ဝမ္ထန္လု ရြာမွရိုးရာအိမ္ေလးေတြပါ တစ္ရြာလံုးအိမ္ေျခ 9လံုးဘဲရွိတယ္ ဒါေပမဲ့မိသားစုေပါင္း 51စုရွိပါတယ္ တစ္အိမ္ထဲးမွာ မိသား(6)ေပါင္းေနၾကတယ္ အိမ္လယ္မွာ သံုးထပ္ၾကပ္ခိုးစင္နဲ့ မီးဖိုေတြ ႏွစ္ခု သံုးခုေတြ့ရပါလိမ့္မယ္ မီးဖိုႀကီးမွ ဖိုခေနွာက္ သံုးဖိုထားရွိသားစု3စုရွိျပီး အနည္းဆံုးတစ္အိမ္မွာမိသားစု6စုစုေပါင္းေနထိုင္ၾကတယ္ ရန္ျဖစ္ျခင္း အစားေသာက္လုစားျခင္းလံုးဝမရွိပါဘူး သူဖိုသူခ်က္ျပီးလုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကတယ္ သူအိမ္ရာအိမ္ေအာက္မွာ အဲ့မိသားစုနဲ့သက္ဆိုင္တဲ့ ၾကက္တို့ ထင္းတို့ကိုသူ့အကန့္နဲ့သူထားၾကတယ္ အိမ္ကိုအဓိကသစ္နဲ့ေဆာက္လုပ္ၾကျပီး အမိုးကိုသင္ငယ္နဲ့မိုးတယ္ ျမိဳ့ကရြာေတြလိုသက္ငယ္ကို အခ်ပ္လိုက္မပစ္ဘဲ အငယ္အရင့္ကိုအစည္းလိုက္ခ်ိဳးျပီးမိုးထားၾကတယ္ ဒီလိုအမိုးမ်ိဳူဟာ အနည္းဆံုး၁၀ႏွစ္အနွစ္နွစ္ဆယ္ ခံပါတယ္ အခုေခတ္မွာ သက္ငယ္(သက္ကယ္)ပင္ရင့္ရင့္ေတြေတာနက္ထဲမွာရွားပါးလာျပီး က်ြဲးႏြားစားကုန္တာကတစ္မ်ိဳး အစည္းလိုက္မိုးတာေၾကာင့္ သက္ငယ္အမ်ားႀကီးလိုအပ္တာေၾကာင့္သြပ္ေတြအစားထိုးမိုးလာတာကိုျမင္ေတြ့ရမွာျဖစ္ပါတယ္ ဒါ့အျပင္အိမ္အလယ္တိုင္မွာ ရွမ္းစကၠဴတံခြန္အျဖဴကို ထိုးထားတာမ်ားစြာလည္းျမင္ေတြ့နိုင္ပါတယ္ အဲ့တံခြန္ကို ေရတြက္ၾကည့္ရံုနဲ့ သူတို့ေနထိုင္တဲ့အိမ္သက္တမ္းကို တြက္ယူလို့ရပါတယ္ တစ္နွသ္ကိုတံခြန္တစ္ခုထိုးထားၾကတာျဖစ္ပါ အိမ္ကို ဝရန္တာနွစ္ဘက္ထြက္ထားတယ္ ဒီဘက္ျခမ္းနီးသူက ဒီဘက္ဝရံတာထြက္ျပီး ဟိုဘက္နီးသူကဟိုဘက္ျခမ္းဝရံတာကိုအသံုးျပၾကပါတယ္
ဒါ့အျပင္ စပါးက်ီကို ရွမ္းအိမ္ေတြလို အိမ္မွာတြဲမထားဘဲ ရြာျပင္တစ္ေနရာမွာသီးသန့္အိမ္ေလးေတြေစာင့္ျပီးစပါးေတြသိုေလွာင္ၾကပါတယ္ ဘာလို့တစ္အိမ္တည္းကိုမိသားစုအမ်ားႀကီးေပါင္းေနလဲဆိုေတာ့ ေတာနက္ထဲေနတာေၾကာင့္ ေတာရိုင္းတရိစာၦန္ရဲ့ေဘးအႏၲရာယ္နဲ့ ရန္သူအႏၲရာယ္ကို စုေပါင္းကာကြယ္နိုင္ေစဖို့ တစ္စုတစ္စည္းတည္းေနထိုင္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္ စပါးက်ီကိုအိမ္နဲ့တြဲမထားတာက အိမ္မီးေဘးသင့္ရင္ အစာေရစာငတ္မြတ္မႈေဘးကေနကင္းလြွတ္ေအာင္လို့ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ့ ျပဳလုပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။