ေႏြေရာက္ၿပီဆို...
ဥၾသတြံသံေလးေတြဟိုဒီၾကားေနရတယ္...
ျဖည္းျဖည္းသြဲ႔သြဲ႔တိုက္ခတ္တဲ့ေလညင္းေလးကိုပဲ သဘာဝေလေအးေပးစက္ေလးလိုသေဘာထားမိတယ္...
ေနပူပူမွာေလွ်ာက္သြားၿပီး အပင္ရိပ္ေအာက္ဝင္ခိုရရင္...အရာရာအားလံုးကေအးျမသြားသလို...
ေဆာင္းရာသီအေအးနဲ႔မယွဥ္ႏိုင္ေပမဲ့ ေေႏြရဲ႕သစ္ပင္ရိပ္အေအးေလးကပိုတန္ဖိုး႐ွိေနသလို...
ေၾသာ္ ေႏြ ေႏြ
ႏွင္းေပ်ာက္တဲ့ေႏြ...
ဘာရယ္မဟုတ္ေရာက္တတ္ရာရာေလွ်ာက္ေရးျခင္း...