(၁)
ႏွင္းဆီေတြ ေသသြားခဲ႔ျပီ။
ငါသိခဲ႔ပါတယ္. .
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ တိမ္ညိဳေတြ ခိုစီး
ဟိုးအေဝးႀကီးကို လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္တဲ႔ အရာဆိုတာ
ေျကကြဲဖို႔ေကာင္းတယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ေတာ့ခင္မွာ ေျကကြဲဖို႔ လံုေလာက္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ
တကယ့္တကယ္ နာက်င္ရျခင္းဟာ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ရီေနတယ္ဆိုတာ
ခ်စ္ရပါေသာ မိႏွင္းဆီ
အဲ႔ဒီ့ ျမိဳ႕ေလးမွာ ငါေသသြားခဲ႔ျပီ။
(၂)
ညတုန္းက အိမ္မက္မက္တယ္ မိႏွင္းဆီ။
လြန္ေလျပီးခဲ႔ေလေသာ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းေလး။
"မိႏွင္းဆီကို ခ်စ္တယ္"
ဘယ္သူမွ ေက်ာင္းမေရာက္ခင္ ေက်ာက္သင္ပုန္းတစ္ခုလံုးအျပည့္ ေရးထားမိတဲ႔ အရူးေပါ့။
ဘယ္သူကမွ သတိမထားမိခဲ႔ပါဘူး မိႏွင္းဆီ။
အတန္းေခါင္းေဆာင္က ေက်ာက္သင္ပုန္းကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဖ်က္လိုက္တယ္။
ငါ့တို႔အတန္းထဲမယ္ မိႏွင္းဆီမွ မရွိခဲ႔တာ မိႏွင္းဆီ။
နင့္နာမည္ကလည္း မိႏွင္းဆီမွ မဟုတ္ခဲ႔တာ။
နာရီအိမ္ေသးေသးေလး ပတ္ထားတဲ႔ လက္ေပၚက ေသြးေႀကာစိမ္းေလးေတြကို ျမင္ကတည္းက
မိႏွင္းဆီလို႔ နာမည္ေပးခဲ႔မိတာပဲလို႔ ငါေျပာခြင့္ရရင္ နင္ စူးစူးရွရွ ရယ္ေနမလား။
နင့္က်စ္ဆံျမွီးေလးအဖ်ားေလးက ဖဲႀကိဳးစိမ္းေလးကို ငါခ်စ္တယ္။
နင့္ဂုပ္သားစပ္နားေလာက္က ဆံႏုစိမ္းေလးေတြကိုလည္း ငါခ်စ္တာပဲ။
ေပလြယ္စြန္းလြယ္ ဘယ္လိုတဏွာရာဂမွ မထားရွိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ငါဟာ ႏူးႏူးညံ႔ညံ႔။
မိႏွင္းဆီ (သို႔မဟုတ္) ညီမေလး
အခ်စ္ဦးဆိုတာ ငါ တိုးဝင္ဆူးခ်င္ခဲ႔တဲ႔ ႏွင္းဆီဖူးေလးပါပဲ။
(၃)
နင္ျပဳတ္က်က်န္ေနခဲ႔တဲ႔ ဖဲႀကိဳးစိမ္းေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာတယ္။
မိႏွင္းဆီ. . . နင္သိလား
ငါဟာ လူျမင္သူျမင္ ဘာမွမပိုင္ဆိုင္ရတဲ႔ ေကာင္
စိတ္ကူးယဥ္ အနားသတ္မ်ဥ္းမ်ားစြာရဲ႕ အဆံုးမွာ နင္မရွိေနခဲ႔ဘူး။
နာက်င္မႈဆိုတာ ေလာကဓံဆိုရင္ နင့္ဆီက ျပင္းျပင္းရဖူးခဲ႔တဲ႔ မ်က္ေစာင္းေလာက္ ႀကီးမားတဲ႔ေလာကဓံ ရွိမယ္ ငါမထင္ခဲ႔ဘူး။
ငါမျမင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ လင္းလက္ ေမွာင္ကန္းေနတဲ႕ ေငြေရာင္ေႀကးေရာင္ေတြကို ငါမုန္းမိတယ္ မိႏွင္းဆီ။
နတ္သမီးအိပ္မက္ပါလို႔ ငါ့ကိုယ္ငါ တရားခ်မိေပမယ့္ မိႏွင္းဆီရယ္. . . .
ငမိုက္သားဟာ ဓါးမွန္း ျမွားမွန္းေတာင္ မသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကိုပဲ. . .
ဘဝမွာ ဘာကိုမွ မယ္မယ္ရရ မပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ရဖူးလို႔ ခံုေပၚတက္ မတ္တပ္ရပ္ရရင္ေတာင္ ဝိုင္းစက္ေနေအာင္ လွည့္ႀကည့္တတ္တဲ႔ နင့္အႀကည့္ေတြကို လိုခ်င္စိတ္နဲ႔ ငါ အိမ္စာေတြ ေမ့ေမ့ပစ္ခဲ႔တယ္။
ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မိႏွင္းဆီရယ္
စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ငါေပ်ာ္ခဲ႔ရပါတယ္။
(၄)
မိုးပ်ံပူေပါင္းေလး ျဖစ္ခ်င္တယ္ မိႏွင္းဆီ။
ငါနဲ႔ေဝးသြားတဲ႔အခါ နင့္ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ ငါ့ကိုယ္ငါ လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္သြားဖို႔လည္း ငါဝန္ေလးမယ္ မထင္ဘူး။
သိပ္ရုပ္ရွင္ဆန္တာပဲလား မိႏွင္းဆီ။
ငါ့မွာ နင္ေပ်ာ္ဖို႔ ေဝးေပးခြင့္ေလးေတာင္ မရခဲ႔
ငါဟာ ဟိုးခပ္ေဝးေဝး အတန္းေထာင့္နားက
အသံမထြက္တဲ႔ ႏြမ္းပါးပါးျမံဳစိစိ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္မွ် သာပါပဲ။
မိႏွင္းဆီ. . . စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းပါတယ္။
ငါတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေဝးႀကဘူးေနာ္. . .
