Projektować w BIM można w różnych programach. Architekturę (np. w Archicad, Revit Architecture, Allplan itp.), konstrukcję (np.Tekla, Revit Structure), instlacje np. w DDS-CAD. Wszystko fajnie dopóki poruszamy się w jednym środowisku i działamy w zamkniętym formaci dla danego programu. Co jednak zrobić w przypadku, gdy chcemy model budynku zaprojektowany w Archicadzie otworzyć np. w Revicie? Albo chcemy współpracować z inną branżą na modelu? Lub musimy przekazać nasz model zamawiającemu?
Inicjatywa IFC rozpoczęła się w 1994 r., kiedy Autodesk założył konsorcjum branżowe, które doradzało spółce przy opracowywaniu zestawu klas C++, które mogłyby wspierać zintegrowane tworzenie aplikacji. Konsorcjum tworzyło dwanaście firm: Autodesk,
Archibus, AT&T, Carrier Corporation, HOK Architects, Honeywell, Jaros Baum & Bolles, Lawrence Berkeley Laboratory, Primavera Software, Softdesk Software, Timberline Software, Tishman Construction. Konsorcjum przyjęło nazwę Industry Alliance for Interoperability. Od 1995 r. każdy mógł uczestniczyć w rozwijaniu formatu. W 1997 r. organizacja zmienia nazwę na International Alliance for Interoperability oraz zmienia charakter działania na non-profit. Celem sojuszu jest opublikowanie otwatrej i neutralnej specyfikacji wymiany danych dla branż AEC (Architecture, Engineering and Construction). W 2008 organizacja zmienia nazwę na buildingSMART.
buildingSMART przeprowadza certyfikację oprogramowania BIM pod kątem import/export formatu IFC. Producentom oprogramowania BIM zależy aby przejść certyfikację, ponieważ terminy BIM i IFC są teraz modne a to przekładad się na pieniądze. Listę programów można zobaczyć tu.
Standard IFC pozwala na wymianę danych modelu 3D między różnymi programami BIM. Pozwala także na uczestnictwo wszystkim zainteresowanym stronom, na każdym etapie procesu budowlanego ponieważ model zapisany w IFC można otworzyć w darmowych przeglądarkach, np. bimvision lub Tekla Bimsight. Dzięki IFC współpraca między branżami jest szybsza ponieważ każdy widzi co autor innej branży miał na myśli. Jest dokładniejsza, ponieważ programy klasy BIM są w stanie poprzez analizę modeli wyłapać kolizję między branżami. To przekłada się na niższe koszta przy realizacji inwestycji.
IFC ma jeszcze tę zaletę, że zapisując projekt do tego formatu można go przesłać komuś kto pracuje na starszej wersji programu. Większość producentów oprogramowania do projektowania nie pozwala na zapis plików do starszej wersji programów. Przykład z własnego podwórka. Posiadając Archicada 22 mogę zapisać pliki w wersji 22 i 21. Gdybym chciał wysłać plik projektu komuś kto pracuje na Archicad 18, człowiek ten nie byłby w stanie tego otworzyć. Dzięki IFC mogę to zrobić.
Standard IFC w tym momencie nie jest wolny od wad. Zdarza się czasami, że przy imporcie potrafią zginąć dane lub geometria. Przeważnie jednak błędy te wynikają ze złego modelowania przez projektanta lub przez słabą implementację standardu IFC producentów oprogramowania. Aktualnie IFC najczęściej używany jest w wersji IFC 2x3. Jest już oficjalnie wydana wersja IFC4, która poprawia import/export danych i geometrii, ale niektóre programy jeszcze jej nie obsługują poprawnie.
Osobiście uważam, że współpraca poprzez IFC między branżami projektowymi w budownictwie powinna być już standardem oraz powinna być prowadzona zgodnie z ideą OpenBIM.
