ေအာ္
အသက္ကတျဖည္းျဖည္းႀကီးလာေတာ့ မ်က္ေစ့ေတြမႈန္လာၿပီ သြားေတြႀကိဳးလာၿပီ ဆံပင္ေတြျဖဴလာၿပီ ဘာလုပ္လုပ္အရသာမရွိေတာ့ဘူး နီးလာၿပီ ေသဖို႔ဘာေတြျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီလဲ လာေတာ့လဲတစ္ေယာက္ထဲ ျပန္ေတာ့လဲတစ္ေတာ့လဲ တစ္ေယာက္ထဲ့ ငါခ်စ္လွပါၿပီဆိုတဲ့အရာရာအားလံုးလဲ ငါေနာက္ကိုလိုက္ၾကမဟုတ္ဘူး ငါေသလို႔ တစ္ပတ္ၾကာရင္ ငါကိုရည္စူးၿပီးဆြမ္းေႂကြးမယ္ ၿပီးရင္ငါကို သူတို႔နဲ႔အတူေနမွာစိုးလို႔ေမာင္းထုပ္မယ္ တစ္ႏွစ္ၾကာရင္ မေကာင္းတတ္လို႔ ႏွစ္လည္ဆြမ္းေလးေႂကြးခ်င္ေႂကြးအံုးမယ္ ေနာက္တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ငါကိုေမ့သြားၾကေတာ့မယ္
အဲဒီေတာ့ ငါဆိုတဲ့အရာေတြကဘာေတြလဲ
ေငြလား
ရာထူးဂုဏ္ေတြလား
အာဏာေတြလား
တကယ္ေတာ့ အႏွစ္၁၀၀ဆိုတဲ့ သက္တမ္းက တြက္ၾကည့္ရင္တိုတိုေလးပါ
လူလူခ်င္းလူလိုဆက္ဆံပါ
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ ခဏဖယ္ထားပါ
အခ်ိန္တန္အိမ္ျပန္ၾကရမဲ့ လူေတြခ်ည္းပါဘဲ