နားလည္မႈ

တစ္ေန႔မွာ အဘိုးအိုလင္မယား ကေတာက္ကဆျဖစ္တယ္။
ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သားစိတ္ေကာက္ၿပီး စကားမေျပာၾကဘူးေပါ့။
(မွတ္ခ်က္.. စိတ္ေကာက္ျခင္းမွာ အသက္အရြယ္အပိုင္းအျခားမရွိ)....
တစ္ရက္နဲ႔လည္း မၿပီး..
အဘြားအိုက ရက္ဆက္စိတ္ေကာက္ၿပီး စကားမေျပာဘဲေနေတာ့ အိမ္ေလးက ေျခာက္ေသြ႔ လြန္း လာတယ္....
အဘိုးအိုက အဘြားအို သူ႔ကိုစကား မေျပာ
ေတာ့ မေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္လာတယ္...နဂိုက စကားေျပာေနတာေတာင္
အဘိုးႀကီးအဘြားႀကီး လင္မယား ဘယ္
ေလာက္ ၿငီးေငြ႔စရာ ဘဝ လည္းေတြးၾကည့္ေပါ့...
"အင္း ..သူစကားျပန္ေျပာေအာင္ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ရေတာ့မယ္" ေပါ့။
အ့ဲလိုနဲ႔ အဘိုးအိုက အိမ္မွာရွိတဲ့ ဘီ႐ို၊ အဝတ္အထည္ေတြကို
ဟိုေလွ်ာက္လွန္၊ ဒီေလွ်ာက္လွန္၊ ပစၥည္းေတြ ဟိုဖြဒီဖြလုပ္ေနတယ္....
ပထမေတာ့ အဘြားႀကီးက မသိခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ေနေသးတယ္...
ဒါေပမ့ဲ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ အဘိုး ႀကီး က ပစၥည္းေတြ ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ ဖြေနေတာ့ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး...
အဘြားအိုကေမးတယ္။
"ရွင္ ဘာရွာေနတာတုန္း"
အဘိုးအိုက ဒီေတာ့မွျပံဳးလိုက္ၿပီး" အိုး.. ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ..ျပန္ေတြ႔ၿပီ..
နင့္အသံေပ်ာက္လို႔လိုက္႐ွာေနတာ...
နင့္အသံကို ငါျပန္ရွာေတြ႕လိုက္ၿပီ" လို႔ေျပာတယ္။

စိတ္ေကာက္လည္း ေကာက္ေပါ့ေနာ္..
အသံေတာ့ မေပ်ာက္ေစနဲ႔ေပါ့ ...
လူလူခ်င္းၾကားမွာ နားလည္မႈလဲြရင္
အသံတိတ္နဲ႔ေျဖရွင္းလို႔ မရႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြလည္းရွိတယ္။
ေကာင္းမြန္တဲ့၊ က်ိဳးေၾကာင္းဆက္စပ္မႈရွိတဲ့
အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆိုဆက္ဆံျခင္းက
အဲ့ဒီ နားမလည္မႈေတြကို ေျပလည္ေစပါတယ္။