วันนี้เรามีธรรมะมาฝากเพื่อนๆค่ะ เป็นธรรมะที่เกี่ยวกับเรื่องความโกรธ กล่าวไว้ว่า ......

เมื่อความโกรธกระทบใจ เหมือนเราปิดตาแล้วเดินไปข้างหน้า เราไม่เห็นหรอกว่ากำลังทำอะไรหรือพูดอะไร
แต่คนรอบข้างเราจะเห็นและฟังได้อย่างชัดเจน
แต่เมื่อความโกรธหายไป ความเสียใจจะมาแทนแน่นอน
เวลาความโกรธ ความเกลียดกระทบใจ หากเราไม่มีสติรู้ทัน ตอนนั้นเราหาได้ทำร้ายคนอื่นไหม แต่เรากำลังทำร้ายตัวเราอย่างไม่รู้ตัว เพราะความรู้สึก โกรธ หรือความรู้สึกเกลียดนั้น เป็นความรู้สึกที่ร้อน และทำให้ตัวผู้โกรธ หรือตัวผู้เกลียดนั้น เป็นทุกข์มากและความโกรธ นี้สามารถทำลายโลกก็ได้ ทำร้ายประเทศก้ได้ ทำร้ายผุ้คนก็ได้ และที่สำคัญมันจะทำร้ายตัวผู้โกรธ ให้พังพินาทอย่างแน่นอน

เมื่อความโกรธกระทบใจอย่าแลกเปลี่ยนโลกที่สวยงามเพียงเพราะความสะใจเพียงไม่กี่นาที เพราะหลายๆคน กว่าจะคบกัน กว่าจะรักกัน กลับต้องมาแยกกัน มาเลิกกัน เพียงเพราะอารมณ์โกรธไม่กี่วินาที่ แต่คนเรา ไม่ใช้ว่าจะห้ามโกรธได้ง่ายๆ แต่ควรฝึกให้รู้ทันความโกรธ นั่นคือให้รู้ว่าโกรธ มีสติรู้ทันว่าขณะนี้ฉันกำลังโกรธ หาก เลี่ยงที่จะเผชิญหน้าได้ ก็ให้เลี่ยงที่จะเผชิญหน้า เพราะบางที่ คำพูดที่พูดออกไปแล้ว แม้เราอาจจะใช้เวลาพูดแค่ไม่กี่วินาที่ แต่การที่เราจะถอนคำพูด ที่พูดออกจากใจคนฟัง ไม่ให้เขาซ้ำใจนั้น อาจจะเป็นไปไม่ได้เลย

การให้อภัยคือการดับไฟในใจเรา ใจที่ให้อภัยได้ยาก คือใจที่ร้อน ใจที่ทุกข์ ใจที่หาความสุขได้ยาก และถ้าเราไม่ยอมให้อภัย ใจเราที่ทุกข์จะส่งผลให้ร่างกายเราทุกข์ตาม เพราะใจเราเป็นอย่างไร กายเราจะเป็นอย่างนั่นเช่นกัน ถ้าใจเราสุข กายเราก็สบายอยู่ที่ไหนก็มีความสุข แต่ถ้าเราใจเราทุกข์ ต่อให้เราอยู่ในห้องแอร์ เราก็ทุกข์ไม่ต่างจากคนที่อยู่ที่ๆร้อนมากๆ ต่อให้เรานอนเตียงที่นุ่มที่สุดในโลก ถ้าเราไม่ละความโกรธ ก็ไม่ต่างจากคนที่นอนในที่ๆแข็งที่สุดในโลก