တစ္ခါက ေမာင္ေမာင္သည္ သေဘၤာျဖင့္ ျမစ္ကို ကူးရန္ သူ႔ကားကို သေဘၤာေပၚက ကားရပ္နားရမည့္ ေနရာတြင္ ကားကိုရပ္ျပီး သေဘၤာ ကုန္းပတ္ေပၚသို႔ တက္ခဲ့သည္။ သေဘၤာေပၚသို႔ မတက္မီ လမ္းခုလတ္တြင္ သူသည္ ေပါင္မုန္႔ငါးခုပါ ဗူးတစ္ဗူးနွင့္ သတင္းစာတစ္ေစာင္ ဝယ္ခဲ့သည္။ သေဘၤာကုန္ပတ္ေပၚသို႔ေရာက္သည္နွင့္ သေဘၤာေပၚက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ထိုင္ေလသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က လူျပည့္ေနေလသည္။
သို႔ေသာ္ စားပြဲတစ္ခုတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနေသာသူ ေတြ႔ေသာေၾကာင့္ ခြင့္ေတာင္းကား ထိုစားပြဲတြင္ ထိုင္လိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ လက္ဖက္ရည္မွာျပီးလွ်င္ ဝယ္လာခဲ့ေသာ ေပါင္မုန္႔ဘူးကို ခ်ျပီး သတင္းစာဖတ္ေနေလသည္။ ထိုေနာက္ သူနွင့္ အတူထိုင္ေနေသာ သူမွာ ေမာင္ေမာင့္ အားခြင့္မေတာင္းဘဲ ေပါင္မုန္႔အား ယူစားေလသည္။ ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္က ထိုသူအား တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ေလသည္ ထို႔ေနာက္ ေမာင္ေမာင္ကလည္း ေပါင္မုန္႔ တစ္ခု ယူစားေလသည္ ထိုသူကလည္း ေမာင္ေမာင့္အား တစ္ခ်က္ၾကည့္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုလူသည္ ေပါင္မုန္႔ ေနာက္တစ္ခု ထပ္ယူစားေလသည္။ ေမာင္ေမာင္ အရမ္းေဒါသထြက္သြားေလသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာမွမေျပာဘဲ စိတ္ဆိုးေသာ အၾကည့္ျဖင့္သာ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ ေမာင္ေမာင္ကလည္း မုန္႔တစ္ခု ထပ္ယူစားလိုက္ေလသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုလူက ေနာက္ဆံုးက်န္ေသာ မုန္႔တစ္ခုကို ယူစားေလသည္ ေမာင္ေမာင္လည္း အရမ္းေဒါသထြက္ကာ ပိုက္ဆံရွင္းျပီး စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ကုန္ပတ္ေပၚသို႔ ေလညွင္းခံ ထြက္ခဲ့ေလသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေမာင္ေမာင္သည္ ကားရပ္ထားရာေနရာသို႔ ျပန္လာေလသည္။ ေမာင္ေမာင္သည္ ကားထဲသို႔ ဝင္လိုက္သည္ နွင့္တျပိဳင္နက္ သူဝယ္ထားေသာ ေပါင္မုန္႔ဘူးကို ေတြ႔ေလသည္။ ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္သည္ သူေပါင္မုန္႔ဘူးကို ဘယ္တုန္းကမွ မယူခဲ့ဖူးဘူးဟု သိသြားေလသည္။ ထိုအခါ ေမာင္ေမာင္သည္ မ်က္နွာ နီရဲလာျပီး သူနွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြ အတူထိုင္လာေသာသူအား လြန္စြာ အားနာမိေလသည္။