Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #5 / Part #5

monomyth(65)

Published in

#tr

Words

1055

Reading

5 min

Listen

Play

Hi dear Steemians, this is a first Turkish novel special to Steemit! It's a fantasy and sci-fi novel and I will share daily. I hope you guys support me with your comments and ideas. Steemit have great opurtunuties and I want to start something in Turkish community. I hope one day I will finish this novel in here and I will publish it. So, if you ready let's start!

Badges
Name	Sınırsız / Unlimited
Category	Fantasy, Sci-Fi

Previously in Sınırsız :

Her Chapter farklı bir evrende, farklı bir dünyada, farklı bir zaman diliminde geçiyor. Her evrenden bir karakter tanıtılıp öne çıkacak ve en son hepsi bir araya gelecek, ilk chapter'da bahsedilen turnuva için. Karışıklık olmasın diye not düşeyim dedim :)

"Kargo da ne olduğunu yada nereden geldiğini biliyor musunuz?"

"Malesef bilmiyorum. Gönderen hakkında pek bir bilgi yoktu, sadece kargo firmasının Londra şubesinin adı geçiyordu. İçinde ne olduğunu sorma gereksinimi duymadım. Neticede onun özelini kurcalamak gibi bir amacım yok, fakat küçük bir kutuydu ve hafifti."

"Firmanın ismini hatırlıyor musunuz?"

"Hayır, hatırlamıyorum."

"Son günlerde Alfred ile ilgili dikkatinizi çeken bir şey oldumu? Sizce neden intihar etmiş olabilir?"

"Bilemiyorum... Alfred hiç de intihar edecek birisi gibi durmuyordu. Yani o sürekli kitap okuyan kültürlü birisiydi… Neşeli değildi ama mutsuz olduğunu da söyleyemem. Standart ve programlı bir hayatı vardı ve o bundan memnundu."

"Anlıyorum..."

"Bu arada Alfred müzik dinlemezdi. Evimi kiraladığından beri hiç müzik dinlediğini duymadım fakat son üç günde yüksek sesle müzik dinlemeye başladı. Değişik bir tarz… Bilemiyorum, şimdiki gençlerin dinlediği şeylerden değildi. Sözsüz, birden fazla enstrüman sesi içeren derin melodiler..."

"Peki hanımefendi. İş birliğiniz ve yardımınız için teşekkürler."

"Ben teşekkür ederim."

Yaşlı kadın bizim ardımızdan kapıyı kapatınca yanımdaki memura dönüp:

source

"Elmira'ya onu arabada beklediğimi söyler misin? Bu arada cesedin bulunduğu masadaki her şeyi paketlemeni istiyorum, kitaplar ve müzik Cd leri de dahil. Ayrıca silahı bir an önce parmak izi taramasına alın." dedim. Muhtemelen benden bir iki yaş küçük memur başıyla onay işareti verip üst kata çıktı.Ben arabada beklerken birkaç dakika sonra Elmira geldi ve yanıma oturdu.Fotoğraf makinesini çantasına koyarken:

"Ev sahibinden bir şey çıktımı?"

"Pek değil. Kimin gönderdiği belli olmayan Londra dan gelen bir kargodan, birikmiş parası olduğundan, iyi birisi olduğundan falan bahsetti..."

"Şimdi ne yapıyoruz peki? Olay intihar gibi gözüküyor."

"Büyük ihtimalle ama yine de çalıştığı kütüphaneye de uğrayalım."

"O zaman bir sonraki durağımız Merkez Kütüphanesi!" dedi çocuksu bir heyecanla ve arabayı çalıştırdı.

Merkez Kütüphanesi New York'un ortasında kalmış bir tarihi binaydı. Genellikle dolu olan bu kütüphanede aradığınız kitabı bulamama olasılığınız oldukça düşüktü.Alfred'de buranın onlarca çalışanından birisiydi ölmeden önce. Dönen cam kapıdan içeri girdiğimizde oldukça sessiz ve sıcak bir hava ile karşılaştık. Raflarda sessizce bekleyen yüzbinlerce kitap sizi sanki kendisine çekiyordu. Kütüphanenin ikinci katındaki orta büyüklükteki localardan birinde kalıyordu kütüphane müdürü. Odasına girdiğimizde korku ile karışık şaşkın yüz ifadesi ile bizi karşıladı.

"Merhaba ben Dedektif Derek Watson ve buda yardımcım Elmira Reed."

"Memnun oldum bende Jake Brody." diye kendini tanıttı meraklı bakışlarla.

"Buraya bir çalışanınız hakkında bazı sorular sormak için geldik."

"Bir çalışanım mı? Hangisi?"

"Robb Alfred Back. Kendisi bu sabah evinde ölü bulundu. İntihar ettiğinden şüpheleniyoruz."

"Aman Tanrım! Alfred öldümü?"

"Üzgünüm Bay Born. Onun hakkında bildiklerinizi anlatabilir misiniz?"

source

"Alfred oldukça iyi birisiydi, kibar ve terbiyeliydi. Ayrıca okumaya da fazlasıyla meraklıydı. İntihar ettiğine hala inanamıyorum... Burada çalışırken boş zamanlarında sürekli kitap okurdu ve eve de götürürdü. Onun ilgi alanı sınırsıza yakında, her türlü konu hakkında okurdu ve kesinlikle intihar edecek birisi değildi. Tanrı aşkına daha birkaç gün önce yeni bir kitap almıştı eve götürmek için."

"Kitabın adını hatırlıyor musunuz?"

"Hatırlamıyorum ama sisteme girmiş olmalıyım. Bir dakika..." Bilgisayarda birkaç saniye uzun bir listeye göz gezdirdikten sonra donuk bir heyecanla:

"İşte burada! Kitabın adı Gerçeğe Çağrı, Yazarı Julia Balerian. Ayrıca özel basımmış."

"Özel basım mı?"

"Evet. Bilirsiniz her editör her kitabı beğenmez ve bazen yazarlar paralarının yettiği sayıda özel ve sınırlı baskı yaptırıp kitapları kendileri bayilere satarlar."

"Daha önceden o kitabı ödünç alan kimse olmuş mu? Alfred'den önce..."

*"Bir dakika... Bir kişi olmuş aslında... Dört yıl önce Linda Allen." *

"Peki kitabı kim bağışladı öğrenebilir miyiz? Tabi sakıncası yoksa..." dedi Elmira adama samimiyetten uzak resmi bir gülümseme ile.

"Kitabı bağışlayan kişi... Richard Lerman." Adamın söylediği isimleri not aldıktan sonra gülümseyerek:

"Zaman ayırdığınız için teşekkürler" deyip adamın elini sıktım ve kütüphaneden ayrıldık. Elmira ellerini ceplerine koyup sırtını esneterek:

"Kitaba neden bu kadar yoğunlaştın?"

"Yoğunlaşmadım sadece emin olmak istiyorum adamın intihar ettiğinden."

"Balistik bunu zaten senin yerine yapacak. Silahtan çıkan sonuçlar akşama elinde olur."

"Biliyorum ama 'Balistik her zaman yeterlidir' diye bir yanlışa da düşmek istemiyorum."

"Patron sensin. Ben sadece yeni yetme bir dedektif yardımcısıyım." dedi omzuma hafifçe vurarak.