Learning from a story

အလုပ္​​ေလးပါးတုန္​း internetဖြင္​့ၿပီး ​facebook​​ေပၚဟိုၾကည္​့ဒီၾကည္​့ ၾကည္​့​ေနမိသည္​။မထင္​မွတ္​ပဲ ပံုျပင္​​ေလးတစ္​ပုဒ္​​ေတြ႔လိုက္​မိသည္​။မူလတန္​းတုန္​းက သင္​ရတ ဲ့ ''မပုႂကြယ္​ႏွင္​့ခ႐ုငယ္​'' ဆို​ေသာ ပံုျပင္​​ေလးတစ္​ပုဒ္​။

ပ်င္​းပ်င္​းရိွတာနဲ႔ ပံုျပင္​​ေလးကိုဆံုး​ေအာင္​ဖတ္​​ေနမိသည္​။ စ ဆံုး ဖတ္​ၿပီးသြားသည္​့အခါ ကြၽန္​​ေတာ္​့ ဦး​ေႏွာက္​ထဲ စဥ္​းစားစရာ​ေတြအျပည္​့က်န္​​ေနခဲ့သည္​။ စာညံ႕လွပါသည္​ဆိုသည္​့ မပုႂကြယ္​​ေလး တစ္​​ေရြ႔​ေရြ႔ႏွင္​့ တိုင္​ထိပ္​ကိုျဖည္​းျဖည္​းခ်င္​းတက္​​ေနသည္​့ ခ႐ု​ေလးကိုၾကည္​့ကာ ငါလဲတစ္​​ေန႔ကိုနဲနဲခ်င္​းက်က္​ရင္​ ရမွာပဲဆိုသည္​့​ေကာင္​းတဲ့ဘက္​က ​ေတြးယူၿပီး ႀကိဳးစားလိုက္​တာ အတန္​းထဲမွာစာ​ေတာ္​တဲ့က​ေလးတစ္​​ေယာက္​ ျဖစ္​လာတယ္​။
ဒီ​ေနရာမွာ တစ္​ခ်က္​စဥ္​းစားမိတာက 'အ​ေတြး​' ​ေပါ့​ေနာ္​။ အ​ေတြးက ​ေယဘုယ်အားျဖင္​့ ႏွစ္​မ်ိဳး႐ွိတာကို။ ​ေကာင္​းတဲ့ဘက္​က​ေတြးတဲ့အ​ေတြးနဲ႔ ဆိုးတဲ့ဘက္​က​ေတြးတဲ့ အ​ေတြး ။ မပုႂကြယ္​​ေလးက ​ေကာင္​းတဲ့ဘက္​က​ေတြးမိလို႔သာ စာ​ေတာ္​တဲ့က​ေလးတစ္​​ေယာက္​ျဖစ္​လာတာ။ အဲ့လိုမဟုတ္​ပဲ သူကဆိုးတဲ့ဘက္​​ေတြးလိုက္​မယ္​ဆိုရင္​ 'ဟာ ဒီခ႐ု​ေလးက ​ေႏွးလိုက္​တာ ဘယ္​လိုလုပ္​တိုင္​ထိပ္​​ေရာက္​​ေတာ့မွာလဲ ငါလဲ ဒီခ႐ု​ေလးလိုလဲ ​ေလးလံ​ေႏွး​ေကြး ဥာဏ္​ထိုင္​းလို႔သာ အတန္​းထဲမွာစာညံ႔​ေနတာ အဲ့​ေလာက္​ထိုင္​း​ေနမွ​ေတာ့ က်က္​လဲရမွာမဟုတ္​ဘူး က်က္​မ​ေန​ေတာ့ပါဘူး ' ဆိုတဲ့ ဆိုးတဲ့ဘက္​ကသာ ​ေတြးခဲ့ရင္​ သူဟာ စာ​ေတာ္​တဲ့​ေက်ာင္​းသူက​ေလးျဖစ္​လာစရာအ​ေကာင္​းမ႐ွိဘူး။
အဲ့လိုပဲဗ် ခဗ်ားတို႔ ကြၽန္​​ေတာ္​တို႔​ေနထိုင္​တဲ့ လူ႔ပတ္​ဝန္​းက်င္​အသိုင္​းအဝိုင္​းမွာလဲ အ​ေကာင္​းနဲ႔အဆိုးက အျမဲဒြန္​တြဲ​ေနတာပဲ။​ေကာင္​းတာ​ေတြ႐ွိသလို ဆိုးတာ​ေတြ႐ွိမယ္​။ အဲ့​ေတာ့ ကြၽန္​​ေတာ္​တို႔က ကိစၥရပ္​တစ္​ခုအ​ေပၚမွာအ​ေကာင္​းဘက္​ကျဖည္​့​ေတြးတတ္​ဖို႔လိုတယ္​။ ဒါမွသာ လူသားဆန္​တဲ့လူ​ေတြျဖစ္​လိမ္​့မယ္​။အဲ့လိုမဟုတ္​ပဲ အဆိုးဘက္​ကခ်ည္​း​ေတြး​ေနမယ္​ဆိုရင္​ လူ႔ပတ္​ဝန္​းက်င္​အသိုင္​းဝိုင္​းဟာ အနိဌာရံု​ေတြနဲ႔ျပည္​့​ေနမွာ​ေပါ့။အဲ့​ေတာ့ ဒီပံုျပင္​​ေလးဖတ္​ၿပီး ပထမတစ္​ခ်က္​ သင္​ခန္​းစာရလိုက္​တာက ကိစၥရပ္​တစ္​ခုျဖစ္​ပ်က္​လာတဲ့အခါ အ​ေကာင္​းဘက္​က ျဖည္​့​ေတြးတတ္​ရမယ္​ဆိုတာပါပဲ။

