MI6. Komuś mówi coś ten skrót? Tak tak gdzieś go już słyszeliście... To był film, James Bond był agentem MI6 - Dawniej Military Intelligence section 6 ( wywiad wojskowy Sekcja 6 ) dziś Secret Intelligence Service (SIS) z "oficjalną" siedzibą w Londynie. Piszę "oficjalną" ponieważ we współczesnym świecie wywiadu lokalizacja prawdziwych centrów działalności wywiadowczej pozostaje głęboko utajniona.
Wróćmy jednak do MI6. W podziemiach pewnego budynku. W dziwnym kontenerze przy stole spotyka się kilku mężczyzn. Kontener jest odizolowanym akustycznie i zabezpieczonym przed podsłuchem.
Podsłuch to bardzo skuteczna i efektywna metoda zbierania informacji. Może być realizowany jako zdalny, sejsmiczny, telefoniczny, radiowy, przewodowy, bezprzewodowy, komputerowy. W zależności od okoliczności realizowany jest z wykorzystaniem różnych technologii, których skuteczność determinuje zasięg i zasilanie wykorzystywanych do niego urządzeń. Przykładowo podsłuch sejsmiczny może realizować swoje zadania w oparciu o instalację grzewczą, systemy podsłuchu laserowego umożliwiają pozyskiwanie informacji z dużych odległości a systemy GSM działające w oparciu o sieć globalnych przekaźników umożliwiają podsłuch teoretycznie w każdym miejscu świata pod warunkiem, że podsłuchiwany obiekt znajduje się w zasięgu odbiornika podsłuchowego.
Mniejsza z tym, skupmy się na tych kilku mężczyznach siedzących przy stole we wspomnianym wcześniej kontenerze. To szefowie sekcji MI6.
W okresie II Wojny Światowej struktura sekcji w MI6 wyglądała następująco:
Pion 1: (Y) – (Sztab dowódczy)
Sekcja I – Polityczna
Sekcja II – Sił Lądowych
Sekcja III – Marynarki Wojennej
Sekcja IV – Lotnictwa
Sekcja V – Kontrwywiadu
Sekcja VI – Przemysłowa
Sekcja VII – Finansowa
Sekcja VIII – Łączności
Sekcja IX – Szyfrów
Sekcja X – Prasowa
Sekcja XI ds. Związku Radzieckiego powstała w 1944 roku.
Pion 2 (YP) – Placówki zagraniczne
Czy mężczyźni przy stole są szefami tych sekcji? Nie wiadomo, od zakończenia wojny minęło już kilkadziesiąt lat, MI6 z pewnością przeszło szereg zmian struktur wewnętrznych. Jedno jest pewne, jeden z nich jest szefem sekcji XI odpowiedzialnej za wywiad i kontrwywiad powiązany z ZSRR. Pewne jest również, że jeden z nich jest "kretem". Szpiegiem obcego mocarstwa działającym w głównej kwaterze MI6.
Brzmi nieprawdopodobnie prawda? A jednak. :)
Ta historia wydarzyła się naprawdę i była potężnym wstrząsem i nokautującą porażką dla angielskiego wywiadu a jej skutki długo jeszcze kładły się cieniem na działalności MI6. Nie był to tylko jeden szpieg ale kilku powiązanych w tzw. siatkę. Siatka szpiegowska Cambridge znana również jako Cambridge Five (pol. Piątka z Cambridge).
Kim Philby, pseudonim Tom i Stanley,
Donald Maclean, pseudonim Homer,
Guy Burgess, pseudonim Tony i Yan,
Anthony Blunt, pseudonim Stuart, Wise i Lyric,
John Cairncross, pseudonim Moliere.
Pracowali oni dla wywiadu ZSRR aż do lat 50-tych przekazując na wschód kluczowe informacje dotyczące angielskiego wywiadu i kontrwywiadu. Siatka została zdemaskowana stopniowo i kiedy "mleko się wylało" czy jak to mówią sprawa się rypła, cześć z nich zbiegła do ZSRR, część zatrzymano.
W latach 70-dziesiątych kiedy opinia publiczna poznała szczególy sprawy, historia szpiegowskiej piątki stała się fabułą wydanej w 1974 roku książki Johna le Carré pt. "Tinker, Tailor, Soldier, Spy" (Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg). Była to pierwsza część trylogi szpiegowskiej nieoficjalnie nazywanej "The Karla Trilogy" (Trylogią Karli). Kolejne części to "The Honourable Schoolboy" (Jego uczniowska mość) i "Smiley's People" (Ludzie Smileya). W trylogii przewijały się losy i biograficzne fakty z życia szpiegów z Piątki z Cambridge. Osią główną był pojedynek emerytowanego pracownika MI6 Georgea Smileya z szefem sowieckiego wywiadu – Karlą.
Wróćmy jednak do mężczyzn siedzących w kontenerze, który z nich jest zdrajcą i kretem?! Nie powiem Wam, sami możecie się o tym przekonać. Ja jedynie pokazałem Wam zatrzymany kadr z pewnego filmu. :)
Książka Johna le Carré pt. "Tinker, Tailor, Soldier, Spy" (Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg) doczekała się ekranizacji filmowej. Scenariusz napisli Bridget O'Connor i Peter Straughan a obraz wyreżyserował Tomas Alfredson. Premiera filmu "Szpieg" (Tinker Tailor Soldier Spyw) odbyła się w Polsce 25 listopada 2011 roku. W roli Georgea Smileya wystąpił Gary Oldman. Obok niego pojawił się Colin Firth jako Bill Haydon, Tom Hardy jako Ricki Tarr, John Hurt jako Kontroler i Toby Jones jako Percy Alleline. Film został sklasyfikowany jako thriller szpiegowski i zebrał 7 różnych nagród filmowych w tym za najlepszy film brytyjski w 2012 roku i około 30 nominacji do innych nagród. Jeżeli spodziewacie się fajerwerków i kina akcji to poczujecie się rozczarowani. Napięcie budowane jest stopniowo wraz z rozwijającym się śledztwem. Metodyczna i analityczna praca wywiadowcza pokazuje prawdziwe oblicze wywiadu i kontrwywiadu, tropieniu zdrajcy i szpiegowskiej rozgrywce rzadko towarzyszy tu huk strzałów, spektakularne sceny pościgów zastąpiła chłodna, konsekwentna kalkulacja i analityczna praca z posiadanymi danymi. Drobiazgowe składanie w całość elementów układanki by poznać tożsamość zdrajcy. To pojedynek umysłów i inteligencji a stawką jest nie tylko życie agentów MI6 działających na świecie ale również .... a tego Wam już nie zdradzę, warto samemu się dowiedzieć. :)
Drobnymi kroczkami rozwija się akcja a w szpiegowską rozgrywkę wplecione są małe dramaty bohaterów, zdrada, miłość i śmierć. Czy szpiegowska afera to wystarczająco dużo by zachwycić widza? Co jeżeli cała ta sprawa, w której figurami na wywiadowczej szachownicy są druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg...ma drugie dno? Co jeżeli celem całej operacji wywiadowczej przygotowanej przez wywiad ZSRR nie był jedynie MI6? Możecie sami się przekonać. Szczerze zachęcam do lektury książki i obejrzenia filmu. :)
