Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #5 / Part #6

monomyth(65)

Published in

#tr

Words

1005

Reading

5 min

Listen

Play

Hi dear Steemians, this is a first Turkish novel special to Steemit! It's a fantasy and sci-fi novel and I will share daily. I hope you guys support me with your comments and ideas. Steemit have great opurtunuties and I want to start something in Turkish community. I hope one day I will finish this novel in here and I will publish it. So, if you ready let's start!

Badges
Name	Sınırsız / Unlimited
Category	Fantasy, Sci-Fi

Previously in Sınırsız :

Her Chapter farklı bir evrende, farklı bir dünyada, farklı bir zaman diliminde geçiyor. Her evrenden bir karakter tanıtılıp öne çıkacak ve en son hepsi bir araya gelecek, ilk chapter'da bahsedilen turnuva için. Karışıklık olmasın diye not düşeyim dedim :)

"Patron sensin. Ben sadece yeni yetme bir dedektif yardımcısıyım." dedi omzuma hafifçe vurarak.

"Biliyorum, zaten yeni yetme olduğun için dedektif yardımcısısın." dedim gülümseyerek. Arabayı park ettiğimiz yere geldiğimizde Elmira meraklı bir şekilde:

"Şimdi ne yapıyoruz peki?" dedi.

"Ben kiliseye gidicem."

"Annen için mi?"

"Kendim için"

"Bende seninle geliyorum"

"Dindar olduğunu bilmiyordum." dedim arabayı sürerken.

"Dindarlık göreceli bir kavram ." dedi derin ve sıkıntı dolu bir nefesi alırken.

Kiliseye kadar hiç konuşmadık, dışarıdaki tüm gürültüye inat arabanın içerisinde sessizlik hüküm sürdü. Her zaman gittiğim kilisenin önüne arabayı park ettikten sonra büyük ve işlemeli tahta kapıdan içeri girip tüm o sessizliğe ve mistik ortama dahil olduk. Kendimize boş bir yer bulup oturduğumuzda Peder Jhoua vaazını yarılamıştı. Her hafta pazar ayinleri haricinde fırsat buldukça kiliseye gelir ve vaazlara katılırdım. Kutsal kitaplarda tam olarak ifade edemeyeceğiniz bir çekim var bana göre. Sıradan harfler, sıradan kelimler, sıradan cümleler bir araya gelip sıradanlığa aykırı davranıyorlar ve kendilerini özel kılıyorlar. Ve bu işlem bittikten sonra onları tekrar cümle cümle parçalara ayırsanız bile artık onlar sırdan değildir. Peder Jhoua İncilden bir bölüm okuyordu tüm gözler yerde ve tüm kulaklar ondayken. İsa'nın ölüleri diriltmesi ile alakalı olan bu bölüm genelde mensubu olduğum bu cemaatin üyeleri tarafından sevilen ve okunan bir bölümdü.

source

İnsanlar ölümden korkuyorlar. Bu yüzden ölümden sonrası hakkında bir beklentileri var. Yaratıcının indirdiği kitaplar veya gönderdiği elçiler onlara her ne kadar bu yaşamın değerini ve ölüm korkusunun gereksizliğini anlatsa da bu korku her zaman içlerinde var oluyor. Fakat buradaki sorun ölümden korkup korkmadıkları değil. Ölümü bu kadar korkutucu yapan şey bu dünyadan ve sevdiklerinden ayrılacakları gerçeği mi, yoksa ölecekleri zaman kuracaklarını bildikleri binlerce "keşke" cümlesi mi? İşte pederin okuduğu bölüm bu soru üstünde düşünmemizi sağladığı için cemaatimiz tarafından çok seviliyordu. Ve sanırım cemaat tarafından sevildiği içinde peder sık sık bu bölümü okuyordu.

Elmira bana nazaran pek de huzur bulabileceği bir ortamdaymış gibi bakmıyordu etrafına. Daha çok rakibinin zayıf noktasını arayan bir savaşçı gibi etrafı keskin bakışları ile süzüyordu. Peder vaazı bitirdikten sonra cemaatin büyük bir bölümü dağıldı. Benim haricimde birkaç kişi günah çıkarmaya kalmıştı. Kabine girip tabureye oturdum ve işlemeli siyah perdenin ardına bakarak:

"Günah çıkarmak istiyorum Peder."

"Tanrı sonsuz merhamet sahibidir. Seni bağışlaması için suçlarını itiraf edip ondan af dilemen yeterli."

"Ben bugün bir günah işledim... Yine aynı günahı. Bu sabah intihar edip bu hayattan kurtulmak istedim, tüm bu amaçsızlıktan. Ama bir yandan da içimde bir şeyler buna engel olmak istiyordu, hayatta kalmam için sebep arıyordu. Sanki... Sanki kendimle çatışıyordum, içsel bir çatışma gibi... Hayatta kalmak için..."

source

"Ve şuan buradasın."

"Evet, ama bu herhangi bir taraf kazandığı ya da kaybettiği için değil, bir dava için sabah erken saatte gelen ortağım sayesinde. Belki de o gelmeseydi..."

"Henüz günah işlemedin, sadece deniyorsun. Bu kaçıncı denemen ?"

"Altıncı... Aslında yedinci ilkini size anlatmamıştım."

"Yedi kez kendini öldürmek için karar aldın ve yedi kez Tanrı buna engel oldu. Bunun bir anlamı olması gerekmiyor mu senin için?"

Peder'e vereceğim cevap aslında Peder'in yada benim duymak istediğim cevap değildi. O yüzden susmayı tercih ettim.

"Sen hayatının hatta tüm hayatların anlamsız bir oyunun içinde birer piyon olduğunu düşünüyorsun. Yaşam ile ölüm arasında bir fark görmüyorsun çünkü seni bu hayata bağlayan bir amaç yok. Fakat Tanrı sana bu amacı bulman için yedi kez fırtsat vermiş. Sadece etrafına daha iyi bak, aradığın amaç herhangi bir yerde olabilir."

"Umarım haklısınızdır Peder. Çünkü Tanrı'nın bana sekizinci bir şans vereceğini sanmıyorum." deyip kabinden çıktım. Elmira'nın yüz ifadesinden beklemekten sıkıldığı anlaşılıyordu. Girişteki kutsal sudan bir yudum içip alnımı ıslattıktan sonra arabaya bindik.

sndbox

steemit

literature

novel

via steemit

This post was published via steemit. Ecency is not the originator or editor of this content and displays it for discovery purposes only.

$ 49.807