Hello friends. 🌸 I will address a beautiful topic today. Let's get started.
We always introduce ourselves to people. We'll talk about ourselves when we just meet. Even when we first come to this platform, we tell you who we are.
And do we really know ourselves?
Most people don't know themselves. He thinks he knows. When we accept ourselves in all our aspects, we begin to recognize all our flaws as well as our good aspects. I don't know how true it is to say defect. But I couldn't choose another word.
I started to know myself mainly 1.5 years ago. When I discovered something called Theta Healing.
Humans are very simple beings, as well as very complex beings.
We all start programming when we're born. Even before we are born, we start to become conscious in the womb. It is said that even our ancestors have recently undergone psychological transmission through genes.
Psychology is a field I love very much. But I don't know much about the technical term. So what I'm writing here is a complete process of self-knowledge. Information I have acquired in this process.
It is now known to many that the age of 0-6 is very important. I started thinking about it in detail 1.5 years ago.
Beneath every psychology we experience now, every reaction we give to events, lies the root beliefs we encode into our brains as children.
In our childhood, whatever psychology put us in, we live in them now.
Another thing I learned in this process is that there are 2 types of emotions. The first is what we show out. Second, maybe it's a subconscious feeling that we're not even aware of ourselves.
For example, you get very angry. But it's not really anger, it's the feeling inside you. It's basically what you're feeling in that moment.
Maybe I can't quite explain it. But read yourself thinking. What are you most upset about, what are you most angry about, what are you most angry about?
And what is actually the underlying reason? Let's say you're very upset about an incident. But in fact, when you think carefully, you may not even be upset about it. How? It could be the same situation you had as a child. And you may have unwittingly returned to that moment because of an incident that you are currently experiencing.
When you go on your own journey, you have to explore everything, not say small or big. What people are going through, Do you care about it, we're attracted to words like head. But it's not. Yeah, maybe other people are having bigger events. But the sadness we experience when we look at it is the same.
Maybe some people experience the same pain when their relatives die, while some people experience the same pain when they break up with their lover. Even in problems that seem much smaller, psychologically, there can be a lot of pain.
Is that what you usually feel sorry for people with depression? sentences are established in the style. This is very wrong. Eve is upset about it. Yeah, that hurt him a lot. Yeah, maybe there's nothing. But he's upset.
That's the subconscious. We accept that our body is sick, but it is very difficult to accept that our soul is sick.
Mental illness may not always be so great. And our bodies don't always get too sick. But even when we have the flu, we take medication or do something to get better.
Why don't we do it for our soul, for our subconscious?
To get to know myself, I thought about things I couldn't even admit to myself before. Then I thought about the underlying reasons. It's not that easy, of course. It's not easy for a person to accept himself, to admit things. Because our subconscious immediately switches to defense. The subconscious is a very different structure. Fully developed to protect us. He does some things to protect us, but we always have the same feeling.
So the process of self-discovery is not very difficult, yes, but it is not very easy.
For example, I stand very cold from the outside. I think it's my way of protecting myself. Of course, it's not easy to say anything for sure; I always try to hide my own weaknesses. I don't tell anyone when I'm in a difficult situation. A lot of things came up when I started thinking about the reason for this. But the main reason is I don't want to look like a failure.
I don't want anyone to see me fall, fail. I thought I didn't care what people thought. But that's not the case. I was so afraid that people would find me a failure.
Even here right now, I'm thinking, Should I write this?
Family is also very important in our childhood. So our generation is a little unlucky. Our parents love us, yes, but did they show it when they were little? The fight for life didn't affect which one of us had a childhood.
For example, my mother is cold, as I am now. And I don't remember being very intimate when I was a kid.
I think that's why I don't overestimate the slightest love I see from the outside right now, and I can't believe it. I can't give up my friends easily. Because they love me. But it's not. I can't leave, even if they've done me a lot of wrong. The end point always ends in a fight. I can't leave it if it isn't. I'm just learning that.
I'm just learning that such behavior is wrong. I don't have to make people love me. He who loves me must love me.
What matters here do I love myself? We have to love ourselves, we have to know ourselves.
If we don't know ourselves, if we don't make our inner journey, we will suffer more.
Have a lot to write about this subject. I have a lot of sentences spinning in my head.
I calm myself down by writing. I write when I have to admit it to myself.
A person relaxes by writing. Maybe you can try.
I suggest you investigate Theta Healing.
I've written something here in my own way, but please don't let people with knowledge of psychology be angry. Don't let them say What nonsense this is. 😀 As I said, I tried to explain my own knowledge as much as I could.
