ငပဲ့ေလာဂ်စ္

1 -

ငါသာ အလႅာဟ္ ဆို
လက္ႏွစ္ဖက္ပါမလာတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကို
ဗုဒၶဘာသာအသိုင္းဝိုင္းမွာ လူျဖစ္ေစမယ္ ။

လက္မပါလၽွက္နဲ႔ ငါ့ကို ဒီလူသားဘယ္ေလာက္ထိ ရိုေသကိုင္းရႈိင္း
ေလးျမတ္မႈရွိသလဲဆိုတာ ေကာင္းကင္ဘုံက ေစာင့္ႂကၫ့္မယ္ ။ အဂါရဝလုပ္ရင္ ငရဲကို ထာဝရ ပစ္ခၽမလို႔ ။

2 -

ေယာေဟာဝါ ကို မင္းသိလား ?

ဟ … သိပ္သိတာေပါ့ ။

အကယ္၍ ေယာေဟာဝါက မင္းကို ခၽစ္လို႔ လိုရာဆုတစ္ခုကို
ေတာင္းပါဆို ဘယ္လိုဆုမၽိဴးေတာင္းမလဲ ?

သိမႈသစ္သီးကို စားမိတဲ႔ အာဒံ လို ဘာမွ ျပန္မျဖစ္ေတာ့တဲ႔ အဘာဝ အေၿခေနကို ေတာင္းမယ္ ။ ဘာမွ ထပ္မျဖစ္ေတာ့ျခင္းဟာ ျငိမ္းခၽမ္း ျခင္းလို႔ ယူဆမိလို႔ပါ ။

3 -

မင္းဟာ ဖန္ဆင္းရွင္ၿဗဟၼာႁကီးဆို ဘာလုပ္မလဲ ?

ကိုယ့္ေသတြင္း ကိုယ္တူးခိုင္းမယ္ ။

လူသားေတြရဲ႕ အနာဂတ္ႂကမၼာကို မိမိဖာသာ ဖန္တီးပုံေဖာ္ေဆးျခယ္ခိုင္းမယ္ ။ သူတို႔ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ထိ ကမ႓ာႂကီးကို ျငိမ္းေအးေစနိဳင္မလဲ လို႔ေပါ့ ။

4 -

ဗုဒၶရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားဘူးလို႔ ေျပာစမွတ္ရွိတယ္ ဒီအေပၚ မင္း ဘာမွတ္ခ်က္ေပးခ်င္ေသးလဲ'?

No …
ဗုဒၶမမွား ခဲ႔ဘူးဆိုတာေတာ့ လက္မခံပါဘူး ဗုဒၶလၫ္း မွားခဲ႔တယ္ ။

ဘာမွားလို႔လဲ …

သုဒိႏၷရဟန္းေလးကို ရဟန္းျပဳေပးျပီးတာနဲ႔ ပထမ ပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္ကို စတင္ပညတ္သင့္တယ္ေလ ။

ဘာလို႔လဲ …… ?

သူ႔ကို သနားလို႔ … ။

5 -

ဗုဒၶစာေပက မေဟာသဓါေလး ငယ္ငယ္ရႊယ္ရႊယ္န႔ဲ ပၫာၫဏ္ႂကီးမားတာ မင္းအားက် အတုမယူခ်င္ဘူးလား ?

ဟင့္အင္း အားမက်ပါဘူး ။

ဘာလို႔လဲ … ?

ေရေပၚက ပတၱၿမားအရိပ္ကို ပတၱျမားထင္ၿပီး တကန္လုံးအိုင္ပက္ သလို ပိုက္စိတ္တိုက္ရွာေဖြေနတဲ႔ ရႊာသားေတြအားလုံးထက္ က်ေနာ့အသိၫဏ္က ပိုျမင့္တယ္ ။