ကိုယ္သြားရမယ့္ ခရီးက ျမန္မာေငြ ၄၀၀ ကုန္မယ့္ခရီး.
လက္ထဲမွာ ထပ္ထြက္လာအံုးမလားဆိုၿပီး ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပြတ္ေရေနတာေတာင္.. ၃၀၀ က်ပ္အတိနဲ႔ အႏွီ ဝါဇီေငြစကၠဴေတြက ေခါင္းေၾကာမာလြန္းလွသည္။..
ေငြအေႂကြဆိုတာလည္း YBS ေခတ္မွာ နွစ္တစ္ေထာင္မွာ
တစ္ခါသာပြင့္သည္ဆိုေသာ ေရခဲေတာင္ၾကာပြင့္ထက္ ႐ွားလြန္းလွသည္။
လမကုန္တကုန္႔ရက္မို႔ ရသမွ်ခ်ိဳးျခံေႁခြတာေနေသာ ကိုယ့္အတြက္.. ပိုက္ဆံအိတ္ထဲ တစ္ေကာင္ထဲအထီးက်န္ေနေသာ ဆင္အနီေလးတစ္ေကာင္ကို သားမခြဲလိုေပ... ။
လက္ထဲက ၃၀၀ ကိုတလွည့္ YBS လာရာလမ္းကို တလွည့္နဲ႔..
ကလိမ္ဥာဏ္ကို ထုတ္မိေနသည္။
.....
အိုေခ...
၁၀၀ တန္ကို လက္ထဲလိပ္..
က်န္တဲ့ ၂၀၀ တရြက္ကို အိပ္ကပ္ေထာင္ထဲ ေသခ်ာထည့္ၿပီး..
အၾကံဆိုနဲ႔ YBS ေပၚေျပးတက္လိုက္တယ္..
( ဟိဟိ.. ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ၁၀၀ ပဲ ခပ္တည္တည္ထည့္ၿပီး စီးသြားမွာေပါ့) အိုင့္အၾကံ မပိုင္လား ။
....
ကိုယ္အရင္တက္ေပမယ့္ ကိုင္အရင္မထည့္ပဲ သူမ်ားေနာက္မွ ထည့္လိုက္တယ္..
ဒါမွ ကိုယ္ ၁၀၀ ပဲ ကလိမ္ခ်ံဳၿပီးထည့္တာ မရိပ္မိမွာေပါ့။
ဒီကိစၥ Mission Impossible ကားထဲ MI6 ေအးဂ်င့္ အီသန္ဟန္႔လို ေစ့စပ္ေသခ်ာေနမွ ျဖစ္မယ္ေလ ။
ကားဆရာႀကီးက မရိပ္မိ..
ခရီးသည္ေတြလဲ သူ႔အာရံုနဲ႔သူ..
အားလံုးကြက္တိ.. ။
...
စိတ္ဆိုတာ ထူးဆန္းလြန္းလွတယ္..
အာဒိႏၷဒါနာ ကို ဘယ္လိုပင္ ပိပိရိရိက်ဴးလြန္ပါေစ..
စိတ္က ကိုယ့္ဘာသာမလံု..
ဒီ ၁၀၀ နဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားညစ္ႏြမ္းသြားေလၿပီဟု..
ႀကီးမားစြာ စိတ္ထိခိုက္မႈျဖစ္ရသည္။
တိုးတိုးေဝွ့ေဝွ့နဲ႔ ယာဦ္အေနာက္ပိုင္းေရာေလမွ..
ကားမွန္မွာ ကပ္ထားေသာ Payment System ေလး ေတြ႔မိတယ္..
OK$ ျဖင့္ ေပးေခ်ႏိုင္သည္ တဲ့..
အို...
ဝမ္းသာလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း..
ကိုယ့္မွာ ရိွတဲ့ဖုန္းေလးအျမန္ထုတ္..
OK$ ကိုဖြင့္.. သူေရးထားတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို အျမန္ ၁၀၀ ေခ်လိုက္တယ္.. ။
ဤသို႔မွ စိတ္က ႐ွင္းသန္႔လင္းလက္သြားေတာ့သည္။
ကိုယ့္က်င့္တရားဆိုသည္မွာ ပတ္ဝန္းက်င္က သတ္မွတ္ျခင္းမဟုတ္ပဲ.. ကိုယ္ကိုတိုင္သာ ဆြဲတင္ပံုသြင္းရေသာ အဆင့္အတန္းမ်ိဳး ျဖစ္သည္ဟုလည္း သိနားလည္ သေဘာေပါက္ၿပီသည္။
ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ မည္မွ်ဟန္ေဆာင္ေကာင္းပါေစ..
ကိုယ့္စိတ္က ကိုယ့္ကို ၾကည္ညိဳမည္မဟုတ္ပါေခ်.. ။
Lay Cho
( YBS ႏွင့္ အေတြး)