Go on your own inner journey. Start today or as soon as possible. The more you get to know yourself, the more you'll love it. Nothing bad you're going through right now is your fault. But it's up to you to know yourself and correct your mistakes. And if you don't, then it's your fault.
Anyway, that's psychology.
By the way, my parsley is growing. 🤗
I wish everyone to know themselves well. See you. 🤗
TR
Merhaba arkadaşlar. 🌸 Bugün güzel bir konuya değineceğim. Hadi başlayalım.
İnsanlara hep kendimizi tanıtırız. Yeni tanıştığımızda kendimizden bahsederiz. Bu platforma bile ilk geldiğimizde kim olduğumuzu anlatırız.
Peki biz gerçekten kendimizi tanıyor muyuz?
İnsanların çoğu kendisini tanımıyor. Tanıdığını sanıyor. Kendimizi tüm yönlerimizle kabul ettiğimizde, iyi yönlerimizin yanında tüm kusurlarımızı da bildiğimizde tanımaya başlarız. Kusur demek ne kadar doğru bilmiyorum. Ama başka bir kelime seçemedim.
Ben kendimi esas olarak 1.5 yıl önce tanımaya başladım. Theta Healing diye bir şey keşfettiğimde.
İnsanlar çok karmaşık yapılı varlıklar olmasının yanı sıra çok da basit varlıklar.
Hepimiz doğduğumuzda programlanmaya başlıyoruz. Hatta daha doğmadan anne karnında başlıyoruz bilinçlenmeye. Son zamanlarda atalarımızdan bile genlerle psikolojik aktarım geçtiği söyleniyor.
Psikoloji çok sevdiğim bir alan. Ama teknik terim çok fazla bildiğim söylenemez. O yüzden burada yazdıklarım tamamen kendi kendimi tanıma sürecim. Bu süreçte edindiğim bilgiler.
Artık 0-6 yaş arasının çok önemli olduğu çoğu kişi tarafından biliniyor. Ben bunu 1.5 sene önce detaylı bir şekilde düşünmeye başladım.
Şu anda yaşadığımız her psikoloji, olaylara verdiğimiz her tepkinin altında çocukluğumuzda beynimize kodladığımız kök inançlar yatıyor.
Çocukluğumuzda hangi olay bizi hangi psikolojiye soktuysa şu an da onları yaşıyoruz.
Bu süreçte öğrendiğim bir başka şey 2 tür duygunun olduğu. Birincisi dışarıya gösterdiğimiz. İkincisi belki kendimizin bile farkında olmadığı bilinçaltında yatan duygu.
Mesela çok öfkeleniyorsunuz. Ama aslında öfke değil içinizdeki duygu. O anda esas olarak ne hissettiğiniz.
Belki tam anlatamıyorum. Ama kendinizi düşünerek okuyun. En çok neye üzülürsünüz, en çok neye kızarsınız, en çok neye öfkelenirsiniz?
Ve aslında bunun altında yatan sebep ne? Diyelim ki bir olaydan dolayı çok üzüldünüz. Ama aslında dikkatli düşündüğünüzde o olaya üzülmemiş bile olabilirsiniz. Nasıl? Şöyle ki çocukluğunuzda yaşadığınız aynı durum olabilir. Ve siz şu anda yaşadığınız bir olaydan dolayı farkında olmadan o ana dönmüş olabilirsiniz.
Kendi yolculuğunuza çıktığınızda küçük büyük demeden her şeyi keşfetmeniz gerekiyor. İnsanlar neler yaşıyor sen bunu mu takıyorsun kafaya gibi laflardan etkileniyoruz. Ama öyle değil. Evet belki başka insanlar daha büyük olaylar yaşıyor olabilir. Ama baktığımızda yaşadığımız üzüntü aynı.
Belki bazı insanlar yakınları vefat ettiğinde aynı acıyı yaşarken bazı insanlar sevgilisinden ayrıldığında aynı acıyı yaşayabilir. Çok daha küçük görünen dertlerde bile psikolojik olarak çok büyük acı yaşanabilir.
Depresyondaki insanlara genelde buna mı üzülüyorsun? tarzında cümleler kurulur. Bu çok yanlış. Eve buna üzülüyor. Evet bu onu çok kırmış. Evet belki ortada hiçbir şey yok. Ama o üzgün.
Bilinçaltı böyle bir şey. Bedenimizin hastalandığını kabul ediyoruz ama ruhumuzun hastalandığını kabul etmek çok zor geliyor.
