เชื่อว่าในชีวิตของคนเราต้องพบเจอเหตุการณ์ที่เราไม่ปลื้มหรือเลวร้ายกว่า เราเรียกมันว่า"วิกฤติของชีวิต" กันแทบทั้งนั้น
1.มีสติ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอยู่ในช่วงนี้ของชีวิต สิ่งนั้นอาจทำให้เราสติแตก ผลที่เกิดขึ้นอาจเลวร้ายกว่าที่ควรจะเป็น ดังนั้นเราต้องมีสติคือมองปัญหาที่เกิดกับเราอยู่นั้นอย่างมีสติ จะรู้ว่าเกิดจากอะไรหรือจากใคร และเราควรปรับใจ-ปรับตัว เตรียมรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายนั้นอย่างไร เพียงเราทำใจยอมรับให้ได้ว่ามันก้อแค่เหตุการณ์หนึ่งที่อาจเกิดกับใครก็ได้ เพียงแค่ตอนนี้มันเกิดกับเรา เท่านั้นเอง
2.แล้วมันจะผ่านไป
อีกสิ่งสำคัญที่เราควรบอกและเตือนตัวเองเสมอก็คือไม่มีอะไรอยู่กับเราตลอดไปไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์. ทุกอย่างเมื่อผ่านเข้ามาในไม่นานมันก็ผ่านไป ความอดทนเท่านั้นจะทำให้เราก้าวข้ามช่วงเวลาที่เลวร้ายนี้ไปได้ หากมันเลวร้ายนักหนาก้อแค่เข้านอนให้หลับ เมื่อตื่นขึ้นมาความรู้สึกของเรามันจะดีขึ้น
3.อะไรที่เกิดขึ้นแล้ว ดีเสมอ
เห็นว่าในสิ่งแย่ๆนั้นมีสิ่งดีๆที่เราต้องขอบคุณไม่ว่าจะเป็นบทเรียนความเจ็บปวด ความผิดหวังทุกอย่างไม่เสียเปล่า ณเวลานั้นเราอาจยังมองไม่เห็น แต่เมื่อเวลาผ่านไปมันกลับมีค่ากับชีวิตเรา เป็นบทเรียน เป็นประสบการณ์มีค่า ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น เข้มแข็งขึ้น ฉลาดขึ้น และดีขึ้นกว่าเดิม
4.มองว่ามันเป็นเรื่องของคนอื่น
ถ้าคุณเคยเผชิญหน้ากับความยากลำบากเจอปัญหาและเคยสับสนกับชีวิตมาลองนึกถึงช่วงเวลานั้น ให้เรามองสิ่งที่มันกำลังเหมือนมันเกิดกับคนอื่น แล้วเราเป็นเพียงผู้ดู แล้วเราจะเห็นทางออก เพราะในขณะที่เราผเชิญกับวิกฤติชีวิตอยู่นั้นมันเหมือนเรายืนติดกำแพง มองเห็นเพียงกำแพงทั้งที่ประตูอยู่ใกล้ๆแต่เรากลับมองไม่เห็น แต่คนอื่นมองเห็น
5.หาตัวช่วย
หากสิ่งที่เกิดขึ้นมันหนักหนาสาหัสจนแทบทนไม่ไหว ให้เราหาตัวช่วย บางครั้งการที่ได้ปลดปล่อยไปให้ใครสักคนได้รับรู้รับฟังบ้างมันก็เหมือนมีคนมาช่วยแบ่งเบาลดความรู้สึกเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับใจเราลงบ้างไม่มากก็น้อย อาจเป็นการเขียน การพูดคุยก้อได้ทั้งนั้น
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาทักทายและกดvoteให้
