วันนี้มีเรื่องชวนขนลุกมาเล่าสู่เพื่อนๆ ให้ได้อ่านกัน
พอดีเปิดไปเจอเพื่อนแชร์ภาพนี้มา เลยทำให้นึกถึงเรื่องราวของตัวเองเมื่อหลายปีก่อน
ตอนนั้นน้องสาวคนเล็กเพิ่งได้งานใหม่แถวรังสิต และยังไม่คุ้นเคยกับพื้นที่ดี
ผู้เป็นพี่สาวเลยอาสาไปพักเป็นเพื่อนสักระยะ เพื่อให้น้องได้อุ่นใจ และได้เรียนรู้การเป็นอยู่ในระหว่างที่พี่ไปอยู่ด้วยนั่นเอง เนื่องจากแอนเคยพักอยู่แถวรังสิตมาก่อน เลยเป็นพี่เลี้ยงให้กับน้องสาวได้ พาไปตลาดเพื่อซื้อของกิน พาเข้าตรอก ออกตามซอย ทางลัดต่างๆ ให้ได้รู้ลู่ทางเวลาไปไหนมาไหน
คืนน้ันรู้สึกตัวกลางดึก พอลืมตาแล้วปรับสายตากับความมืดได้ดี จึงลุกขึ้นเพื่อที่จะไปเข้าห้องน้ำ สายตาเจ้ากรรมพลันเหลือบไปเห็นร่างที่เป็นเงาดำ ลอยพริ้วไปมาอยู่ที่ผนังห้องใกล้ๆ กับประตูห้องน้ำ ถึงกับชะงักอยู่กับที่เพราะเหมือน 2 ขาจะหยุดทำงาน
แต่.......... พลันนึกขึ้นมาได้ว่า เป็นเสื้อที่รีดไว้สำหรับใส่ไปทำงานในวันรุ่งขึ้น แล้วแขวนไว้กับตะปูข้างฝา
มันดันพลิ้วไหวไปตามแรงของพัดลมเพดานที่เปิดไว้ตอนนอนนั่นเอง
เกือบฉี่ราดเพราะเสื้อที่รีดไว้แท้ๆ 😆🤣 หน้าแตก และขำให้กับตัวเองไปคืนนั้น
