تغذیه و بیماری‌های تیرویید

همانطور که در پست های قبلی گفته شد، غده‌ی تیروئید برای ساختن هورمون‌های تیروئید نیاز به عنصر ید دارد.

ید معمولا از طریق رژیم غذایی وارد بدن می‌شود، در بعضی از مناطق، مخصوصاً در مناطق کویری، کوهپایه‌ها، و مناطق مرتفع که فاصله‌ی زیادی از دریا دارند، به دلیل کمبود ید در محصولات غذایی که در این مناطق تولید می‌شوند، ید کافی از طریق تغذیه به بدن نمی‌رسد و به همین دلیل نیاز به استفاده از مکمل‌های ید می‌باشد.

ید را معمولا به نمک طعام اضافه می‌کنند و بدین ترتیب تا حدود زیادی کمبود میزان ید در بدن جبران می‌شود.

در افرادی که رژیم غذایی کم نمک دارند، کمبود ید از طریق غذاهای دریایی، سبزی‌های سبز برگ، و محصولات لبنی قابل جبران می‌باشد.

کلم، کلم بروکلی، و بعضی از سبزیجات دارای مواد گواترزا هستند. این مواد غذایی اثرات هورمون تیروئید در بدن را مهار می‌کنند و می‌توانند باعث ایجاد گواتر شوند. جالب این است که پختن این مواد غذایی اثرات گواترزای آنها را از بین می‌برد. در افرادی که از این گونه مواد غذایی به مقدار زیادی مصرف می‌کنند، مصرف مقدار کافی ید، از اثرات جانبی این عارضه جلوگیری می‌کند.

میزان تغذیه مجاز عنصر ید در بزرگسالان معمولاً ۱۵۰ میکروگرم در روز است، هرچند که مصرف مقدار بیشتر ید، حتی تا حدود ۱۰۰۰ میکروگرم در روز نیز هیچ عارضه‌ای بر روی عده‌ی تیروئید ندارد.

نیاز به مصرف ید در بارداری و شیردهی افزایش می‌یابد.

افرادی که دچار اختلالات غده تیروئید هستند، بهتر است نکات زیر را در مورد رژیم غذایی رعایت کنند:

روزانه مقدار کمی نمک یددار مصرف ‌کنند.

از غذاهای دریایی، محصولات لبنی، اسفناج و سبزی‌های دیگری که ید بیشتری دارند، استفاده کنند.

همچنین، برای نیازهای مربوط به ویتامین A به مقدار بیشتری از بتاکاروتن نیازمند هستند، چرا که تبدیل پیش‌نیاز ویتامین A یا همان بتاکاروتن به ویتامین A به وسیله هورمون تیروکسین در بدن تسهیل می‌شود.

بنابراین، افرادی که دچار کم‌کاری تیروئید هستند، ممکن است دچار کمبود ویتامین A شوند. این افراد می‌توانند از مواد غذایی که ویتامین A بیشتری را تأمین می‌کنند، مانند ماهی، لبنیات، تخم‌مرغ، انواع میوه‌ها، و سبزی‌های به رنگ زرد پررنگ و نارنجی استفاده کنند. بهتر است مصرف قهوه کمتر شود، چرا که این افراد با مصرف کافئین دچار احساس عصبی بودن بیشتری می‌شوند.