၁။ ရဲရဲ လက္ဆြဲနႈတ္ဆက္ပါ။
၂။ လူကိုၾကည့္ရင္ မ်က္လံုးကိုၾကည့္ပါ။
၃။ ေရခ်ိဳးစဥ္ သီခ်င္းဆိုပါ။
၄။ စတီရီယိုစက္ ေကာင္းေကာင္းတစ္လံုး ပိုင္ႏိုင္ေအာင္လုပ္ပါ။
၅။ ရန္မျဖစ္မေန ျဖစ္ရေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ကဦးေအာင္ အျပင္းဆံုး ထိုးႏွက္ပါ။
၆။ လွိဳ႕ဝွက္ခ်က္ေလးေတြ ထားပါ။
၇။ ဘယ္သူ႔အေပၚမွာမွ လက္မေလွ်ာ့ပါနဲ႔။ ဆန္းၾကယ္မႈဆိုတာ ေန႔စဥ္ ျဖစ္တာမ်ိဳးပါ။
၈။ ကမ္းလာတဲ့ လက္တိုင္းကို လက္ခံပါ။
၉။ သတၱိရွိပါ။ မရွိေနရင္ေတာင္ ဟန္ေဆာင္ပါ။ ဘယ္သူမွ ဒီသတၱိ အစစ္လားအတုလား မခြဲတတ္ပါ။
၁၀။ ေလခၽြန္ပါ။
"အခ်ိန္တန္ဖိုးကို မသိၾကျခင္း"
လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားတယ္ဆိုရင္ အိပ္ေပ်ာ္ေနခ်ိန္ကလဲြလို႔
မိမိကိုယ္ကို အၿမဲတမ္း ေမးခြန္းထုတ္ေနရပါမယ္..
အခုအခ်ိန္မွာ ငါဟာဥစၥာရေနသလား?..
ပညာရေနသလား?..
ကုသိုလ္ရေနသလား?..
ဒီလိုေမးခြန္းထုတ္လိုက္တဲ့အခါမွာ
တစ္ခုမွ မရေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ အဲဒါဟာ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတာပါပဲ..
အခိ်န္ျဖဳန္းတယ္ဆိုတာ
မိမိဘဝေနရမယ့္အသက္ကို ျဖဳန္းတာပါပဲ..
စကၠန္႔ မိနစ္ နာရီ ေန႔ ရက္ လ ႏွစ္ စတဲ့အခ်ိန္တိုေလးေတြ ေပါင္းစပ္ထားတာဟာ
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အသက္ပါပဲ..
အခ်ိန္ဆိုတာအသက္ အသက္ဆိုတာအခိ်န္ပါပဲ..
ဒါေၾကာင့္ မိမိအသက္ကို တန္ဖိုးထားသူမွန္သမ်ွ
အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားၾကရပါမယ္..
ဗုဒၶဘာသာျမန္မာအမ်ားစု မႀကီးပြားရတဲ့အေၾကာင္းေတြထဲမွာ အခ်ိန္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုမသိၾကတာလည္း ပါပါတယ္..
ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာေရးဆရာခ်စ္စံဝင္းရဲ႕စာအုပ္မွာ-
အခ်ိန္တန္ဖိုးႏွင့္ပတ္သက္၍ ဂ်ပန္လူငယ္သူေ႒း
တစ္ဦးေျပာတဲ့စကားကို လူတိုင္းသိေစခ်င္လို႔ ေဖာ္ျပေပးပါမယ္..
ဂ်ပန္လူငယ္သူေ႒းေလးတစ္ေယာက္ဟာ
ျမန္မာသခြားမ်ားဝယ္ယူရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ေရာက္လာပါတယ္..
သူ႔ကို ဆရာခ်စ္စံဝင္းက ယခုလို ေမးျမန္းပါတယ္..
"ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ သယံဇာတေတြလည္း အင္မတန္မွ ေပါမ်ားၾကြယ္ဝပါတယ္..
ယခုအခါ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက
ေစ်းကြက္စီးပြားေရးကိုလည္း ဖြင့္လွစ္ထားပါတယ္..
ခင္ဗ်ားရဲ႕စီးပြားေရးအေတြ႔အႀကံဳအရ ကြ်န္ေတာ္တို႔
ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ႏွစ္ေပါင္းဘယ္ေလာက္မွွ ႀကီးပြားတိုးတက္မယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ"..
ဂ်ပန္လူငယ္သူေ႒းက ဒီလိုေျဖပါတယ္..
