First of all, I would like to thank all the peoples of the world. Thank you to everyone for your financial and moral support. I will be forever grateful to the search and rescue teams. People from all continents of the world have helped my country and my country's people. I hope such a disaster will never happen again in the world.
Once again, we realized that pain has no language and color. Teams from all over the world who participated in the search efforts came. A big thank you to those unsung heroes. I would like to thank the dogs, cats and other animals who have helped so many people survive this earthquake. Thank you to the thousands of people who pray in every language and every religion. Thank you to all my friends and colleagues. And my apologies to Generation Z. I criticized you a lot. But the "Z" youth have shown that they are very sensitive. In aid centers, young people continue to work without rest. I would like to thank the "Z" generation. I hope this will be the last disaster they see.
The search for the survivors in the earthquake area has ended. Now the debris removal work has begun. While I was writing this, at 20:04 Turkish time, there was an earthquake of 6.4 magnitude. Aftershocks continue. Hatay and the whole country are standing. The fears started again. Some buildings were destroyed in Hatay. And now the earthquake alarm has been issued again.
The earthquake was felt in Antalya. But we did not feel it. I am very happy about it. Because there are four earthquake victims in the house. The children's psychology was broken. The tremor affected them a lot. Actually, I was going to tell them what happened last week. But the last earthquake changed everything. People waited in the streets for fear. started.
Last week, people started to be evacuated from the earthquake zone to other cities. All of their past is gone. His memories and memories are gone. The cities where they were born and grew up disappeared. Many earthquake victims came to Antalya or Turkey. People don't even have IDs. They don't even have clothes on. They haven't taken a bath for a week. Most of them lost their relatives, friends, neighbors and children. There were thousands of people waiting for help at the aid center. Food, clothing, stove, blankets. Many aid materials such as quilts and quilts were distributed. But the number of earthquake victims is too high. Unfortunately, aid centers do not have enough aid materials. Incoming aid supplies are rapidly running out. Millions of people have moved to different provinces. Most of them are unemployed and in need of help. Most of their time is spent in the aid center. There We are working with a lot of volunteers.It is very good for me to help someone there.
My brother's house was destroyed in Hatay. My brother's wife and two children started to stay at my house. This week the children started school. But they were very excited and very nervous. There was a fear of an earthquake. Children wake up with nightmares every night. They are afraid of doorbells. But it is necessary to return to normal life. Children need to be socialized. School became a therapy for children. They went to school very happy in the morning. We did some stationery shopping in the evening. The children were very happy. The teachers at the school were very attentive. They gave full scholarships for children. When we were saying that everything will be fine, the earthquake again broke everyone's psychology. Now I put blanket water spare shoes in my car. If there is an earthquake at night, we can sleep in the car. Because children cannot stay indoors.
I would like to give you good news. I would like to say that we are now living again. But the fear of earthquakes continues in every corner of the country. Please keep praying for us.
*****Türkiye de yine deprem oldu*.****
Öncelikle tüm dünya halklarına teşekkür ederim. Yaptığınız maddi ve manevi destek için herkese minnettarım. Arama kurtama ekiplerine sonsuza kadar minnettar kalacağım. Dünyanın her kıtasından insanlar ülkeme ve ülkem insanına yardım etti. Umarım böyle bir felaket dünya da bir daha yaşanmaz.
Acının dili ve renginin olmadığını bir kez daha anladık. Dünyanın her ülkesinden arama çalışmalarına katılan ekipler geldi. O isimsiz kahramanlara sonsuz teşekkür ederim. Bu deprem de bir çok insanın sağ kurtulmasını sağlayan köpek, kedi ve diğer hayvanlara çok teşekkür ederim. Her dilde ve her dinde dua eden binlerce insana teşekkür ederim. Tüm dostlarıma ve arkadaşlarıma teşekkür ederim. Ve "Z" kuşağından özür dilerim. Sizi çok eleştirdim. Ama "Z" kuşağı gençleri çok duyarlı olduklarını gösterdiler. Yardım merkezlerin de gençler dinlenmeden çalışmaya devam ediyorlar. "Z" kuşağına sonsuz teşekkür ederim. Umarım bu gördükleri son felaket olur.
Deprem bölgesinde göçük altında kalanları arama çalışmaları bitti. Artık enkaz kaldırma çalışmaları başladı. Ben bunları yazarken Türkiye saati ile saat 20:04 de 6.4 şiddetin de deprem oldu. Artçı sarsıntılar devam ediyor. Hatay ve tüm ülke ayakta. Korkular tekrar başladı. Hatay'da bazı binaların yıkıldı. Ve şimdi tekrar deprem alarmı verildi.
Deprem Antalya"da hissedilmis. Ama biz hissetmedik. Buna çok sevindim. Çünkü evde dört depremzede var. Çocukların psikolojileri bozuk. Sarsıntı onları çok etkilerdi. Aslında bugün geçen hafta neler yaşandı onları anlatacaktım. Ama son deprem herşeyi değiştirdi. İnsanlar sokaklarda korku için de beklemeye başladı.
Geçen hafta insanlar deprem bölgesinden diğer şehirlere tahliye edilmeye başlandı. Hepsinin geçmişi yok oldu. Hatıraları ve anıları yok oldu. Doğdukları, büyüdükleri şehirler yok oldu. Antalya"ya da çok sayıda depremzede geldi. İnsanların kimlikleri bile yok. Üzerlerin de kıyafetleri yok. Bir haftadır banyo yapmamışlar. Çoğu akrabalarını, arkadaşlarını, komşularını ve çocuklarını kaybetmiş. Yardım merkezin de yardım bekleyen binlerce insan vardı. Erzak, kiyafet, soba, battaniye ve yorgan gibi bir çok yardım malzemesi dağıtıldı. Ama depremzede sayısı çok fazla. Maalesef yardım merkezlerin de yeteri kadar yardım malzemesi kalmıyor. Gelen yardım malzemeleri hızla tükeniyor. Milyonlarca insan farklı illere taşındı. Çoğu işsiz ve yardıma muhtaç. Zamanının çoğu yardım merkezinde geçiyor. Orada bir çok gönüllü çalışıyoruz. Orada birine yardım etmek bana çok iyi geliyor.
Hatay'da abimin evi yıkıldı. Abimin karısı ve iki çocuğu benim evimde kalmaya başladı. Bu hafta çocuklar okula başladılar. Ama çok heyecanlı ve çok gerginlerdi. Deprem olacak korkusu vardı. Çocuklar her gece kabuslarla uyanıyorlar. Kapı seslerinden korkuyorlar. Ama normal hayata dönmek lazım. Çocukların sosyalleşmesi lazım. Okul çocuklar için bir terapi oldu. Sabah okula çok mutlu gittiler. Akşam kırtasiye alış verişi yaptık. Çocuklar çok mutlu oldu. Okul da öğretmenler çok ilgili davrandılar. Çocuklar için tam burs verdiler. Herşey güzel olacak derken tekrar deprem olması herkesin psikolojisini bozdu. Şimdi arabama battaniye su yedek ayakkabı koydum. Gece bir deprem olacak olursa araba da uyuyabiliriz. Çünkü çocuklar kapalı alanda kalamıyor.
Size güzel haberler vermek isterdim. Artık tekrar yaşamaya başladık demek isterdim. Ama ülkenin her köşesinde deprem korkusu devam ediyor. Lütfen bizim için dua etmeye devam edin.
