ဒီလိုရက္ပိုင္းေတြ သင္ၾကားေပးရျခင္းက တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး သင္ၾကားေပးရျခင္းနဲ႔မ်ား ညီမ်ွေနမလား... ကိုးတန္းကလည္း ကိုးတန္းအေလ်ာက္၊ ဆယ္တန္းကလည္း ဆယ္တန္းအေလ်ာက္ ေတာ္ေတာ္ကို အာေပါက္မတတ္ သင္ၾကားေပးရတယ္... အဂၤလိပ္စာသင္ရေတာ့

အိတ္ေပါက္ႏွင့္ဖားေကာက္ အေလ့အက်င့္မ႐ွိခဲ့ျခင္းက ကေလးေတြအတြက္ အဓိကျပႆနာႀကီးတစ္ခုပါ... အေလးအနက္ စဥ္းစားျခင္း၊ ေတြးေခၚျခင္း မဟုတ္ရင္ေတာင္ သာမန္ထက္ အနည္းငယ္ပိုၿပီးေတာ့ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈေလးေတြေတာ့ ႐ွိသင့္ေပမယ့္...

ယေန႔ လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္ဝင္ရေတာ့မည္... အေျခခံမပါခဲ့တဲ့ ကေလးေတြကို အာေပါက္မတတ္ သင္ၾကားေပးရေတာ့မည္... ဘာတဲ့.. critical thinking ဆိုလား... အလြတ္က်က္မွတ္ျခင္းထက္ အေတြးအေခၚပိုင္းဆိုင္ရာ ဦးစားေပးရမည္ဆိုပဲ...

ေက်ာက္ဆည္သၾကၤန္ ဟိုးအရင္တုန္းကလိုေတာ့ မ႑ပ္ေတြ အမ်ားႀကီး မ႐ွိေတာ့ပါ.. ဗဟို နဲ႔ အျခားတစ္ခုရယ္ ႏွစ္ခုတည္းပါပဲ... Photo credit to SMM အရင္တုန္းကေတာ့ ရပ္ကြက္တစ္ခုကို မ႑ပ္တစ္ခုေတာ့ အနည္းဆံုးပဲ...

စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာ႐ွိၾကပါေစ ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္မွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္း ေဘးဘယာေဝးကြာ ေအးျမၾကည္လင္၍ အတာေရႏွင့္အတူ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ၾကပါေစ... @mgmgkse

စာသင္တာ ဝါသနာပါလို႔သာ ေတာ္ေတာ့တယ္.. တစ္ခါတစ္ေလ စာသင္ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပ်ာက္,ေပ်ာက္သြားတယ္.. တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ကေလးေတြ ပို,ပို ညံ့လာၾကတယ္.. သင္လို႔ေကာင္းတဲ့ ကေလးေတြ ႐ွိေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္ေတြ

တာဝန္၊ ဝတၱရား ေႏြရာသီ အနားရမယ္လို႔ ထင္ခဲ့မိတယ္.. ေမ်ွာ္လင့္မထားတဲ့ အေျခအေနေတြေၾကာင့္ နားခ်ိန္ဆိုတာ ေဘးဖယ္ထားလိုက္ရၿပီ.. တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း တာဝန္ေတြ၊ ဝတၱရားေတြကို ေမ့ထားလိုက္ခ်င္မိတယ္.. ဒါေပမယ့္..

ေႏြရာသီအတြက္ ကလိစရာ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေမ်ာက္ အုန္းသီးရသလိုပဲ.. Self-study ပဲ လုပ္ရမွာပါပဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလ့လာေနဆဲပါ။ @mgmgkse

ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ၿပီ ေမ်ွာ္လင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္... တစ္စံုတစ္ခုေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားလိမ့္မယ္လို႔... ေမ်ွာ္လင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္... ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မဟုတ္ေတာင္ လူ႐ိုေသ၊႐ွင္႐ိုေသ ပညာေရးစနစ္တစ္ခုကို... Credit to google image

စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ စာေမးပြဲႀကီး အရမ္းနီးကပ္လာပါၿပီ။ အခ်ိဳ႕ကေလးေတြက တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္၊ ေအးေအးေဆးေဆး။ အခ်ိဳ႕ကေလးေတြက်ေတာ့ စာေမးပြဲနီးလာေလ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ရြတ္ဖတ္၊က်က္မွတ္ထားတဲ့စာေတြေတာင္ သိပ္မရခ်င္ေတာ့။