"ကြ်န္ေတာ့္အျမင္အရေျပာရရင္ ျမန္မာလူငယ္ေတြဟာ လၻက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ အခုလို အခ်ိန္ျဖဳန္းေနသေရြ႕ ဘယ္ေတာ့မွႀကီးပြားတိုးတက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး"
သူ႕စကားက ေတာ္ေတာ္ရွင္းပါတယ္..
ျမန္မာႏိုင္ငံကလူေတြအတြက္ အခ်ိန္ေတြက ေပါလြန္းပါတယ္..
လၻက္ရည္ဆိုင္နဲ႔ ဂိမ္းဆိုင္ စားေသာက္ဆိုင္ေတြကို
ၾကည့္လိုက္ရင္ သိသာပါတယ္..
ေနရာတိုင္းမွာ သူ႔အလႊာနဲ႔သူ အလုပ္ႀကိဳးစားသူထက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းတဲ့သူကပဲ မ်ားပါတယ္..
လူငယ္လူႀကီး ေယာက်္ားမိန္းမ မေရြး အခ်ိန္ကို အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ ျဖဳန္းေနၾကတာပါပဲ..
သက္တမ္းေစ့ေနရမယ္ဆိုရင္
အခုလူ႔ဘဝသက္တမ္းကို ၇၅ႏွစ္တမ္းလို႔ေျပာၾကေပမယ့္..
သတင္းစာ နာေရးစာမ်က္ႏွာေတြမွာ ၾကည့္လိုက္ရင္ ၅၀ေက်ာ္ ၆၀ေက်ာ္ေတြရဲ႕ နာေရးသတင္းေတြက ပိုမ်ားေနပါျပီ.. ဒါေၾကာင့္ မိမိအသက္ရွင္ေနရမယ့္အခ်ိန္မွာ
ကုသိုလ္ဘာဝနာ ပညာ ဥစၥာထဲက အနည္းဆုံး တစ္ခုခုကိုရေအာင္ အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိရွိ အသုံးခ်သင့္ပါတယ္..
အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ေနရမယ့္ သာမန္လူတစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္နဲ႔ အလကားျဖဳန္းတီးတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာကို
ဆရာႀကီးပီမိုးနင္းရဲ႕စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ အခုလို တြက္ျပထားပါတယ္..
သာမန္လူတစ္ေယာက္၏ ဘဝတစ္သက္တာ
အခ်ိန္အသုံးခ်ပံု
------------------
အိပ္ခ်ိန္ ၂၀ႏွစ္
စားခ်ိန္ ၃ ႏွစ္
ဟင္းခြက္ေစာင့္ခ်ိန္ ၉ႏွစ္ ၄လ
ေပ်ာ္ပါးခ်ိန္ ၇ႏွစ္ ၆လ
လမ္းေလ်ွာက္ခ်ိန္ ၆ႏွစ္ ၇လ
အဝတ္လဲခ်ိန္ ၂ႏွစ္ ၆လ
အလကားေနခ်ိန္ ၂ႏွစ္၆လ
အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ ၁၇ႏွစ္ ၆လ
ဘဝလက္က်န္အခ်ိန္ဇယား
--------------------------------
အသက္ :သံုးခဲ့ၿပီးအခ်ိန္ : ၇၅ႏွစ္မတိုင္မီ
ဘဝလက္က်န္အခ်ိန္-
၁၅ႏွစ္ ၅၄၇၅ ရက္ ၂၁၉၀၀ ရက္
၂၀ႏွစ္ ၇၃၀၀ ရက္ ၂၀၀၇၅ ရက္
၂၅ႏွစ္ ၉၁၂၅ ရက္ ၁၈၂၅၀ ရက္
၃၀ႏွစ္ ၁၀၉၅၀ ရက္ ၁၆၄၂၅ ရက္
၃၅ႏွစ္ ၁၂၇၇၅ ရက္ ၁၄၆၀၀ ရက္
၄၀ႏွစ္ ၁၄၆၀၀ ရက္ ၁၂၇၇၅ ရက္
၄၅ႏွစ္ ၁၆၄၂၅ ရက္ ၁၀၉၅၀ ရက္
၅၀ႏွစ္ ၁၈၂၅၀ ရက္ ၉၁၂၅ ရက္
၅၅ႏွစ္ ၂၀၀၇၅ ရက္ ၇၃၀၀ ရက္
၆၀ႏွစ္ ၂၁၉၀၀ ရက္ ၅၄၇၅ ရက္
၆၅ႏွစ္ ၂၃၇၂၅ ရက္ ၃၆၅၀ ရက္
၇၀ႏွစ္ ၂၅၅၅၀ ရက္ ၁၈၂၅ ရက္
၇၅ႏွစ္ ၂၇၃၇၅ ရက္ တရားမေမ့ပါႏွင့္။
အခ်ိန္ႏွင့္ပတ္သက္၍ သေဘာက်ႏွစ္သက္ေသာ
စာစုကေလးမ်ားကိုလည္း ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္..
