............ႀကိဳက္လြန္းလို႔တင္ျပရေစ..ေမာင္လွမိ်ဳးကဗ်ာပါ
အမွတ္ရလို့ အခုလိုေလး
သမုဒၵရာပဲ ေက်ာ္ေက်ာ္
ပင္လယ္ပဲ ျဖတ္ျဖတ္
ျမစ္ကုိပဲကူးကူး
ေခ်ာင္းမွာပဲ ေလွာ္ေလွာ္ ၊
ေလွဦးမွာ
သူထုိင္ ၊
ပဲ့ကုိင္က
က်ြန္ေတာ္ေပါ့ ။
အေဖာ္မရွိ အေပ်ာ္မသိ
ပကတိေရျပင္က်ယ္ အထက္မွာ
လႈိင္းထိလုိ႔ ေလွလူးလည္း
ဒီ, ႏွစ္ေယာက္တည္း ၊
မုိးရြာလုိ႔ ေရစိမ့္လည္း
ဒီ , ႏွစ္ေယာက္တည္း ၊
ေနျပင္းလုိ႔ ေလွပူလည္း
ဒီ တစ္ေယာက္တည္း ၊
သေဘာထားလြဲရင္လည္း
ဒီ နွစ္ေယာက္တည္း ၊
သေဘာမတူ အယူအဆ
မတူကြဲျပားရင္လည္း
ဒီ , ႏွစ္ေယာက္တည္း ၊
(တျခားေလွ
တစ္ေလွျခားေတြက ,
အားပါးတရ
လက္ခုပ္ပဲ တီးတီး
အားမလုိ အားမရ
စကားတင္းပဲ ဆုိဆုိ)
ကုိယ့္ ႏွစ္ကုိယ္တည္း
ဒီ , ႏွစ္ေယာက္တည္း ၊
ေလွ်ာက္ရဲလုိ႔ … ေလွ်ာက္
မေၾကာက္လုိ႔ , ေလွာ္တက္ကုိင္
ဒီ , ေလွ အေပၚ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္
မေပ်ာ္ေပ်ာ္
အတူတက္ထုိင္ခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္ ၊
ေရွ႔ကုိပဲ တည့္တည့္ၾကည့္
ေဘးဘီကုိ သတိနဲ႔ ဆင္ျခင္
ကမ္းမျမင္လည္း
ေလွာ္ေနဆဲ ၊
ေလွေမွာက္ရင္ အတူနစ္
ေလွေရာက္မွ အတူေပ်ာ္
ကမ္းအငူ လွမ္းအတူေလွာ္ေတာ့ ,
ဘယ္သူ ဘယ္ဝါ
ဘယ္အရာေတြ ဘယ္လုိ ေျပာေျပာ
ေဟာဒီ့ အပူ
ဒီ, လူႏွစ္ေယာက္လုိ
(တစ္ေယာက္အပူကုိ
တစ္ေယာက္သိသလုိ)
ဘယ္သူက ပုိသိမွာတဲ့လဲ ၊
အတူတကြ
အပူမွ်လ်က္
အယူအဆေတြ
ျငင္းခုံ တူမွ် ဖလွယ္ၾကရင္း ၊
သမုဒၵရာပဲ ေက်ာ္ေက်ာ္
ပင္လယ္ပဲ ျဖတ္ျဖတ္
ျမစ္ကုိပဲ ကူးကူး
ေခ်ာင္းမွာပဲ ေလွာ္ေလွာ္ ၊
ခ်စ္ျခင္းကုိ ေလွေပၚတင္ရင္း
ခ်စ္ျခင္းကုိ ေလလုိ ရွဴ ၿပီး
ခ်စ္ျခင္းကုိ အသက္လုိမွတ္ကာ
ကမ္းကပ္မွာေပါ့။
photo~google