Selam steemit kullanıcıları ben 
Gökyüzü yanıbaşımda olduğu halde kanatlarımdaki gökyüzü hasreti ağır geliyor uçamıyorum. Korkuyorum. Belki de dermanım yok artık. Ne gökyüzü eski renginde ne de kanatlarımın eskisi kadar cesareti var. Tekrar uçamayacak kadar karamsarım. Ya düşersem! Düşmeye olan korkumdan yükselemiyorum. İstemiyor da olabilirim artık. Bilmiyorum. Dışardan bakılırsa hürüm ama içimdeki prangaları bir ben bilirim. Korkuyorum.
18.01.2018 "HÜR"