Ruh hastalığı her zaman çok büyük şekilde olmayabilir. Bedenimiz de her zaman çok kötü hastalanmıyor. Ama grip olduğumuzda bile ilaç kullanıyoruz ya da iyileşmek için bir şeyler yapıyoruz.
Ruhumuz için, bilinçaltımız için neden yapmıyoruz?
Kendimi tanımak için daha önce kendime bile itiraf edemediğim şeyleri düşündüm. Sonra bunların altında yatan sebepleri düşündüm. Bu o kadar kolay değil tabi. İnsanın kendisini kabul etmesi, bir şeyleri itiraf etmesi kolay olmuyor. Çünkü bilinçaltımız hemen savunmaya geçiyor. Bilinçaltı çok değişik bir yapı. Tamamen bizi korumak için gelişmiş. Bizi korumak için bazı şeyler yapıyor ama biz hep aynı duyguyu yaşıyoruz.
O yüzden kendimizi keşfetme süreci çok zor değil evet ama çok kolay da değil.
Ben mesela çok soğuk dururum dışarıdan. Sanırım bu benim kendime koruma yöntemim. Tabi kesin bir şey söylemek kolay değil 😀 Kendi zayıflıklarımı hep saklamaya çalışırım. Zor bir durum yaşadığımda kimseye söylemem. Bunun sebebini düşünmeye başladığımda birçok şey çıktı. Ama esas sebep başarısız gözükmek istemiyorum.
Kimsenin benim yıkıldığımı, başarısız olduğumu görmesini istemiyorum. İnsanların düşüncelerini önemsemediğimi düşünürdüm. Ama öyle değilmiş. Ben insanların beni başarısız bulmasından çok korkuyormuşum.
Şu an burada bile yazarken bunu yazmalı mıyım diye düşünüyorum 😀
Çocukluğumuzda aile de çok önemli. Bizim nesil biraz daha şansız o yüzden. Ailelerimiz bizleri seviyor evet ama küçükken bunu gösterebildiler mi? Yaşam kavgası hangimizin çocukluğunu etkilemedi ki.
Benim annem benim şu an olduğum gibi soğuk yapılıdır mesela. Ve ben çocukluğumda çok samimi olduğumuzu hatırlamıyorum.
Şu anda dışarıdan gördüğüm en ufak bir sevgiyi hem gözümde çok büyütmem hem de bir türlü inanamama bu yüzden diye düşünüyorum. Arkadaşlarımdan bile kolay vazgeçemem bu yüzden. Çünkü onlar beni seviyor. Ama öyle değil. Bana çok yanlışları olmuş olsa bile terkedemiyorum. Son nokta hep kavgayla bitiyor. Öyle olmasa bırakamıyorum. Bunu yeni yeni öğreniyorum.
Böyle bir davranışın yanlış olduğunu yeni öğreniyorum. İnsanlara kendimi sevdirmek zorunda değilim. Beni seven seviyordur.
Burada esas önemli olan ben kendimi seviyor muyum? Kendimizi sevmeliyiz, kendimizi tanımalıyız.
Eğer biz kendimizi tanımazsak, iç yolculuğumuzu gerçekleştirmezsek daha çok acı çekeriz.
Bu konuyla ilgili yazacak çok şey var. Kafamda dönen çok cümle var.
Ben kendimi yazarak sakinleştiriyorum. Kendime itiraf etmek gerektiğinde yazıyorum.
Yazarak insan rahatlıyor. Siz de denemelisiniz.
Theta Healing'i araştırmanızı öneririm.
Ben burada kendimce bir şeyler yazdım ama psikoloji alanında bilgili insanlar kızmasın lütfen. Bu ne saçmalamış falan demesinler. 😀 Dediğim gibi kendi edindiğim bilgileri anlatabildiğim kadar anlatmaya çalıştım.
Kendi iç yolculuğunuza çıkın. Bugün ya da en yakın zamanda başlayın. Kendinizi tanıdıkça çok seveceksiniz. Şu anda yaşadığınız hiçbir kötü şey sizin suçunuz değil. Ama kendinizi tanıma ve yanlış yönlerinizi düzeltmek sizin elinizde. Ve bunu yapmazsanız işte o zaman bu sizin suçunuz.
Neyse psikoloji bu kadar.
Maydanozlarım da büyüyor bu arada. 🤗
Herkese kendini iyi tanımalar dilerim. Görüşürüz. 🤗