​ေနာက္​တစ္​ခ်က္​က ပံုျပင္​​ေလးဖတ္ျပီးကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ သံုးသပ္မိတယ္။​​​​​​အသက္​က လူလတ္​ပိုင္​းအရြယ္​​ေရာက္​လာ​ေပမဲ့ဘာတစ္​ခုမွ ျဖစ္​ျဖစ္​​ေျမာက္​​ေျမာက္​မ႐ွိ​ေသးဘူး။ ​ဘာ​ေအာင္​ျမင္​မႈတစ္​ခုမွ လက္​ဆုပ္​လက္​ကိုင္​မျပႏိုင္​​ေသးဘူး။အ​​ေပါင္းအသင္းသဴငယ္ခ်င္း​​ေတြနဲ့ နိွဳင္းယွဥ္ျကည့္တဲ့အခါ ကိုယ္​့ကိုကိုယ္​သိမ္​ငယ္​မိသည္​။သို႔​ေသာ္​ ''မပုႂကြယ္​ႏွင္​့ခ႐ုငယ္​''ဆို​ေသာ ပံုျပင္​​ေလးကို ဖတ္​မိတဲ့အခါ အား​ေတြတက္​လာမိသည္​။ယံုၾကည္​မႈ​ေတြအသစ္​တစ္​ဖန္​ ျပန္​႐ွိလာသည္​။ ယခုအခ်ိန္​ကျပန္​စလ်ွင္​ မီွ​ေသးသည္​။ မပုႂကြယ္​​ေလးလို မပ်င္​းမရိႀကိဳးစားလ်ွင္​ လူလတ္​ပိုင္​းအရြယ္​မကုန္​ခင္​ ​ေအာင္​ျမင္​မႈတစ္​ခုရႏိုင္​​ေသးသည္​။ယ​ေန႔​ေခတ္​သည္​ နည္​းပညာ​ေခတ္​ျဖစ္​သည္​။ပညာ​ေရး​ေခတ္​ျဖစ္​သည္​။ကမၻာႀကီးသည္​ အလႊာ​ေပါင္​းစံုမွ လ်ွင္​ျမန္​စြာတိုးတက္​လ်ွက္​႐ွိသည္​။ကြၽန္​ုပ္​တို႔သည္​ တိုးတက္​​ေနသည္​့နည္​းပညာ​ေတြ ​ေခတ္​​ေရစီး​ေၾကာင္​း​ေတြကို အ​ေမာတ​ေကာမွီ​ေအာင္​လိုက္​​ေနရသည္​။​ေန႔စဥ္​​ေန႔တိုင္​း သင္​ယူစရာ​ေတြမ်ားျပားလြန္​းလွသည္​။သင္​ယူ​ေလ့လာခ်င္​သည္​့ ပညာရပ္​တစ္​ခုကို ဖုန္​းတစ္​လံုးႏွင္​့ ထိုင္​ရာကမထ အိမ္​မွာ​ေနရင္​းသင္​ယူလို႔ရ​ေနၿပီ။ အံျသထူးဆန္​းလြန္​းလွ၏။ ထို႔​ေၾကာင္​့ ကြၽန္​ုပ္​တို႔သည္​ ကိုယ္​ဝါသနာပါ​ေသာ ကိုယ္​​ေလ့လာသင္​ယူခ်င္​​ေသာပညာရပ္​တစ္​ခုကို ျဖည္​းျဖည္​းမွန္​မွန္​ ႀကိဳးစားသင္​ယူလ်ွင္​ တစ္​​ေန႔​ေန႔မွာ ရည္​ရြယ္​ခ်က္​ပန္​းတိုင္​သို႔ မလြဲမ​ေသြ​ေရာက္​ကို​ေရာက္​ရျဖစ္​သည္​။

ဤသည္မွာ ​ပံုျပင္​​ေလးတစ္​ပုဒ္​မွ ဆြဲထုတ္​သြား​ေသာ ကြၽန္​ုပ္​၏အ​ေတြးအမ်ွင္​အပိုင္​းအစ​ေလးမ်ားသာျဖစ္​​ေတာ့သည္​။ကြၽန္​ုပ္​တစ္​ဦးထဲ၏ အ​ေတြးအျမင္​သက္​သက္​သာ ျဖစ္​ပါသည္​။လြတ္​လပ္​စြာ သ​ေဘာထားကြဲလြဲ​ေတာ္​မူၾကပါကုန္​။ ![IMG_20180610_091134-01.jpeg](https://cdn.steemitimages.com/DQma4KsBJNzbMac81putSWLRPVs5XcazCD1m2XDPF6qvJdS/IMG_20180610_091134-01.jpeg)![KKKK.jpg