perfect life

ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတဲ့စကားလုံးေလးက ၾကားရျမင္ရ တာနဲ႔တင္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းေနတယ္။ ၾကည္ႏူးစရာ၊ ေက်နပ္စရာေကာင္းေနတယ္။ ဒီအသံကို လူတိုင္းၾကားခ်င္ၾကတယ္။ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ္လုပ္သမၽွ ကိုင္သမၽွ အရာအားလုံးကို ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကတဲ့သူေတြခ်ည္းပါပဲ။ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ဆိုၿပီးေတာ့ က်ားကုတ္က်ားခဲ ႀကိဳးစားၾကတယ္။ ႀကိဳးစားရင္းလည္း ေပ်ာ္ေနတယ္။ မေအာင္ျမင္ခင္ၾကားကာလမွာ ကိုယ္စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြလည္း ရွိနိုင္ေပမယ့္ ကိုယ္ဟာ ေအာင္ျမင္မႈလမ္းစေပၚကို ေလၽွာက္ေနတာပါလားဆိုတဲ့ အသိဝင္လာခ်ိန္မွာေတာ့ စိတ္ကေပ်ာ္ေနျပန္တယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးနဲ႔ ဆက္ႀကိဳးစားလို႔ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကိုေရာက္လာျပန္ေတာ့ မေအာင္ျမင္ခင္က ေမၽွာ္လင့္ထားခဲ့တာထက္ကို ပိုၿပီးေတာ့ ေပ်ာ္ရျပန္တယ္။ေအာင္ျမင္ျခင္းမွာ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ရွိသလိုမ်ိဳး မေအာင္ျမင္ျခင္းမွာက်ေတာ့ ဆိုးက်ိဳးေတြရွိေနတယ္။ အလုပ္တစ္ခုကို သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ သုံးေယာက္ျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႕အစည္းႏွစ္ဖြဲ႕ သုံးဖြဲ႕ျဖစ္ေစ၊ ဒီထက္ပိုလို႔ျဖစ္ေစ အတူတူ တစ္ၿပိဳင္တည္းႀကိဳးစားၾကတယ္။ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က၊ တစ္ဖြဲ႕ဖြဲ႕က ေအာင္ျမင္မႈကို ရသြားတယ္ဆိုပါစို႔၊ မေအာင္ျမင္တဲ့သူရဲ့ စိတ္ထဲမွာ စနိုးစေနာင့္၊ အဖုအထစ္ေလးေတြျဖစ္လာတယ္။ တစ္ဖက္လူရဲ့ေအာင္ျမင္မႈကို လွိုက္လွိုက္လွဲလွဲ အသိအမွတ္မျပဳနိုင္ဘူး။ ဝမ္းသာအယ္လဲမျဖစ္လာနိုင္ေတာ့ဘူး။ ဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္လို႔ ေလာကြတ္စကားေတြနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳေျပာၾကားျဖစ္လိုက္ေပမယ့္ တကယ့္စိတ္ရင္းအမွန္ကေတာ့ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဝမ္းမသာနိုင္ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ဒါကို ဣႆာလို႔ေခၚ သတဲ့။

ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကေတာ့ ဣႆာကို အလြယ္အကူဆုံး၊ အရိုးရွင္းဆုံးဖြင့္ဆို ရွင္းျပေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္အိတ္ထက္ သူ႔အိတ္က သာသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဣႆာေတြ ျဖစ္တတ္တာပါပဲတဲ့။ ဒီဣႆာဆိုတဲ့ မနာလိုစိတ္ကလည္း အခ်င္းခ်င္းေတြၾကားမွာမွ ပိုၿပီးျဖစ္တတ္တာနဲ႔တူပါရဲ့။ ဥပမာဆိုပါေတာ့၊ ကမၻာ့အဆင့္သုံးေလာက္ စာရင္းဝင္တဲ့ သူေဌးႀကီး တစ္ေယာက္ စီးပြားေရးေတြတက္ၿပီး ကမၻာ့အဆင့္တစ္ သူေဌးႀကီးအျဖစ္ ရပ္တည္သြားနိုင္တယ္ဆိုပါစို႔။ ဒီအေၾကာင္းကို ၾကားသိလိုက္ရတဲ့ သာမန္လူတန္းစားတို႔အဖို႔ ဘာစိတ္ခံစားခ်က္မွ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္မိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္နိုင္ငံအတြင္းမွာ ဘယ္သူေတာ့ ဘယ္ေလာက္အထိ ခ်မ္းသာသြားၿပီတဲ့လို႔ ၾကားလိုက္ရရင္လည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ ဝမ္းနည္းဝမ္းသာျဖစ္ေနမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႔ တန္းတူရည္တူ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနတဲ့ မိသားစုေလးတစ္စု၊ သူငယ္ခ်င္းေလးတစ္ေယာက္က ႀကိဳးစားရင္း ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ထက္ အမ်ားႀကီးသာသြားတာမ်ိဳးကို ၾကဳံရရင္ေတာ့ ဘဝင္မက်တာလိုလို၊ လက္မခံခ်င္တာလိုလိုနဲ႔ အမ်ိဳးအမည္ သိပ္မသဲကြဲတဲ့ ေဝဒနာမ်ိဳးေတြ ခံစားမိတတ္ၾကပါတယ္။ ႀကိဳးစားေဖာ္ ႀကိဳးစားဖက္တစ္ေယာက္ ေအာင္ျမင္သြားတာကို ဝမ္းသာအားရ လက္ခုပ္မတီးနိုင္တဲ့အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။အမွန္ေတာ့ ဒါကို သိမ္ငယ္စိတ္ဝင္သြားတယ္လို႔မ်ား ေျပာနိုင္မလားမသိပါဘူး။ တစ္ဖက္လူ ေအာင္ျမင္သြားခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကမေအာင္ျမင္ဘဲက်န္ရစ္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သိမ္ငယ္သလိုလိုေတြျဖစ္ၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မေက်မနပ္ ျဖစ္ရာကတစ္ဆင့္ ေအာင္ျမင္သြားတဲ့ သူကို ရမယ္ရွာၿပီး မေက်နပ္ျဖစ္သြားၾကဟန္ တူပါရဲ့။ တကယ္ဆို တစ္ဖက္လူရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈကို မုဒိတာပြားနိုင္ၾကရမွာပါ။