::::: และแล้วก็ได้เวลาที่ป้ากับปู่ จะต้องกลับ ป้าเดินทางเข้า กทม. เพราะพรุ่งนี้ต้องทำงาน ส่วนปู่ต้องเดินทางกลับแอลเอ (ร้อยเอ็ด) เพราะเป็นห่วงหมา ทิ้งหมาเฝ้าบ้านอยู่ตัวเดียว กลัวมันหาข้าวกินเองไม่ได้ 5555 ต่างคนต่างมีภารกิจ หน้าที่ของตัวเองที่ต้องทำต่อ ส่วนหลานก็ยังสนุกสนานเหมือนเดิม ตอนกลับบอกให้หอมแก้มป้า ไม่ยอมหอม ยังไม่ทันไรก็จะลืมกันอีกแล้ว ถ่ายรูปให้หลานกับปู่ก่อนกลับ หลานทำหน้างงๆ ส่วนปู่ยิ้มแฉ่งเต็มที่ สัญญาว่าอีก 3-4 เดือนจะลงมาหาใหม่
ขากลับป้าใช้เวลาเดินทางกลับแค่ 3 ชม.ครึ่ง อาจเป็นเพราะหลายบริษัทเปิดอีกทีคือวันอังคารที่ 31/7/18 คนเลยอาจจะลงมาอีกทีพรุ่งนี้ ถนนเลยโล่งมาก และพอขึ้นมอเตอร์เวย์ปั๊บก็โดนฝนกระหน่ำทันที ฝนตกหนักมาก เปิดไฟขับรถตั้งแต่บ่ายสามโมง มองแทบไม่เห็นทาง ใช้ความเร็วแค่ 40-60km/Hr ทริปนี้ตื่นเต้นตั้งแต่ขาไปยันขากลับ...ปิดท้ายด้วยภาพวิวจากหน้าต่างที่ห้อง เป็นภาพฟ้าหลังฝน มีคนเคยบอกว่าฟ้าหลังฝนจะสวยงามเสมอ คงจะเป็นเหมือนในภาพนี้แน่ๆ และแล้วอารมณ์อยากได้กล้องถ่ายรูปก็มา:::::
@moonoi22
บันทึกของมนุษย์ป้า : 25/7/18 เพียงขวัญ เพียงฝัน พู่กัน