ေျမာက္ျပန္ေလညွင္းတို႔သည္ ၀ါရြက္ရင့္ေရာ္ေနေသာ သစ္ရြက္တို႔ကိုေခြ်ယူေနေလၿပီ
အပူဒဏ္ကိုအံတုရင္း သစ္ရြက္ႏုတို႔ကို ေမြးဖြားထုတ္ေနတဲ့ ရိုးတံႀကဲႀကဲပင္အိုတို႔သည္
ေႏြရာသီ၏ အလွကို ပံုေဖာ္ထုဆစ္ေနၾကေပသည္။
ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စမွသည္ ၾသဥငွက္တို႔က မိမိတို႔၏ အေဖာ္ကို ရွာေဖြရင္းတြန္းက်ဴးေနၾကသည္မွာ
ေဟာ ေႏြဦးအစကို ဖြင့္လွစ္လိုက္မွန္း သိၾကေပ၏။
ဥဒဟိုလႈပ္ရွားသြားလာေနၾကေသာ လူတို႔သည္လည္း တစ္ျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ပူးျပင္လာေတာ့မည့္
ေႏြရာသီကို ႀကိဳတင္ျငဴးျငဴေနၾကေပသည္။ ဘယ္ကိုသြားရမယ္မသိ စိတ္တို႔ ဂေယာင္ဂခ်ားႏိုင္လွသည္။
ႏွင္းေတြကိုတိုက္ထုတ္ အပူဒဏ္ကို မင့္မင့္ႀကီးေပးဖို႔ ႀကံစည္ေနတဲ့ ေႏြရာသီ အစ ဒီအခါသမယ မွာ
သူ႔တို႔ - - - - ငါတို႔ ----- လြမ္းၾကေလသည္။
ဘယ္သို႔ ဘယ္ဆီ စိတ္ေစစားရာမရွိ ။ ထိုထိုအေတြးမ်ားနဲ႔သာ နယ္ခ်ဲ႔တတ္ၾကေသာ ေႏြရာသီဦးကား
ကၽြႏု္ပ္၏စိတ္အား ေလလြင့္ေစခဲ့ျပန္ပါသည္။
ေႏြရာသီကား မည္သူကိုမွ် မ်က္ႏွာမေထာက္ထားဘဲ အလြမ္းေတြကိုရင့္ေစတယ္။
စိတ္ကူးေပါက္ေပါက္နဲ႔ ေႏြရာသီေရာက္လာရင္ ရြာဘက္သြားၿပီး မက်ီးပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ
တစ္ေရးေလာက္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္အိပ္စက္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။ ညေနေစာင္းရင္ ထန္းပင္က်ေရေလး
တစ္ျမဴေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ပဲႀကီးေလွာ္ေလးနဲ႔ ငပိဘူးေလးနဲ႔ ျမည္းျပစ္လိုက္ဦးမယ္။
ထန္းလက္တဲထဲက ကြန္းပစ္ေပၚမွာ ထန္းရည္အိုးေလးတည္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္
ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေလးေတြ ငယ္က်ဳိးငယ္နာေလးေတြေျပာရင္း တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာ့
ကဲျပစ္ရမယ္။ တမာရနံ့သင္းေနတဲ့ အညာေျမမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြႀကီးျပင္းလာခဲ့ရေတာ့ အားလပ္ရက္
ေတြမွာ ရြာျပန္ၿပီး ကုန္ဆံုးၾကည့္ခ်င္ပါေသးတယ္။
မၾကာမွီသႀကၤန္ကလည္းနီးလာျပီျဖစ္ေတာ့
သႀကၤန္သီးခ်င္းသံ ခပ္သဲ့သဲ့ေလးေတြလည္း ၾကားမိေနရၿပီအလြမ္းဓါတ္ခံကိုရင့္သန္ေစပါတယ္။
မမခိုင္ရဲ႔ ရည္းစားဦး ေခြတစ္စီးရီးလံုးဖြင့္ျပီး အလြမ္းဗို့အားကိုထပ္တင္ထားပါတယ္။
ဒီေႏြဒီေလမွာ အသည္းကြဲသမားေလးေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။ ေအာ္ သူတို့ေတာ္ေတာ္ေလးမေနတတ္မထိုင္မိျဖစ္ေနရွာမွာဘဲလို့ေတြးမိတယ္။ မရက္စက္ပါနဲ႔ေႏြ မရက္စက္လိုက္ပါနဲ႔
author 
photo credit google
msc-164