เคยติดใครสักคนไหม ?
พอไม่ได้คุยความคิดถึงทำงานโคตรหนักเลย
ชอบนะเวลาที่การแจ้งเตือนจากโทรศัพท์เป็นชื่อเธอ
มันทำให้เรายิ้ม และรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว
ไลน์หากันทุกครั้งที่ว่าง
ตื่นนอน ก่อนนอน ไปไหนทำอะไรก็บอกกันตลอด
มีเวลาว่างก็โทรหากันเผื่อที่จะได้ยินเสียงกัน
วันไหนที่มีโอกาสก็นัดเจอกัน ไปเที่ยวด้วยกัน
มันก็คงเป็นอีกความสุขในทุกวันของเราไปแล้ว
แต่เคยคิดไหมว่า ..
หากวันนึงที่ไม่มีเรื่องราวพวกนี้เกิดขึ้น
ไม่ข้อความจากไลน์ที่เคยส่งหากันทุกวัน
ไม่มีรูปถ่ายที่ส่งมาเหมือนทุกวัน
ไม่สายโทรเข้าจากคนที่เราอยากคุยด้วยที่สุด
ไม่มีคำว่า ตื่นแล้วนะ ฝันดีนะ และอีกหลายคำพูด
มันคงทำให้เรารู้สึกแย่มากเลยเนอะ
แล้วถ้ามันเป็นแบบนั้น ..
เราจะหายไปจากกันเลยใช่ไหม
แล้วเราจะได้คุยกันอีกไหม
ใครกันจะเป็นคนบอกว่า อยู่ด้วยกันก่อน
ใครกันจะหมดความรู้สึกดีดีก่อนกัน
หรือเราต่างก็เลือกไปทางของใครของมัน
แล้วทิ้งเรื่องราวให้มันจบลงแค่ตรงนี้
หากไม่รีบร้อน หากยังไม่บังเอิญเจอใคร
ให้เราได้มีโอกาสได้ทำความรู้จักกันมากกว่านี้
ไม่ต้องเร่งรีบความสัมพันธ์ ให้ต่างคนต่างได้ใช้ชีวิต
ไม่ต้องเป็นเจ้าของกัน ให้เวลามันพิสูจน์ความรู้สึก
เมื่อถึงเวลา หากมันยังเป็นความรู้สึกที่พิเศษ
เราคงได้จับมือกันและเป็นคนสำคัญของกันและกัน
''
คนพิเศษ อาจไม่ใช่คนที่เราอยู่ด้วยทุกวัน
แต่เป็นคนที่เราคิดถึงทุกวันแม้ไม่ได้เจอกัน