အခိ်န္ကိုေခြ်တာလ်ွင္ ေငြကိုစု၍ အတိုးခ်သည္ထက္ပိုမို၍ ႀကီးမားေသာ
အျမတ္ကိုရႏိုင္၏..
(ဂလက္စတုန္း)
အခ်ိန္သည္ ေငြထက္တန္ဖိုးရွိ၏..
ေငြကို အခ်ိန္ျဖင့္ ရွာႏိုင္သည္..
အခ်ိန္ကို ေငြႏွင့္ဝယ္၍မရ..
(အေမရိကန္စကားပုံ)
အခ်ိန္သည္ ဘဝတြင္ အရင္းအႏီွးပင္ျဖစ္၏..
မ်က္ေမွာက္တြင္ လုပ္ႏိုင္သည္ကို
အနာဂတ္ထိမေရြ႕ပါႏွင့္..
ေစာင့္ဆိုင္းျခင္းဆိုသည္မွာ
အခိ်န္သူခိုးပင္ျဖစ္သည္..
(သုေတသီေထြး)
မိမိအသက္ကို ခ်စ္ခင္ပါလ်ွင္
အခ်ိန္ကေလးမ်ားကို နည္း၏ဟူ၍ အကုန္မခံပါႏွင့္..
ထိုအခ်ိန္ကေလးမ်ားကို စုေပါင္းထားျခင္းသည္
အသက္မည္၏..
(ဖရန္းကလင္း)
ႀကီးပြားတိုးတက္လိုသူ မည္သည့္လူမ်ိဳးမဆို
မည္သည့္နာရီ မိနစ္ စကၠန္႔မဆို အခ်ိန္မွန္သမ်ွထဲမွ
ကုသိုလ္ ပညာ ဥစၥာ ဤသုံးမ်ိဳးတြင္ တစ္မ်ိဳးမိ်ဳးကို ရအပ္၏..
ဤသုံးမ်ိဳးတြင္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကိုမွ မရခဲ့ပါမူ
အခ်ိန္ကို အလဲြသုံးစားျပဳသည္ မည္ေတာ့၏..
(ဦးပဂ်ီငို)
တစ္ႏွစ္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုသိခ်င္ရင္
စာေမးပဲြက်တဲ့ေက်ာင္းသားကို ေမးၾကည့္ပါ..
တစ္လရဲ႕တန္ဖိုးကိုသိခ်င္ရင္
လမေစ့ပဲ ကေလးေမြးတဲ့ မိခင္ကိုေမးၾကည့္ပါ..
တစ္ပတ္ရဲ႕ တန္ဖိုးကိုသိခ်င္ရင္
အပတ္စဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာကို ေမးၾကည့္ပါ..
တစ္ေန႔ရဲ႕ တန္ဖိုးကိုသိခ်င္ရင္
ကေလးေျခာက္ေယာက္ကို ေကြ်းေမြးရတဲ့
ေန႔စားအလုပ္သမားတစ္ေယာက္ကို ေမးၾကည့္ပါ..
တစ္နာရီရဲ႕ တန္ဖိုးကိုသိခ်င္ရင္ ဆုံစည္းခြင့္ကို
ေစာင့္ေနၾကတဲ့ ခ်စ္သူမ်ားကို ေမးၾကည့္ပါ..
တစ္မိနစ္ရဲ႕တန္ဖိုးကို သိခ်င္ရင္
ရထားမမီလိုက္တဲ့ ခရီးသည္ကို ေမးၾကည့္ပါ..
တစ္စကၠန္႔ရဲ႕တန္ဖိုးကို သိခ်င္ရင္
ယဥ္တိုက္မႈႏွင့္ သီသီေလးလြဲသြားတဲ့
ဒရိုင္ဘာကိုေမးၾကည့္ပါ..
တစ္မီလီစကၠန္႔ရဲ႕ တန္ဖိုးကိုသိခ်င္ရင္
အိုလံပစ္ ေငြတံဆိပ္ရွင္ကို ေမးၾကည့္ပါ..
(ေက်ာ္ဝင္း)