Trawię powoli notatki. Jestem na etapie zgniatania posiłku - do tej pory z 8 stron (na 19), wyciągnąłem 44 unikalne myśli, warte zawarcia w jakiejś formie w którymś z postów (lub takie które mogą służyć jako pożywka dalszej kontemplacji). Jednocześnie widzę że na kolejnych stronach pisałem przez chwilę mniej składnie (głównie wtedy, gdy notowałem, jednocześnie dyskutując), spodziewam się więc że liczba myśli dobije do 100.
Myśli myślami, notatki notatkami, jest jednak jeszcze jedna rzecz, którą konferencja mi dała: to porządkowanie pojęć. Temat definiowania i wyjaśniania życia przez produkowanie dokumentów też został poruszony na tej konferencji (i nie był miło wspominany). Ja jednak, porządkując swoje myśli, nie chcę wprowadzać dodatkowych pojęć które będą widnieć tylko w papierkach. Szukam sensu i próbuję znaleźć strukturę, która umożliwi mojemu umysłowi holistyczne objęcie całości tematu.
W ten sposób powstał owoc. Owoc moich przemyśleń, ale też i symbolicznie owoc, mający skórkę, miąsz i pestka. Szukając fajnego motywu, użyłem palety barw skautowego fioletu. Tak a propo dokumentów, jest on opisany w Katalogu Identyfikacji Wizualnej ZHP. Jeden z dokumentów które lubię bardziej - gdyż nie jest ścianą tekstu, a dobrze i czytelnie ułożonym źródłem uporządkowanej wiedzy.
W wyniku takiego doboru barw, wyszła mi śliwka:
Nie jestem pewien czy śliwka będzie jednym ze spin-offów eseju pokonferencyjnego, czy może stanie się jego głównym tematem. Raczej to pierwsze, gdyż nie wnosi ona nic wielkiego do tematu duchowości per se.
Śliwka strukturyzuje mi pojęcia istniejące w dokumentach mojej organizacji, jednak nie wyczerpuje też swojej płaszczyzny tematu. Zauważyłem w swoich rozważaniach że to co kryje się obecnie pod pestką, mogłoby (i może powinno) zostać rozdzielone. Wtedy jednak nazwy poszczególnych obszarów nie będą schodzić się w myśl, dzięki której śliwka powstała... Cóż, trzeba wrócić do trawienia. Kolejne posty na dniach. Wtedy wyjaśnie wam, czym śliwka jest i z czym się ją je (i czy w ogóle się ją je!)
