หากฉันรู้ว่าจะได้พบเธอ ฉันคงจะตั้งใจรอ และไม่เผลอใจให้กับใคร'

การที่เราบังเอิญมาเจอกัน
ในวันที่เราต่างคนต่างรู้สึกว่าเรารักกันไม่ได้
ในวันที่เราต่างคนต่างรู้ว่าเรามีคนที่รักเรายืนอยู่
ในวันที่เราต่างคนต่างรู้ว่าเรากำลังทำผิดอยู่

เจ็บกว่าไม่รัก ก็คือรู้ว่ารักแต่มันรักกันไม่ได้
แม้ในใจเราต่างรู้ว่าเราทั้งสองคนคิดอะไรอยู่
ถ้าเราได้รักกัน เราคงรักกันมากเลยเนอะ
ถ้าเราได้คบกัน เราคงเป็นคู่ที่เหมาะสมกันที่สุดเนอะ

ความรู้สึกแบบนี้มันโคตรทรมานเลยเนอะ
มันเหมือนคนที่กำลังจะขาดอากาศจะหายใจ
มันเหมือนเป็นคนตายที่ยังต้องหายใจต่อไป
หรือไม่ก็เหมือนคนที่ตายทั้งเป็น

เรื่องราวของเรามันผิด เราควรต้องทำยังไง
เราควรต้องปล่อยให้เราหายไปจากกัน
แต่เรายังทำใจไม่ได้ แม้เรารู้ว่ามันต้องเจ็บปวด

ยิ่งเวลาที่รู้ว่าเธอต้องอยู่กับคนของเธอ
ยิ่งเวลาที่รู้ว่าเธอกับเขารักกันมากแค่ไหน
ยิ่งเวลาที่เรารู้ว่าเธอพูดถึงชื่อเขาเรื่องเขา
มันหงุดหงิด มันโคตรไม่โอเค ทำไมเราอ่อนแอ

เราหวงแกได้ไหม ..
เรากอดแกได้ไหม ..
เราคิดถึงแกได้ไหม ..
เรารักแกได้ แกรักเราได้ แต่เรารักกันไม่ได้ ..
ไม่อยากจะรักแต่เราก็ห้ามมันไม่ได้
กับความรักที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้

ใครจะไปรู้ ว่าวันนึงเราจะเจอคนที่ใช่
ในวันที่เป็นจริง ไม่ใช่ความฝัน
แต่มันก็สายไปในวันที่ได้เราต่างได้เจอกัน

                                    ''
                  รู้ว่ารักนี้มันผิดแต่ก็ยังรัก
             เพราะมันปฏิเสธไม่ได้ว่ารักเธอ