နာက်င္ျခင္း ကို ျမိဳသိပ့္လို့ အတၲ ပံုေဆာင္ခဲ တစ္ခုကို ထုဆစ္ေနခဲ႕
ရသ မေျမာက္ တဲ႕ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ မစ ခင္ အဆံုးသတ္ ခဲ႕တယ္
တစ္စ တစ္စ နဲ႕ ေမ်ာလြင့္ရင္း ေမ်ာ္လင့္ျခင္းကမ္းေျခ မွာ အမွားတစ္စံုနဲ႕
ေတြးေတြး ေနမိ တုန္းဘဲ ဒဏ္ရာေတြ အနာမွ မက်က္ေသးတာ
သတိရ တိုင္းေျဖေပမဲ႕ နာက်င္ျခင္း ေတြဘဲ ထပ္ထပ္ရခဲ႕တယ္
အတိတ္ ကို အတိတ္ လို မစားသံုး နိုင္ေတာ့ဘူး
အနာဂတ္ လမ္းကေပ်ာက္ေနဆဲ ဟိုး အေဝး မွာ မႈန္ဝါးဝါးနဲ႕
ငါ့ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေလးမ်ား လားေနာ္
