ဆြမ္းကပ္လွဴျခင္း ၂

အသံမစဲ မဟာ႒ာန္းပူေဇာ္ပြဲတြင္ ဆြမ္းကပ္လွဴပူေဇာ္ျခင္းအပိုင္း(၂)

အခ်ဳိပြဲအတြက္ စပ်စ္သီး၀ယ္ဖို႔ အတြက္ ေစ်းလွည့္ပတ္ေမးၾကတယ္။
တစ္ဖာကို ၁၁၀၀၀ိ/ ၄ပိႆပါတယ္တဲ့။ အေပၚကေနၾကည့္ေတာ့အ
သီးေလးေတြကေတာ္ေတာ္ေလးလွတယ္။ ေရာင္းတဲ့အမႀကီးကလည္း
စကားေတြေျပာေနတာရႊန္းရႊန္းေ၀ေနတာဘဲ။ ကိုယ္ကလည္းလူလည္
ေလ ဘယ္ရမလဲ။ အစ္မႀကီး ဖာကိုေအာက္ထဲလွန္ျပပါဦးလို႔ဆိုေတာ့
ေဘးကေနခပ္ေစာင္းေစာင္းေလးဘဲလွန္ျပတယ္။ အထဲကို မျမင္ရဘူး

ကိုယ္ကလည္းလွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ အတည္ေပါက္နဲ႔အထဲကအလံုး
ေတြျမင္တာလိုဘာလိုလိုနဲ႔ ဟုတ္ကဲ့ရပါၿပီေပါ့။ အဲတာနဲ႔ ၀ယ္ခဲ့လိုက္
တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေရ ငါ့သားေလးကလည္းသိပ္ႀကိဳက္တာ ။ ငါလည္း
တစ္ဖာေလာက္၀ယ္ခဲ့ဦးမယ္ဆိုၿပီး စုစုေပါင္း (၂)ဖာ၀ယ္ခဲ့လိုက္တယ္။
ေစ်းျခင္းေတာင္းကိုသူကသယ္ ကိုယ္က သပ်စ္သီးဖာ(၂)ဖာထမ္းခဲ့ၿပီး
ေတာ့ ကိုယ့္ေကာင္ေရ ေနကအရမ္းပူေနတယ္။ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲနဲ႔
ထပ္ၿပီးေတာ့မႏိုင္ေတာ့ဘူး ပစၥည္းေတြကို ကားစီသြားထားရေအာင္
လို႔ေျပာၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ပစၥည္းေတြ သယ္လာၾကတယ္။

ေခၽြးေတြကလည္း ရႊဲနစ္ေနၿပီ ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္အနံ့ေတာင္ မခံခ်င္ေတာ့
ဘူး။ကားဆီေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအစ္ကိုႀကီးက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ
ခင္ဗ်ားက ဘယ္ေပ်ာက္သြားတာလဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မွာ မနည္းသယ္
လာရတာ။ အကူေလးရမလားလို႔ ေခၚလာပါတယ္ဆိုမွ။ ငါမင္းတို႔ကို
ဖုန္းဆက္ေသးတယ္။ မကိုင္ၾကဘူး။ အင္းပါေလ။ ကဲ ကဲ ခဏနားၿပီး
ရင္ ထမင္းသြားစားၾကမယ္။ ဗိုက္လည္းဆာလာၿပီေလ ဆိုေတာ့ သူ
ငယ္ခ်င္းအစ္ကိုႀကီးက သူခါတိုင္းသြားစားေနတဲ့ဆိုင္ရွိတယ္ဆိုၿပီး
ေရွ႕ကေနထြက္သြားတယ္။

ေစ်းခ်ဳိေျမာက္ဘက္ အထပ္ကိုတက္သြားတယ္။ ေလွကားက ႏွစ္ဆင့္
ေလာက္တက္ရတယ္။ ဗိုက္ကလည္းအရမ္းဆာေနၿပီေလ ။ မထူးဘူး
ခဏေနေရာက္ေတာ့မွာ အားတင္းၿပီးတက္လာခဲ့တယ္။ အေပၚထပ္
လည္းေရာက္ေရာ အဲထမင္းဆိုင္ကပိတ္ထားတယ္။ အနားကဆိုင္
တစ္ဆိုင္ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီေန႔သူတို႔ပိတ္တယ္တဲ့။ ခဏေန ၂ နာရီ
ခြဲေလာက္ေနရင္ အားလံုးပိတ္ေတာ့မွာ။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္ဆိုင္တစ္ဆိုင္
ထပ္ရွာၾကည့္တယ္။ အဲဆိုင္ကလည္းပိတ္ထားျပန္တယ္။ ထမင္းမွ
စားေနၿပီဆိုကာမွ မေတြ႕ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ လမ္း ဂ၁ လမ္းဘက္မွာ
ထမင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ေတြ႕တာနဲ႔ ကားရပ္လိုက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းက
လည္း ဂ်ီးခပ္မ်ားမ်ားထင္တယ္။ ဆိုင္ကသန္႔လားမသိဘူး။ ငါၾကည့္
လိုက္ဦးမယ္ဆိုၿပီးအေရွ႕ကေနထြက္သြားတယ္။ ဘာေနေနစားမယ္
ဆိုၿပီးေတာ့ ဆင္းလာခဲ့လိုက္တယ္။

ဆိုင္ထဲသူတို႔ထိုင္ႏွင့္တဲ့ေနရာ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။ အေပၚေမာ့ၾကည့္
ေတာ့ ပန္ကာမရွိတဲ့ေအာက္မွ လာထိုင္ေနၾကတယ္။ ေဟ်ာင့္ ဘာလို႔
ပန္ကာမရွိတဲ့ ေအာက္မွာလာထိုင္ရတာလည္းေျပာေတာ့ ။ ငါက ကား
ကိုလွမ္းျမင္လို႔ရမယ့္ေနရာ ေရြးထိုင္တာတဲ့။ ေအးပါကြာလို႔ ။ ဒီလိုနဲ႔
ကိုယ္စားမယ့္ ဟင္းလ်ာကို ေရြးေပးၿပီး အစ္မေရ ကၽြန္ေတာ့ကိုလုိက္
ပြဲေလးတစ္ပြဲေလာက္ခ်ေပးပါလို႔ေျပာခဲ့လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကထ
မင္းစားလို႔ရင္ အလ်ဥ္ပ်က္သြားရင္သိပ္မစားတတ္ဘူး။ အဲတာေၾကာင့္
တစ္ခါတည္းလိုက္ပြဲမွာခဲ့လိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ေန႔လည္
စာကို ဆာဆာေလာင္ေလာင္နဲ႔မို႔ထင္တယ္ စားလို႔ေကာင္းလိုက္တာ။

msc-164
author @nannhtike
photo me and friend