ေဟမာန္ ေနာက္ဆံုး
ေ၀လီ နံနက္
ႏွင္းျမဴ ထပ္၏။
ေန႔ပူ ေလရမ္း
ညဥ္နက္ ျခမ္း၀ယ္
ေစာင္ထူ မေ၀း
ခ်မ္းတံု ေသ့၏။
ဧရာ ျမစ္တို႔
သဲေသာင္ ထြန္းေပၚ
ကိုတံငါ ဖို႔
ပိုက္ခ် ေပ်ာ္၏။
ကိုင္းထဲ ကြၽန္းေပၚ
ပဲခင္း တစ္ေမ်ွာ္
ဖရဲ သခြား
စိုက္လ်ွက္ မ်ား၏။
မုရင္း စိမ္းလဲ့
ျမစ္က််ိဴးး အင္းျပတ္
ကြၽဲနက္ ဗ်ိင္းျဖဴ
လိုက္ဖက္ ထူ၏။
ေတာထပ္ တရာ
ေဗာက္ေခြး ၀ါပြင့္
ေတာပန္း လိႈင္ႀကိဳင္
ပြင့္ၾက ၿမိဳင္၏။
ေကာက္ႀကီး သိမ္းတက္
႐ိုးျပတ္ လယ္ကြင္း
ေတာင္႐ိုး ေနာက္ခံ
ငွက္ေတြ ပ်ံ၏။
ေခ်ာင္း႐ိုး ေျမာင္းေကာ
ေရေလး စပ္စပ္
႐ႊ႔ံဗြက္ ေရာယွက္
ပက္ၾကား အပ္၏။
အဇာဋာ ထက္
တိမ္ကင္းပ လ်ွက္
ယဲ့ယဲ့ျပာ ထဲ
သိန္းစြန္ ၀ဲ၏။
ထန္းပင္ ထန္းလက္
ရင္းေထာင္ ထူဆြဲ
ခ်ိတ္လ်ွက္ အိုးျမဴ
ထန္းရည္ ခ်၏။
ေပါက္ပန္း ပြင့္နီ
သရဖီ က
လႏွင့္လည္း ညီ
ရာသီ ညိဳ၏။
ပင္႐ိုး ၿပိဳင္လည္း
လက္ပံ ပြင့္ရဲ
ဆရက္ နင္းေျခ
ျပဳတ္ျပဳတ္ ေႂကြ၏။
ဥဩ ငွက္ကြဲ
တြန္သံ တြဲ႔ႏြဲ႔
ဖိုးေခါင္ငွက္ အီ
စိတ္ေထြ လီ၏။
ေလ႐ူး ေဗြေဖာက္
ေလေပြ ေႏွာက္လို႔
ရြက္ရဲ၀ါ ေႂကြ
ေျမခ ေလ၏။
ျမင္းကြင္း အံု႔ဆိုင္း
အူ မ႐ိုင္းလည္း
လြမ္းရ ဘယ္ဆီ
မတမ္း တတ္ၿပီး။
Author:kyaw kyaw
Follow me smt68@mumushein
Photo from gallery