▶️กลับมาวันนี้เจอเสื้อของเรียนของน้องชายคนเล็กเเขวนอยู่ที่ผนังห้อง บนตัวมีซองเล็กพร้อมรูปหลายใบติดอยู่ พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ จึงรู้ว่า "อ๋อนี่น้องเราปัจฉิมนิเทศและสินะ" เจอหน้าน้องก็เลยถามน้องซะเลยว่า "โรงเรียนจัดงานปัจฉิมฯ ให้แล้วหรอ น้องชายตอบมาว่า "ใช่" แต้วเลยพูดกับน้องต่อว่า "ก็จะจบ ม.3 แล้วหนิ (ดีใจกับน้องชายนะที่เรียนจบไปอีกขั้น) ประโยคสนทนาก็จบลง
▶️มาพูดกันต่อที่เรื่องวันปัจฉิมฯ ของน้องชายค่ะ คือเห็นแล้วน่ารักดี สมัยนี้เขาไม่เขียนเสื้อกันเเล้วมั้งคะ 5555 เขาติดรูป ที่อยู่ IG , FB แทน ยุค Internet จริงๆ โลกเปลี่ยนไปทุกวัน เมื่อก่อนจำได้ว่าสมัยเเต้วเรียนมัธยมเห็นรุ่นพี่ที่เขาเรียนจบ ม.3 ม.6 พอถึงวันปัจฉิมนิเทศก็จะมีเขียนสมุดเฟรนด์ชิพ เขียนข้อความที่เสื้อนักเรียน แต่พอมาถึงรุ่นของแต้วตอนจบ ม.3 ม.6 โรงเรียนงดจัดงานนี้ตลอดเลย กลายเป็นว่าเป็นรุ่นแรกของโรงเรียนที่ไม่มีปัจฉิมนิเทศค่ะ 5555 😂😂😂
▶️เชื่อว่าหลายๆ คนน่าจะมีเสื้อนักเรียนแบบนี้เก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี เวลาย้อนกลับมาดูคงทำให้นึกถึงวันเวลาเก่าๆ ที่มีความสุข สนุกสนานกับเพื่อนๆ ในรุ่นได้อย่างดีมากๆ เลยใช่ไหมคะ เห็นเสื้อแบบนี้แล้วก็อยากมีบ้างจังเลยค่ะ แต่ก็อย่างว่านะคะวันเวลาย้อนกลับไม่ได้ และที่สำคัญตอนนั้นโรงเรียนก็ไม่ให้มีกิจกรรมนี้ เอาเป็นใช้ความรู้สึกกับความทรงจำนึกถึงสิ่งดีๆ ในวัยมัธยมก็แล้วกันเนอะ มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึง ภ.ว.ค. รุ่น 32 (ภูเวียงวิทยาคม) เผลอแป๊บเดียวจบ ม.ปลาย มาสิบกว่าปีแล้วหรอเนี่ย 🤣🤣🤣
ขอบคุณทุกกำลังใจและการติดตามนะคะ 🌸