สวัสดีเพื่อนๆ ที่น่ารักทุกคนครับ ... โพสต์ของผม ในวันนี้ ผมขอคุย ประสบการณ์ ของตัวเอง และ ลูกชาย ของผม ในเรื่องราว ในวันนี้ เกี่ยวกับ เรื่อง ออทิสติก อย่างที่ ผมยอมรับ อย่างเปิดเผยว่า ลูกชายของตัวเอง เป็นเด็กออทิสติก เด็กพิเศษ ซึ่งใครที่เป็นพ่อแม่ คงไม่อยากให้ ลูกของตัวเอง เป็นเด็กพิเศษ หรือ ออทิสติก อย่างแน่นอนครับ
🖊️ ย้อนกลับไป เมื่อ 8-9 ปีก่อน หลังจากที่ ทราบว่า ลูกชาย ตัวเอง ผิดปกติ ไม่เหมือนคนอื่น ความรู้สึกแรก ยังจำได้ดี ความรู้สึก ที่ไม่ยอมรับ อายที่ลูก เป็นเด็กพิเศษ จะไปไหน มาไหน ลูกพูดภาษา ต่างดาว เวลา ออกไปข้างนอก เค้าส่งเสียงดัง ภาษาต่างดาว ทุกสายตา จะหันมามอง เป็นทางเดียวกันครับ นั้นเป็นเหตุการณ์ ในอดีต สมัยที่ ยังไม่ยอมรับว่า ลูกชาย เป็นออทิสติก
🖊️ หลังจาก ที่นั้น ไม่นาน ต้องใช้ คำว่ายอมรับ และ ทำใจ เพื่อจะ ต้องฝึก และ พาเค้า ไปรักษา โรงพยาบาล และ สถานที่ต่างๆ เท่าที่ จะสามารถ ไปได้ แต่เป็นการ ยอมรับแค่ 85% ตั้งแต่ เกือบ 3 ขวบ ถึง ลูกชาย 7 ขวบ ในการ พาเค้าไปรักษา ฝึกกิจกรรม ทั่วกรุงเทพ และ นนทบุรี ที่ไหน ที่ว่าดี ผมไปมาหมด จนกระทั่ง จำเป็น ต้องย้ายจาก บ้านเกิด ไปอยู่ บ้านแฟน ที่อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ และ ยอมเปิดใจ ยอมรับแบบ 100 % พาลูกไป ทำบัครคนพิการ เพื่อให้เค้า ได้รับสวัสดิการ ที่ดี ต่อไปครับ
🖊️ ตรงจุดนี้ ผมอยากบอก พ่อแม่ ทุกท่าน ที่มีลูก เป็นเด็กพิเศษ หรือ เด็กออทิสติก แบบผม ที่ยังลังเลอยู่ว่า จะให้ลูก ทำบัตรคนพิการ หรือไม่ อันนี้ไม่เกี่ยวกับ คนนั้นคนนี้ จะมีเงิน หรือไม่ นะครับ แต่ผมแค่ รู้สึกว่า และ คิดว่า ถ้าเป็นไปได้ ทำบัตรนี้ มันก็จะดี มีประโยชน์ ต่อเด็ก ถึงจะไม่อยาก ให้ลูก ขึ้นชื่อว่า เป็นคนพิการ แต่ผมว่า มันได้มากกว่าเสียครับ อันนี้คือ ความคิดส่วนตัว แค่ 1 เสียง ที่มีลูก เป็นเด็กกลุ่มนี้ครับ
🖊️ ตอนนี้ ที่ทำได้ แค่อยาก จะให้กำลังใจ ทั้งพ่อแม่ และ ตัวเด็ก ครอบครัวอื่น ที่มีลูก เป็นเด็กพิเศษ ลำพังเลี้ยงเด็กปกติ มันก็เหนื่อยแล้วครับ แต่เด็กพิเศษ จะเหนื่อย มากกว่าเดิมอีกครับ ถ้าสภาพจิตใจ พ่อแม่ไม่ดี ไม่เข้มแข็งพอ จะเป็นโรคเครียดได้ครับ ผมเคยเจอ และ ผ่านจุดนั้น มาหลายต่อหลายครั้ง กับอาการ ที่ผิดปกติ และ อารมณ์ รุนแรง ของลูกชาย ที่มีอาการ ทำร้ายตัวเอง หนักสุดคือ เอาหัวโขกกำแพง ผมถึงเข้าใจ และ เอาใจช่วย คนที่มีลูกแบบเดียวกันครับ
🖊️ ทุกวันนี้ ผมและแฟน ก็พยายาม ฝึกกิจกรรม ต่างไป เพื่อให้เค้า เรียนรู้ และ ทำตามคำสั่ง มีสมาธิ มากขึ้น แต่อาการ ของเค้า เป็นมาก อารมณ์เค้า มีการสวิงขึ้นลง อย่างรุนแรง ถ้าจะพูดก็คง ประมาณ 3 วันดี 4 วันไข้นั้นแระครับ เหมือน 2 คน ในร่างเดียว เปลี่ยนอารมณ์ได้ เพียงไม่ถึง 1 นาที ก็ยังมีครับ อารมณ์ดี ยิ้มแย้ม สักพัก ไม่ถึง 1 นาที จากหัวเราะ ก็กลาย เป็นฉุนเฉี่ยว ทำร้ายตัวเอง ทั้งที่เล่นหัวเราะอยู่ ตะกี้ แบบไม่ทราบว่าเหตุ นี้แระครับ อาการที่ผิดปกติ ของเด็กกลุ่มนี้
🖊️ สุดท้ายนี้ ถ้าเพื่อนๆ คนไหน มีโอกาศ พบเจอเด็ก กลุ่มนี้ ซึ่งบางคน อาการไม่หนัก หรือ บางคนอาการหนัก อย่างให้เพื่อน เข้าใจ ทั้งตัวเด็ก และ พ่อแม่เด็กครับ ถ้าเลือกได้ คงไม่มีใคร อยากให้เป็น แบบนี้ ที่ผมตัดสินใจ เขียนเรื่องนี้ อีกครั้ง เพราะ อยากจะ ใช้ความคิดส่วนตัว และ เรื่องราว ที่ตัวเองเจอ ให้เพื่อนได้รับรู้ ถึงความรู้สึก อารมณ์ ของทั้งพ่อแม่ และ ตัวเด็ก แต่บางครอบครัว อาจจะไม่ได้เจอ ประสบการณ์ แบบผมก็ได้ ขึ้นอยู่กับปัจจัย อะไรหลายอย่าง แต่สุดท้าย ก็คือ ต้องการ ให้ได้ การยอมรับ จากสังคม เพื่อสามารถ ใช้ชีวิต ได้อย่างปกติ ต่อไป ไม่ใช่การตอกย้ำว่า เค้าผิดปกติ หรือ มีลูกที่ผิดปกติ แค่นั้นครับ แล้วพบกันใหม่วันพรุ่งนี้ ขอบคุณครับ