ေနာက္တစ္ေန့တြင္ စံပယ္အား ထြန္းေတာက္ထပ္မံ၍ သြားေရာက္ေစာင့္ဆိုင္းခဲ႔ျပန္သည္။သို့ေသာ္ ကားေပါ္မွ ဆင္းလာေသာစံပယ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ေပ။ထြန္းေတာက္မသိေသာ အျခားေကာင္ေလးနွစ္ေယာက္နွင့္ျဖစ္သည္။စံပယ္အား သြားေရာက္စကားေျပာရန္ စဥ္းစားေသာ္လည္း ၎တို့မွာ ထြန္းေတာက္အားျကည့္၍ တစ္ခုခုေျပာေနျကသည္။ထိုေကာင္ေလး နွစ္ေယာက္မွာလည္း ထြန္းေတာက္အားရန္လိုသည္ပံုျဖင့္ျကည့္ေန၍ ထြန္းေတာက္စကားမမ်ားလိုေသာေျကာင့္ အေဝးမွသာ ျကည့္ေနခဲ႔သည္။
ထိုေန့ညေနေဆာင္းမွာ စံပယ့္အိမ္သို့ ထြန္းေတာက္ သြားေရာက္ကာ စံပယ္နွင့္ထြန္းေတာက္တို့ အေျကာင္းမ်ားကို တိုင္ပင္ခဲ႔သည္။စံပယ္မွာမူ အလုပ္မွျပန္မလာေသးေပ။
"အန္တီ...ေနေကာင္းတယ္ေနာ္"
"ထြန္းေတာက္ပါလား. .ေကာင္းပါတယ္ကြယ္. .မင္းေကာဟိုမွာ အလုပ္အဆင္ေျပရဲ႔လား"
"ဟုတ္ကဲ႔ ေျပပါတယ္ အန္တီ. . .က်ြန္ေတာ္စံပယ္အေျကာင္းသိခ်င္လို့လာခဲ႔တာပါ. . .သူက်ြန္ေတာ့္ကို လံုးဝအေတြ႔မခံဘူးအန္တီ. . အဲ႔ဒါဘာေျကာင့္လဲဆိုတာ အန္တီတို့မ်ားသိရင္ က်ြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပနိုင္မလားလို့ပါ"
"အန္တီတို့လည္းဘာမွမသိဘူးကြယ့္. . .မင္းမလာခင္တံုးကေတာ့သူ မင္းအေျကာင္းေျပာတယ္. . . မင္း သူ့ကို အဆက္အသြယ္မလုပ္တာ ၃လေလာက္ရွိျပီလို့ေတာ့ေျပာတယ္"
" အဲ႔ဒါေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ အန္တီ. . .ကြ်န္ေတာ္ျပန္လာတာ သူမသိေအာင္လို့ပါ၊ သူအ႔ံျသသြားေစခ်င္တာေျကာင့္ သူကိုဘာမွမေျပာဘဲ ထားခဲ႔တာပါ"
ထြန္းေတာက္စံပယ္အား ဘာေျကာင့္ အဆက္အသြယ္မလုပ္ခဲ႔ေျကာင္း ရွင္းျပေနျခင္းျဖစ္သည္။
"အန္တီတို့ကေတာ့ မင္းနဲ႔သူ အရင္အတိုင္းပဲလို့ ထင္ေနတာ"
"ဟုတ္ကဲ႔ အန္တီတို့လည္းသူကိုေမးျကည့္ပါအံုးခင္ဗ်ာ . .သူဘာေတြစိတ္ဆိုးေနလဲဆိုတာ . . .က်ြန္ေတာ္ျပန္လိုက္ပါအံုးမယ္"
"ေအးေအး. . .ေကာင္းပါျပီကြယ္"
ထြနးေတာက္လည္း စံပယ္မိသားစုကို အက်ိုးအေျကာင္းရွင္းျပကာျပန္လာခဲ႔ေလသည္။စိတ္ထဲ၌မူ ဘဝင္မက် ၊ လိုခ်င္ေသာ အေျဖမရခဲ႔၍ျဖစ္သည္။
