တခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမယ္ အေဖနဲ့ အေမကို တအားေျကာက္ရတဲ့ သားလူပ်ိဳျကီး ကိုခန့္ တစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။
ကိုခန့္ ကို သူ၏မိဘမ်ားက တအားခ်စ္ျကေလသည္။ ကိုခန့္သည္ အငယ္ကတည္း ေက်ာင္းမသြားခင္ မိခင္ကို ကူလုပ္ေပးတတ္ေလသည္။ မိခင္ ထမင္းခ်က္တဲ့ ေနရာတိုင္းမယ္ လိုအပ္တာမွန္သမ်ွ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး သြတ္သြတ္ လက္လက္ ကူလုပ္ေပးသူျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ဖခင္ အေဖသည္ ရံုးဝန္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္ေလသည္။
ကိုခန့္ ရဲ့ မိခင္ဟာ မနက္လင္းတာနဲ့ သူ့သား ေက်ာင္းတြင္ စားဖို့ ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ေပးျခင္းနွင့္ ေယာက်္ားျဖစ္သူ ရံုးမယ္ စားဖို့ ထမင္းခ်ိဳင့္ ေန့စဥ္ထည့္ေပးရသူျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ကိုခန့္ရဲ့ ဖခင္ဟာ နာမည္က ကိုတုတ္ ျဖစ္ေလသည္။ ဝ လဲ ဝသည္ အရပ္လည္း ၆ေပခန့္မလို့ ရံုးကလူအမ်ားက ကိုတုတ္ကို ကြယ္ရာတြင္တုတ္ရွည္လို့ စျကေနာက္ျက ေခါ္ျကေလေတာ့သည္။ ရံုးမယ္က ကိုတုတ္(၂) ေယာက္ျဖစ္ေနသည္။ တျခား ကိုတုတ္ဟာ ပိန္ျပီး အရပ္ပုလို့ ကိုတုတ္ပု လို့ ရံုးမိသားစုမ်ားက ခြဲေခါ ္ျကေလေတာ့သည္။
ဒီလိုနဲ့ဘဲ နွစ္ေတြျကာလာေတာ့ ကိုခန့္ တစ္ေယာက္ အေျခခံေက်ာင္း (၁၀)တန္းေအာင္ေလေတာ့သည္။ (၁၀)တန္းကို ကိုခန့္က D 2ခုျဖင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ဂုဏ္ထူးရဘာသာမ်ားကေတာ့ ထူးျခားေနေပသည္။ ျမန္မာစာနွင့္ အဂၤလိပ္ စာ တို့ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။
ကိုခန့္မိဘမ်ားက သူ့သား ုဏ္ထူး ၂ဘာသာျဖင့္ ေအာင္ျမင္သည္ကို အထူးဝေျပာတတ္ေလေ့သည္။မ္းသာ ေက်နပ္ေနေလေတာ့သည္။အေဖအတြက္ တစ္ဘာသာ
အေမအတြက္ တစ္ဘာသာဆိုျပီး ခ်ီးက်ဴး စကား ေတြ့သူတိုင္း ဂုဏ္ယူစကားလိုက္ ေျပာျပီးပီတိေဝျဖာေနေတာ့သည္။
ရြာမယ္ ကိုခန့္ကို တအားသေဘာျကျပီး စိတ္ျကိုက္ တဖက္သတ္ျကိုက္ေနေသာ သူ မဖူးေဝ ရွိေလသည္။ မဖူးေဝသည္ ကိုခန့္မိဘမ်ားကို တအားခင္ျပီး မိသားစုလို စကားေျပာေလ့ရွိေပေတာ့သည္။ အရင္က ဆို ကိုခန့္အိမ္ကို သိပ္မလာေပ။
မဖူးေဝကို ကိုခန့္ မခင္မွ ေခ်ြးမ ဖမ္းထားသည္ကို ကိုခန့္တစ္ေယာက္ မသိေသးေပ။ ကိုခန့္ကေတာ့ ရည္းစားေတာင္ အခုခ်ိန္ထိ မထားဘူးေသးေပ။ ကိုခန့္အေမက သူ့အေဖ မသိေအာင္ ေခ်ြးမ ဖမ္းထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ကိုခန့္အေဖ ကိုတုက္ကလည္း ရံုးက သူ့သူငယ္ခ်င္း သမီးျဖင့္ ျကိတ္ျပီး ေခ်ြးမဖမ္းေနေသးသည္။
ကိုတုတ္ျကီးက သူ့သား ကိုခန့္ကို နန္းထိပ္ထားစံ နွင့္ သေဘာတူေနေလေတာ့သည္။ ကိုခန့္ကေတာ့ အေဖက မိတ္ဆက္ေပးလို့တမ်ိဳး အေမက မိတ္ဆက္ေပးလို့ တဖံု လံုမ၂ေယာက္ျကား ဗ်ာမ်ားေနရေပဦးမည္။
အေမနွင့္ အေဖကို ေျကာက္ရေသာ ကိုခန့္ တစ္ေယာက္ေနာ့ ျကည့္ျပီး အိပ္မေပ်ာ္ရွာေပေတာ့သည္။
photo-google