บางอย่างใกล้เกินไปมันก็คงทำให้อึดอัด

บางอย่างใกล้เกินไปมันก็คงทำให้อึดอัด
บางอย่างไกลเกินไปมันก็คงทำให้รู้สึกไม่ดี

ทุกอย่างมันควรมีระยะของมัน
เอาไว้โฟกัสบ้าง เว้นช่องว่างบ้าง
แต่ก็ไม่ควรห่างจนเกินไป ควรให้อยู่ในระยะที่พอดี

ชอบนะ ที่เวลาได้ชอบใครแล้วตั้งระยะไว้กับตัวเอง
ไม่ต้องใกล้เขาเข้าไปมาก เราไม่ต้องพยายามมาก
ไม่ต้องคาดหวังมาก เวลาผิดหวังจะได้ไม่เสียใจมาก
แอบโฟกัสในระยะนี้ มันก็คงเป็นความสุขของเรา
ความสุขที่ไม่มีใครเข้ามาทำลายมันได้

แล้วระยะของคนที่รักกันล้ะ มันต้องห่างขนาดไหน
ใครก็อยากมีพื้นที่ส่วนตัวกันทั้งแหละ
ไม่มีใครชอบหรอกที่ต้องมาสั่งห้ามโน้นนี่นั้น
จากรู้สึกรักมันจะกลายเป็นความรู้สึกอึดอัด
เว้นช่องว่างไว้บ้าง แต่ก็อย่าไกลจนจับมือกันไม่ถึง
ช่องว่างระหว่างกัน เราเอาไว้เพื่อเติมความรักให้กัน

บางความสัมพันธ์
บางความรู้สึก
บางทีมันก็อยู่ในระยะที่ไกล
บางคนเลือกที่จะมีระยะเพื่อลืม
บางคนเลือกที่จะมีระยะเพื่อรอ
แต่บางคนกลับมีระยะที่ไกลเกินกว่าจะพบความจริง

มันก็คงจะเศร้านะ
ถ้าระยะทำให้ความสัมพันธ์หมดลง
ถ้าระยะทำให้ใครบางคนเปลี่ยนไป
ระยะทาง ไม่ใช่อุปสรรคของความรักหรอกนะ
อย่าไปโทษ อย่าไปรู้สึกแย่ ที่ต้องไกลกัน
เพราะต่อให้อยู่ใกล้ แต่คนมันเปลี่ยนไป
เขาก็หาทางนอกใจ หาทางจบความสัมพันธ์ได้

ระยะที่เว้นห่างเอาไว้
ไม่ใช่แฟนกัน แต่เป็นคนสำคัญของกันและกัน
แฟนกันวันใดวันนึงมันก็เลิกกันได้
คนสำคัญอยู่สถานะไหนยังไงมันก็สำคัญ

                                 ''
            เจ็บกว่าระยะที่ต้องห่างไกล
     คือการที่เรามีใครสักคนที่อยากจะรัก
              แต่เรากลับบอกรักเขาไม่ได้