Spędza czas w swoim towarzyskie,
Zawsze jest sam z dala od społeczeństwa,
Nie prosząc o pomoc,
Woli radzić sobie sam,
Ludzie widząc samotnika myślą, że jest dziwnym człowiekiem,
A on woli ciszę, spokój w samotności,
Pozwala mu to poukładać swoje życie,
Które rozsypało się jak domek z kart
i chce poukładać życie w strzępach na nowo.
Wiersz jest mojego autorstwa i pochodzi z mojego tomiku wierszy "Kochaj sercem, żyj nadzieją". Jeżeli spodobał się mój wiersz zapraszam do zapoznania się innymi na moich profilach w mediach społecznościowych:
The poem is of my authorship and comes from my volume of poems "Kochaj sercem, żyj nadzieją". If you liked my poem I invite you to familiarize yourself with others on my social media profiles.
