မလွရီတစ္ေယာက္ ေန႔လည္ ၁ နာရီေလာက္က အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ကာေနမိသည္..။
“ ဒီနား ခဏ…” ဆိုၿပီး ထြက္သြားေသာ ေက်ာ္ထူးတစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ျပန္ေပၚမလာ..။ မလွရီမွာေတာ့ ထမင္းပြဲ ျပင္ၿပီး ေစာင့္ေနသည္.။ ထမင္းစားရင္း သူ႔ေယာက္်ား ကိုသန႔္စင္ အေၾကာင္းကို သူ႔ညီ ေက်ာ္ထူးအား ေျပာၿပ တိုင္ပင္အုံးမည္ ဟု စိတ္ကူးထားသည္..။
နာရီၾကည့္ရင္း ေက်ာ္ထူးအလာကို ေစာင့္ေမၽွာ္ေနရာ တစ္နာရီသာ ထိုးသြားၿပီး ေခြးေကာင္ေလးက ေပၚမလာ..။ ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္တိုတိုႏွင့္ ထြက္လာခဲ့သည္..။ မေန႔ညကမွ ေရာက္လာသူဆိုေတာ့ ဘယ္သြားတတ္မွန္းလည္း မသိ..။ ထိုစဥ္ စိတ္ကူးထဲ ျဖတ္ခနဲ အသိတစ္ခု ေပၚလာသည္..။ မနီတို႔ အရက္ဆိုင္မ်ား ရွိေလမလားဟူေသာ အေတြးျဖင့္ ဦးတည္ ထြက္လာခဲ့သည္..။
သူ႔ေယာက္်ား ကိုသန႔္စင္မွာ မနီညီမ ခင္သီတာႏွင့္ တိတ္တိတ္ပုံး ညားေနၾကသည္..။ ခင္သီတာက ၿမိဳ႕သစ္မွာ သူ႔အေမႏွင့္ အတူေနသည္..။ ေစာေစာကေတာ့ အေခ်ာင္ႀကံတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္..။ ယခုေတာ့ တရားဝင္ ေပါင္းသင္း ေနထိုင္သည့္ အဆင့္သို႔ပင္ ေရာက္ေနၾကၿပီ..။
ကိုသန႔္စင္ကလည္း သူ႔မိန္းမ မလွရီကို အေၾကာင္းစုံ ဖြင့္ေျပာျပထားၿပီး ျဖစ္သည္..။ ၾကားၾကားခ်င္းေတာ့ မလွရီ တစ္ေယာက္ ေႁမြေပြး အကိုက္ခံရသလို ဆတ္ဆတ္ခါ နာက်ည္းခဲ့သည္..။ ကိုယ္ဝန္ပါ ရွိေနၿပီျဖစ္၍ ဘယ္လိုမွ မတတ္နိုင္ေတာ့ပဲ မယားငယ္ အျဖစ္ တရားဝင္ ယူရေတာ့မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုသန႔္စင္က ရွင္းျပသည္..။
မင္းတို႔ မိသားစုကိုလညး္ လုံးဝ ပစ္ထားမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း..။ အစစအရာရာ ယခင္အတိုင္း ျပည့္စုံေအာင္ ထားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း အခုဟာက ဘယ္လိုမွ မတတ္နိုင္ေတာ့သည့္ အဆင့္ေရာက္ေနသည့္အတြက္ ယူရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေမတၱာ ရပ္ခံ ရွင္းျပပါသည္..။
ခင္သီတာ ဆိုသည့္ ေကာင္မက ရပ္ကြက္ေျမာက္ထိပ္ အရက္ဆိုင္က မနီ ၏ ညီမ အရင္း ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာျပပါသည္..။ တစ္ပတ္လ်င္ ခင္သီတာဆီမွာ ၃ ည အိပ္ေလ့ ရွိသည္..။ ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔ည ခင္သီတာဆီမွာ အိပ္မွာမို႔ ကိုသန႔္စင္ အိမ္ ျပန္မလာျခင္း ျဖစ္သည္..။
သူ႔ညီ ေက်ာ္ထူးမွာ သူ႔အစ္ကိုအေၾကာင္း ဘာမွ သိပုံမရ..။ ထို႔ေၾကာင့္ ထမင္းစားရင္း ေျပာျပမည္ဟု စိတ္ကူးထားရာ ေက်ာ္ထူးျပန္မလာသျဖင့္ သူ႔အစ္ကို၏ မယားငယ္ အစ္မေတာ္စပ္ေသာ မနီ၏ အရက္ဆိုင္ကို ျဖတ္ခနဲ သတိရကာ ထြက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္.။
