သင္ခန္းစာ တစ္ခု

သင္ခန္းစာတိုင္း မယ္

.

ဆရာက ဘလက္ဘုတ္ေပၚမွာ ဒီလို ေရးခ်လိုက္ပါတယ္

9 x 1 = 7
9 x 2 = 18
9 x 3 = 27
9 x 4 = 36
9 x 5 = 45
9 x 6 = 54
9 x 7 = 63
9 x 8 = 72
9 x 9 = 81
9 x 10 = 90
9 x 11 = 99

ဒီလိုေရးၿပီး ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြဖက္ လွည့္လိုက္ေတာ့
ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ တဝါးဝါး ဝိုင္းရယ္ၾကပါတယ္ ..

ဆရာက
ဘာျဖစ္လို႔ ရယ္ၾကတာလဲ လို႔ ေမးေတာ့ ..

ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြက အေပၚဆံုး အီေကြးရွင္း မွားေနလို႔ လို႔
ေျဖၾကပါတယ္ ..

ဆရာက
ဒီအမွားကို ဆရာ အေၾကာင္းရွိလို႔ တမင္ေရးလိုက္တာ လို႔ ေျပာပါတယ္ ..

ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြက ,
အသက္ငယ္သူတို႔ ထံုးစံအတိုင္းပါပဲ ..
မိမိထက္အသက္ႀကီးသူေတြ အမွားလုပ္မိရင္ အထင္ေသးတတ္သလို ..
လူႀကီးျဖစ္ၿပီး ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား ..
လူႀကီးျဖစ္ၿပီး ဒါဟာ မွားစရာလား ..
စတဲ့ မိမိကိုယ္ကို အထင္ေရာက္ၿပီး ဆရာကို အထင္ေသးတဲ့အေတြးမ်ိဳးနဲ႔
ရယ္ၾကတာ ..
ဆရာက အေၾကာင္းရွိလို႔ ဒီလိုေရးတာဆိုေတာ့ ..
အရယ္ရပ္ၿပီး ေတြၿပီး ၾကည့္ေနၾကပါတယ္ ..

ဆရာက
ခု ဒီမွာေရးထားတာမွာ ၁၀ ခုက အမွန္ျဖစ္ေနေပမယ့္ ,
မင္းတို႔ မခ်ီးက်ဴးၾကဘူး ,
မွားတဲ့ တစ္ခုေပၚမွာပဲ မင္းတို႔ အျပစ္ျမင္ေနၾကတယ္ ,
မင္းတို႔ကို အသိတရားတစ္ခု ေပးျခင္လို႔ ဒီလိုေရးတာ ..
မင္းတို႔ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ အျပင္ကမ႓ာႀကီးဟာ ဒီအတိုင္းပဲ ,
မင္းတို႔ အမွန္ေတြ အႀကိမ္တစ္သန္းလုပ္ထားလည္း
ကမ႓ာႀကီးက မင္းတို႔ကို အသိအမွတ္မျပဳဘူး ..
မင္းတို႔ တစ္ႀကိမ္ အမွားလုပ္လိုက္တာနဲ႔ ,
တကမ႓ာလံုးက ဝိုင္း အျပစ္ဖို႔ၾကလိမ့္မယ့္မယ္ ,
တကမ႓ာလံုးက ဝိုင္းရယ္ၾကလိမ့္မယ့္ ..
အဲဒီလို အျပစ္ဖို႔သူေတြ ဝိုင္းရယ္သူေတြကို ေက်ာ္လႊားဖို႔
မင္းတို႔မွာ ခြန္းအားရွိဖို႔ လိုတယ္ .. လို႔
သင္ခန္းစာ ေပးလိုက္ပါတယ္ ..

.