** สวัสดียามเช้าค่ะทุกคน**
**วันนี้จะนำหลักธรรมของ "พระไพศาล วิสาโล" ที่เคยได้กล่าวไว้ในเพจทาง facebook มาแชร์ให้ทุกคน ได้ซึมซับในหลักธรรมะแบบง่ายๆค่ะ**
# **เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเปรียบเทียบการช่วยเหลือผู้คนให้เป็นดั่งการเลี้ยงแมว😺**
**พระไพศาล วิสาโลท่านได้กล่าวไว้ว่า....**
เราช่วยเขาก็อย่าไปคิดว่าเขาจะตอบแทนบุญคุณของเรา
อย่าไปคิดว่าเขาจะมาภักดีกับเรา
หลายคนมีความทุกข์เพราะคาดหวังว่าเขาจะต้องสำนึกในบุญคุณของเรา เขาจะต้องดีกับเรา
พอเขาไม่ดีกับเราหรือเพราะเขาอาจสำนึกบุญคุณแต่ไม่มากอย่างที่เราต้องการ เราก็มีความทุกข์
รู้สึกว่าทำไมเขาไม่ตอบแทนบุญคุณของเราเลย
ให้เงินเขาไปหรือให้ยืมเงินแล้วเขาก็ไม่สนใจที่จะมาตอบแทนบุญคุณของเรา
หรือไม่ดีกับเราก็เลยเกิดความบาดหมาง เกิดความคับแค้นใจ กลายเป็นว่าทำความดีหรือแม้ช่วยเขาแล้วเกิดความทุกข์ใจในภายหลัง
# **🐈🐈🐈🐈🐈🐈🐈**
อันนี้เพราะไปคาดหวังให้เขาทำดีกับเราให้เขาภักดีกับเรา
แต่ถ้าเราลองมานึกเออเขาก็เหมือนกับแมวนะ เราให้อาหาร เค้ากินอาหารแล้วเขาก็ไปไม่รู้สึกภักดีอะไรกับเรา
ถ้าเราช่วยคนเหมือนกับเราเลี้ยงแมวไม่ได้หวังความภักดีจากเค้า พอได้รับการช่วยเหลือ หมดทุกข์หายหิวแล้วเขาก็ไป
การเลี้ยงแมวก็สามารถจะสอนเราได้เหมือนกัน** สอนให้เราทำดีกับผู้อื่นด้วยการวางใจเหมือนกับเลี้ยงแมว**
**เป็นไงบ้างคะหลักธรรมคำสอนสำหรับเช้านี้ เราหวังว่า จะมีประโยชน์และแง่คิดดีๆแก่ทุกคนนะคะ**