လြန္ကဲျခင္းမ်ား ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ျမင္ရ၊ေတြ႔ရ သဘာဝမက်တာ မ်ားလာပါတယ္။ ႏွစ္တိုင္းၾကံဳေနက်ဆိုေပမယ့္ စိတ္ခံစားမႈကေတာ့ အတူတူပဲ ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။ စာေမးပြဲေျဖဖို႔ နီးကပ္လာတာနဲ႔အမ်ွ ကေလးေတြရဲ႕ မိဘေတြက

ယေန႔ေခတ္ ေက်ာင္းသား သူတို႔ေလးေတြအတြက္ စိတ္ဖိစီးစရာေတြ မ်ားလွပါတယ္။ ျပင္ပအေၾကာင္းအရာေတြ မပါဘဲနဲ႔ကို ေက်ာင္း+က်ဴ႐ွင္+ဂိုက္+စာက်က္ဝိုင္း+ညဂိုက္ စသျဖင့္ အားခ်ိန္၊ နားခ်ိန္ရယ္လို႔ သိပ္မ႐ွိၾကေတာ့ပါ။

တရားခံ ဘယ္သူလဲေဟ့ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုက ပညာေရး ႏွင့္ ပညာတတ္ေျမာက္ျခင္းကို လံုးဝစိတ္မဝင္စားၾကေတာ့ပါ။ အျမဲမျပတ္ တတြတ္တြတ္ ေျပာဆိုၿပီး လုပ္ခိုင္းေနမွ လုပ္ၾကပါတယ္။ လက္ကသာ သခ်ာၤတြက္ေနတယ္၊ မ်က္လံုးေတြက စာအုပ္ကို

အိပ္ငိုက္တတ္သူမ်ား ကေလးေတြ စာက်က္ေနစဥ္အေတာအတြင္း အမ်ားစုဟာ အိပ္ငိုက္တတ္က်ပါတယ္။ ဆရာ မသိေအာင္ ခိုးၿပီးငိုက္ၾကတာပါ။ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ စာအေပၚမွာ အာရံုစူးစိုက္မႈနည္းပါးတာေၾကာင့္ပါ။ အေစာပိုင္းကာလေတြမွာ

ဆရာ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ တာဝန္ဟာ မိမိတာဝန္ယူရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို မိမိအတန္းထဲမွာပဲ တတ္ေျမာက္၊ ကြၽမ္းက်င္သြားေအာင္ သင္ၾကားေပးသင့္ပါတယ္။ သင္ၾကားေပးမႈကို သိပ္နားမလည္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြလည္း ႐ွိေကာင္း႐ွိႏိုင္ပါတယ္။

၃၅ ရက္ ၃၅ ရက္ဟာ ၃၅၀ မဟုတ္ပါ... ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း မင္းတို႔ရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈက မင္းတို႔ဘဝကို ဆံုးျဖတ္ေပးသြားမွာပါ... Credit to google image မိဘေတြ ပင္ပန္းလွပါၿပီ ကေလးတို႔ရယ္... ဆရာေတြ ပင္ပန္းလွပါၿပီ ကေလးတို႔ရယ္...

တန္ဖိုး အေသးအဖြဲေလးေတြပါ လို႔ ေတြးထင္ေနၾကတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကေလးေတြကို ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ စကားကို ေျပာျဖစ္လိုက္ပါတယ္... ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္းရဲ႕တန္ဖိုး ဘယ္ေလာက္ႀကီးျဖစ္ေနပါေစ... သူရဲ႕ထိပ္က ေဘာလ္ေစ့ေလးမ႐ွိရင္

စာေမးပြဲႀကီး နီးလာၿပီ ဆရာေတြက ရင္ေမာ... ကေလးေတြက ရယ္ေမာ.. Revision ျပန္တိုင္း အသစ္နီးပါး ျပန္သင္ေနရတယ္... တစ္လေက်ာ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ပမာဏဟာ သင္ၾကားၿပီးသား ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ထိေရာက္တဲ့ revision လိုအပ္ပါတယ္...

တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုန္းကေပါ့ေလ.. ေမ်ွာ္လင့္ရင္းနဲ႔ေပါ့.. @mgmgkse MSC-011

စာေမးပြဲ မေျဖဘူးဆိုရင္လည္း မေျဖနဲ႔... ေျဖမယ္ဆိုရင္လည္း ေအာင္,ေအာင္ေျဖ... ပိုက္ဆံ႐ွာေနရတဲ့ မိဘေတြမ်က္ႏွာ... ႀကိဳးစားပမ္းစား သင္ေပးေနတဲ့ ဆရာေတြမ်က္ႏွာ... ဒါေတြကို ျပန္ၾကည့္ပါ။ Photo from google @mgmgkse