บางอย่างเหมือนไม่ค่อยชัดเจนในสายตา แต่บางอย่างมันก็ชัดเจนในความรู้สึก

อะไรคือสิ่งที่เรียกว่า สับสน
แล้วในความสับสนมีใครอยู่ในนั้นบ้าง
แล้วในความสับสนเราคิดอะไรอยู่กันนะ
แล้วในความสับสนเราควรเลือกไปทางไหน

ไม่มีคำตอบของคำถามนี้อยู่แล้ว
คำตอบที่เราจะได้คือการตั้งคำถามแล้วตอบตัวเอง
สิ่งที่เราคิดบางทีมันอาจจะไม่ตรงกับหัวใจ
สิ่งที่เราอยากทำตามหัวใจ บางครั้งมันก็ทำไม่ได้

แต่อย่างน้อยในความสับสน
บางครั้งมันก็ทำให้เรารู้ใจตัวเองว่าเราต้องการอะไร

มีใครบ้างที่อยากอยู่กับเราในช่วงเวลานี้ไหม
มีใครบ้างที่พร้อมจะมาเป็นความสบายใจให้เรา
มีใครบ้างที่จะรักเราในวันที่เรารู้สึกไม่โอเค

แต่ไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเองแล้ว
ก่อนจะรักคนอื่นก็ต้องอย่าลืมที่จะรักตัวเอง
ใช้ชีวิตให้เหมือนว่าวันนี้คือวันสุดท้าย
ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
เพราะไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เหนื่อยก็แค่พัก
พาตัวเองไปอยู่ในที่ที่สบายใจบ่อยๆ
พาตัวเองออกไปหาความสุขบ้าง
อะไรที่ทุกข์ก็แค่ปล่อยมันไป
ทุกข์สุขอยู่กับเราไม่นาน แปบเดี๋ยวก็ผ่านไป

การตัดใครสักคนในชีวิตก็เหมือนกัน
ถ้าเป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องเป็นคนที่ดีต่อกันได้ก็ดีไป
แต่ถ้ายังทำใจไม่ได้ ก็ออกห่างมาจากตรงนั้น

เสียใจได้แต่อย่านาน ไม่มีประโยชน์
อะไรที่เคยทำให้หัวใจพัง ก็อย่าเดินกลับไป
แค่จำไว้เป็นบทเรียนชีวิตก็พอ

สิ่งที่เราบอกว่าเรารักมากที่สุด
วันนึงเราอาจจะไม่รักมันเลยก็ได้นะ
ทุกอย่างพร้อมหมดเวลาไปตามกาลเวลา

หัวใจคนเราก็เหมือนกัน
ถ้าไม่รักไม่รู้สึก ก็คือไม่รักไม่รู้สึก
เราไม่สามารถบังคับให้ใครรักเราได้
นอกจากเขาเลือกที่จะรักเราเอง

ถ้าเขาเลือกเราแล้ว แล้วเราก็เลือกเขาแล้ว
จงใช้ความไม่สมบูรณ์ของกันและกัน
เพื่อมาปรับและเติมเต็มกันและกันให้สมบูรณ์
ไม่มีอะไรเข้ากันได้หรอก ถ้าไม่รู้จักรักษากันไว้

อย่างน้อยการได้รักใครสักคน
อย่างน้อยการมีคนได้รักได้ดูแลกันและกัน
มันก็โชคดีกว่าการไม่มีใครให้รัก

                                  ''
 วันนี้คุณบอกรักคนที่รักคุณและคุณก็รักเขารึยัง ?
     
    อย่าให้ความสับสนในใจมาทำร้ายความรัก
            เจอคนที่ใช่และรักเรามันไม่ง่ายนะ 
            บางคนตามหาทั้งชีวิตก็ยังไม่เจอ