ေန႔လည္က ေၾကာ္ျငာခ်က္တစ္ခု ဖတ္လိုက္ရတယ္။
သက္ငယ္မုဒိမ္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စစ္တမ္းလိုလို ဘာလိုလိုေလသံနဲ႔ တလြဲေတြႀကီး ေရးထားတာ။
အဲ့လိုမုဒိမ္းမႈေတြ မျဖစ္ေအာင္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကို မိဘေတြအေနနဲ႔ ထိန္းေက်ာင္းေပးသင့္ေၾကာင္း။
ဪ.... ျမတ္စြာဘုရားလို႔သာ တလိုက္မိေတာ့တယ္။
သူတို႔ေတြကအစ အဲ့လိုေတြးေနတာပါလားဆိုတဲ့ အသိက စိတ္ဓါတ္ပါ ဝုန္းခနဲ က်တယ္။
သက္ငယ္မုဒိမ္းပါဆို ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကိုထိန္းဆိုေတာ့ ဘာလဲ... မံမီေတြလို ၾကပ္စည္းထားရမွာလား။
အဲ့အရြယ္ေတြမွာ ဘာျမႇဴဆြယ္ႏိုင္တဲ့ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမွ မရွိဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္က အမႈဆို က်ဴးလြန္ခံရသူက ၂ႏွစ္ခြဲ။
အသက္ပါ ပါသြားတယ္။ ေသသြားၿပီ။
ကေလးစစ္စစ္ေနာ္... ကေလးမွ တကယ့္ ပီဘိကေလး။
အဲ့ကေလးက ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ မကလို႔
ဖင္ေျပာင္ပဲ ခြ်တ္ထားထား က်ဴးလြန္ခ်င္စိတ္ေပၚစရာအရြယ္ကို မဟုတ္ေသးတာ။
ဒါေပမယ့္ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲ့ဒါ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈနဲ႔ဆိုင္လား။ စိတ္ဓါတ္အဆင့္အတန္းလား။
ျမန္မာ့လူ႔အသိုက္အဝန္းမွာ ျပသနာက မုဒိမ္းမႈတစ္ခုဆို
က်ဴးလြန္ခံရသူကို Blamingလုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ရွိတာ။ ဘယ္လိုျမႇဴဆြယ္လို႔လားမွ မသိတာ။
ဘယ္လို ဝတ္ထားလို႕လဲမွ မသိတာ။
အိုေက.... ဘယ္လိုပဲ ဝတ္ထားဝတ္ထား က်ဴးလြန္ခြင့္မရွိဘူး။ ဘယ္လိုမွ မဝတ္ထားလည္း ၂ႏွစ္ခြဲကေလးေတာင္ မုဒိမ္းက်င့္တဲ့ အတန္းစားက က်င့္မွာပဲ။
ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ဆိုတာက အသိပညာေပးဖို႔ေတြ၊ Sex Workerေတြကို တရားဝင္ျဖစ္ေစဖို႔ေတြ၊ လံုေလာက္တဲ့ ႀကီးေလးပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ဖို႔ေတြအျပင္ မိဘေတြအတြက္ Alertျဖစ္ဖို႔ေတြ စတာေတြ လုပ္ရမွာအမ်ားႀကီး။
ဘယ့္ႏွယ္ ... မိန္းကေလးေတြ ထဘီစ ဆြဲတင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနရတာတုန္း။
မုဒိမ္းမႈေတြ ျဖစ္ပြားတာကို က်ဴးလြန္သူက ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေနတာနဲ႔ ေယာက္်ားေတြ တဏွာ႐ူးေတြ ႏွာဘူးေတြလို႔ ေရးရင္ တရားမလား။
အဲ့လိုပဲ က်ဴးလြန္ခံရသူက မိန္းကေလးေတြ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ မိန္းမေတြ ဝတ္စားဆင္ယင္တာေၾကာင့္ဆိုၿပီး လက္ၫွိဳးထိုးတာႀကီးကေတာ့ မ်ားတယ္။
စဥ္းစဥ္းစားစားလည္း ေျပာၾကပါ အားတီတို႔ရယ္။
မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျခသလံုးသားေလာက္နဲ႔ သမာဓိပ်က္ၾကစတမ္းဆိုရင္
ယူတို႔ရဲ႕ အေတာင္ႏွစ္ဆယ္ဝတ္ႀကီးကို ႏွစ္ေတာင္ေလာက္ေတာ့ ေလွ်ာ့လိုက္
ဟုတ္ၿပီလား...
သက္ငယ္မုဒိမ္းပါဆိုမွ ဖုန္းေဘလ္ခ်န္ထား ရဲစခန္းနံပါတ္မွတ္ထား ဆိုတဲ့လူနဲ႔
သက္ငယ္မုဒိမ္းပါဆိုမွ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကို ထိန္းခ်ဳပ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့လူနဲ႔
ငါ့ႏွယ္... ေန႔ခ်င္းျပန္ကို သံုးခါေလာက္ ခြဲေသလိုက္ခ်င္တယ္
