Itinatag ni Charlemagne ang diyosesis ng Minden noong 804. Ito ay kabilang sa lalawigan ng Cologne ng simbahan. Ang obispo ay nakapangasiwa upang bumuo ng isang maliit na principality (seglar teritoryo), na kung saan siya ay ibinigay ang ducal kapangyarihan ng Hendrik de Leeuw sa 1180 pagkatapos ng pagkahulog ng Duke ng Saxony, Henry ang Lion. Ang pagkuha ni Hamelin mula 1259 hanggang 1277 mula sa Abbey of Fulda ay pansamantalang kalikasan. Mamaya ay dumating sa county ng Stenvede at sa 1398 ang kaluwalhatian ng mga nobles ng Berg.
Matapos ang lungsod ay naging independiyenteng sa obispo, ang tirahan ay inilipat sa Petershagen noong 1306. Ang repormasyon ay ipinakilala nang maaga, pagkatapos nito ang diyosesis ay dumating sa ilalim ng impluwensya ng dukes ng Brunswijk-Wolfenb眉ttel. Sa Kapayapaan ng Osnabruck noong Oktubre 24, 1648, sa Artikulo 11, talata 4, ang Pinili ng Brandenburg ay inamin ng Emperador at ng Mayaman sa Diocese ng Minden. Ang paglipat na ito ay bahagi ng kompensasyon para sa katotohanan na ang Voor-Pomerania ay dumating sa Sweden, bagaman ang Brandenburg ay may karapatan dito. Ang Tagapaghalal ng Brandenburg ay mula nang tawagin ang kanyang sarili na Prince of Minden.