မနီအရက္ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ထဲတြင္ လူရွင္းေနသည္..။ ဆိုင္ အဝင္ေပါက္ ညာဖက္ေဘး စားပြဲခုံေပၚတြင္ေသာက္လက္စ အရက္ပုလင္း ၊ျမင္းခြာရြက္သုတ္ ပန္းကန္..၊ ကြမ္းယာထုတ္ တစ္ထုတ္ ၊ အားကစား ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ တို႔ကို ေတြ႕ရသည္..။
ေက်ာ္ထူး အိမ္က ထြက္သြားစဥ္ လက္ထဲမွာ ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္ ပါသြားသည္ကို မလွရီ သတိရမိသည္..။ ထို႔ေၾကာင့္ ဂ်ာနယ္ကို ေကာက္ကိုင္ၾကည့္လိုက္သည္..။ သန႔္စင္ ဟု ေရးထိုးထားသည့္ သူ႔ေယာက်္ား လက္မွတ္ကို ေတြ႕ရသည္..။ ေသခ်ာၿပီ…ေက်ာ္ထူး ဒီဆိုင္ထဲမွာ ေရာက္ေနၿပီ…။ သို႔ေသာ္ လူကို မေတြ႕ရ..။ ၿပီးေတာ့ မနီ၏ အရိပ္အေယာင္ကိုလည္း မေတြ႕ရ..။
မလွရီ အေပၚထပ္ ထပ္ခိုးေပၚသို႔ နားစြင့္ ၾကည့္သည္..။ ထပ္ခိုးေပၚမွ လႈပ္ရွားသံ သဲ့သဲ့ ၾကားေနရသည္..။ မလွရီလည္း ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဟု ဆုံးျဖတ္ကာ ထပ္ခိုးေပၚသို႔ တိတ္တဆိတ္ တက္လာခဲ့သည္..။ ေသခ်ာသြားၿပီ..။ ေလွခါးေျခရင္းမွာ ေက်ာ္ထူး ဖိနပ္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ ေျခသံလုံလုံျဖင့္ ေလွခါးေပၚ တက္လာလိုက္သည္..။ တျဖည္းျဖည္း အသံေတြကို ပိုမို ၾကားလာရသည္..။ အခန္းတံခါးကို ပိတ္ထားသည္..။ အခန္းမွာ ထရံကာ ျဖစ္၍ ေခ်ာင္းၾကည့္စရာ အေပါက္ေတြ ရွာရန္ မခက္လွ..။
မလွရီလည္း ခဲတံလုံးေလာက္ရွိေသာ ထရံေပါက္မွ အတြင္းသို႔ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္..။ ျမင္လိုက္ရသည့္ ျမင္ကြင္းႀကီးက မလွရီကို အႀကီးအက်ယ္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ား သြားေစသည္..။
“ အမေလးေလး…..မနီ နဲ႔ ေက်ာ္ထူးတို႔ လိုးေနၾကတာ ပါလား…….”
မလွရီ တစ္ေယာက္ ထရံေပါက္မွ ေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲက ဘုရားတမိသည္…။ နို႔စို႔ ကေလးငယ္က သူတို႔ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းမွာ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်ေနရွာသည္..။ မနီက ေအာက္ကေန သူမရဲ့ ဒူးႏွစ္လုံးကို ေထာင္ကာ ေပါင္ႀကီးေတြ ျဖဲကားေပးထားရာ ေက်ာ္ထူးက အထက္မွေန တက္ေမွာက္ရင္း ဖင္ႀကီး ႂကြကာ ႂကြကာ ျဖင့္ ေဆာင့္လိုးေနသည္.။
ေဆာင့္ခ်က္တိုင္း ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းမွာ ေက်ာႀကီးက သိသာ ထင္ရွားစြာ ရႈံ႔ခြက္ဝင္သြားကာ အသားျပင္ေတြ က လႈပ္ရွားေနသည္..။ မုန္ထေနေသာ ဝက္သိုးႀကီး တစ္ေကာင္အလား အသဲအသန္ အ႐ူးအမူး ေဆာင့္ေဆာင့္ လိုးေနပါေတာ့သည္..။
မနီကလညး္ ေအာက္ကေန ေပါင္တန္ ေဖြးေဖြးတုတ္တုတ္ႀကီးေတြကို အစြမ္းကုန္ ျဖဲကားလ်က္ သူမ ဖင္ႀကီးကို ေကာ့ေကာ့ၿပီး အားရပါးရ ခံကာေနသည္.။
