ေႏြရာသီအလွ
ေႏြဦးရာသီေပါက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ အညာေဒသမွာ လက္ပံပြင့္ေတြ ေလအလြင့္ ေၾကြဆင္းေနၾကတယ္ဗ်ာ ။ ေျမျပင္မွာျပန့္က်ဲေနတဲ့ လက္ပံပြင့္ နီနီရဲရဲ ေလးေတြ သူ့ထက္ငါ အလုအယက္ေကာက္ၾကပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာဓေလ့ေလးတစ္ခုပါဘဲ။ ေကာက္လို့ရလာတဲ့လက္ပံပြင့္ေတြကို အိမ္ကိုျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အပြင့္အဖတ္ေလးေတြကိုေခြ် ဝတ္မႈန္ေလးေတြကိုခါခ်ပစ္လိုက္ပါတယ္။
ၿပီးရင္ေတာ့ ေနပူပူမွာ ၃ရက္ ၄ရက္ေလာက္အေ့ခာက္လွမ္းလိုက္ပါတယ္။ အေျခာက္လွမ္းလို့ရလာတဲ့လက္ပံပြင့္ေျခာက္မ်ားကိုေတာ့ မိႈမတတ္ေအာင္ေသခ်ာထုတ္ပိုးျပီး သိမိးထားတတ္ၿကပါတယ္။ ဟင္းခ်က္စရာအျဖစ္ထည့္သြင္းခ်က္ျပဳတ္စားၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ဟင္းခ်ိဳဟင္းထဲထည့္ခ်က္ၾကပါတယ္။ အာလူးသီးရယ္။ ဒန့္သလြန္အသီးရယ္ ဘူးသီးရယ္ ႐ံုးပေလြသီးရယ္ ေရာျပီး အခ်ဥ္ရည္တစ္ခြက္အျဖစ္ခ်က္ျပဳတ္ၾကပါတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႔ေတြကေတာ့ ဝက္သားနဲ႔ေရာခ်က္စားသံုးသလို အမဲသားနဲ့လည္းေရာျပီး ခ်က္ျပဳတ္စားတတ္ၾကပါတယ္။ လက္ပံပြင့္ခ်ိန္ဆို ေႏြရာသီျဖစ္တာကလည္းတစ္ေၾကာင္း ကေလးသူငယ္ေတြေက်ာင္းပိတ္ထားၾကပါတယ္။ လက္ပံပြင့္ခ်ိန္ကို ေခြးရူးျပန္ခ်ိန္လို့လည္း စကားတြင္ေျပာဆိုတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လက္ပံပြင့္ခ်ိန္ေရာက္လာရင္ လူႀကီးသူမမ်ားက ကိုယ့္ငားသမီးမ်ားကို အျခားေဝးေသာေနရာမ်ားသို့ သြားေရာပ္ေဆာ့ကစားျခင္းကို ပိတ္ပင္တတ္ၾကပါတယ္။ ကေလးမ်ား သဘာဝကေတာ့ ေက်ာင္းအားလပ္ရက္ေလးမွာ အေဖည္မ်ားနဲ႔ အခ်ိနိျပည့္နီးပါးေဆာ့ကစားေနခ်င္ၾကတာပါဘဲ။ လက္ပံပြင့္လုေကာက္က်ျပီး လက္ပံပြင့္မွ ဝတိမႈံအပြင့္ေလးမ်ားမွ ခ်ိတ္ကေလးနဲ႔သူရံႈးကိုယ္ႏိုင္ေဆာ့ကစားၾကပါတယ္။
လက္ပံသီးေလးမ်ားအား အညွာမွ တုတ္ကေလးမ်ားတပ္၍ ဂ်င္သီးလွည့္တမ္းလည္းကစားတတ္က်ပါေသးတယ္။
ေပ်ာ္စရာကေလးဘဝမွာ အခ်ိန္ဆိုတာ ျမန္လြန္းလွပါတယ္
လက္ပံြင့္ေတြ ေလတိုက္ေၾကြလိုက္တဲ့အခါ
တဖြဲဖြဲလြင့္တယ္်လယာဥ္ပမာ
ေအာ္ ခ်စ္စရာ ခ်စ္စရာ
ျမင္ရပါေလဦးေတာ့ကြယ္
ရိုးတံေလဒဏ္နဲ႔ ေရႊညာသူ ေရႊညာသားတို့
စက္ဘီးေလးေတြစီးကာကိုယ္စီ
စက္ဘီးေလးေတြစီးကာကိုယ္စီ
အဘာအလွသဘာဝမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနသည္
photo credid my dear firend ko naing (asahi) ngazun
authir 
msc-164