တစ္ခုတည္းေသာ နာက်င္စရာက ဘယ္တုန္းကမွလည္း မနီးခဲ႔ႀကဘူး။
(၅)
ငါ ဂစ္တာလာတီးေသးပါတယ္ မိႏွင္းဆီ။
နင့္အိမ္လို႔ ငါသိလိုက္တဲ႔ တိုက္ႀကီးဟာ ငါ့ကို ေသးႏုတ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေစသလိုပဲ။
ေဆာရီး. . . . ငါဂစ္တာလာတီးေသးတယ္လို႔ ေျပာမိတာ ငါမွားသြားတယ္။
ငါ့ဂစ္တာေလး ငါပိုက္ျပီး နင္ရွိမယ္လို႔ ငါယံုႀကည္ပစ္လိုက္တဲ႔ အခန္းေလးကို မႈန္ေနေအာင္ေငးရင္း ငါအိမ္ျပန္ခဲ႔ရတယ္။
မိႏွင္းဆီရယ္. . . .
စကတည္းက လွမ္းဖို႔ မရွိတဲ႕ ေျခလွမ္းေတြဟာလည္း ဘယ္သူမွမပစ္တဲ႔ ျမွားေတြေအာက္ ကိုယ့္အငံု႔စိတ္နဲ႔ကိုယ္ အဆိပ္တက္ခဲ႔ရျပီ။
ငါနမ္းခြင့္မရွိတဲ႔ ႏွင္းဆီမေလး . . .
အျဖဴနဲ႔အစိမ္းဘဝမွာတင္ ငါဟာ မရွဳမလွ ရွံဳးခဲ႔ရျပီးသားပါ မိႏွင္းဆီ
(၆)
နင္ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ျမိဳ႕ေလးကေန ထြက္သြားတယ္။
ငါဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ျမိဳ႕ေလးမွာပဲ က်န္ခဲ႔တယ္။
နင္သိလား မိႏွင္းဆီ. . .
အခ်ိဳ႕လမ္းေတြဟာ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြရွိတယ္။
အေတာင္ပံရွိလ်က္နဲ႔ မပ်ံတတ္တဲ႔ ပင္ဂြင္းငွက္လို ေဟာ့ဒီ့ေကာင္ဟာ နင္မရွိေတာ့တဲ႔ ျမိဳ႕ေလးကလမ္းေတြကို ခါတိုင္းထက္ ဖိဖိေလွ်ာက္ေနမိတာ လြဲရင္. . .
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ငါးလိုမွ်ားခဲ႔ရတဲ႔ေန႔ေတြ
ကိုယ့္မေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ကိုယ္ေရတြက္ရင္း
ကိုယ့္မေအာင္ျမင္ျခင္းေတြမွာပဲ မီးပိတ္ တိတ္ဆိတ္
မိႏွင္းဆီ
အခန္းေထာင့္က ေငးေငးေနတဲ႔ တိတ္ဆိတ္တဲ႔ေကာင္ေလးကို ေမ့သြားဖို႔
အခ်ိန္ကာလေတြဟာ လံုေလာက္ခဲ႔ျပီ။
(၇)
နင္ ရည္းစားေတြထားေနတာလည္း ငါႀကားတာပဲ မိႏွင္းဆီ။
အတည္တက် တြဲေနသူရွိေနျပီဆိုတာလည္း ငါသိတာပဲ မိႏွင္းဆီ
ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္မွာမို႔လဲ
ငါဟာ အႀကည့္ေလးနဲ႔ေတာင္ ဖြင့္မေျပာဝံ႔ခဲ႔တဲ႔ ေကာင္။
ကမ္းလင့္မမွီႏိုင္ေသာလက္မ်ားအေႀကာင္းက လြဲရင္ ဘယ္အရာကိုမွ ငါစာလံုးမေပါင္းတတ္ခဲ႔။
မိႏွင္းဆီေရ. . . .
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းႀကီးကို နင္ႀကည့္ဖူးတယ္မလား။
ငါတို႔ တကယ္ေလွ်ာက္လို႔ မေရာက္ႏိုင္တဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ထိစပ္မ်ဥ္းမ်ားထဲမွာ ငါဟာနင့္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဆိုးခဲ႔ရဖူးတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့
ငါဘာမ်ားတတ္ႏိုင္လို႔လဲ. . . . မိႏွင္းဆီရယ္။
(၈)
နင္ ငါတို႔ျမိဳ႕ေလးကို ျပန္လာတယ္။
နင့္ရဲ႕ မဂၤလာဖိတ္စာကို ဒီျမိဳ႕ေလးရဲ႕ လည္ပင္းမွာ လာခ်ည္တဲ႔ တစ္ေန႔ေပါ့။
ငါအိမ္ထဲမွာ ေနခ်င္တယ္ မိႏွင္းဆီ
မေတာ္တဆ နင္နဲ႔ေတြ႔လို႔ နင္က ငါ့ကို
မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္မွာလည္း ငါေႀကာက္တယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ မိႏွင္းဆီရယ္. . .
ငါမေတြ႔ရတဲ႔ ရက္ေပါင္း ၁၂၄၇ရက္အတြက္
တစ္ေခါက္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ျမင္ခ်င္ေသးတယ္။
အိပ္မက္ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ရသလိုပဲ မိႏွင္းဆီ
နင္က ငါ့ကို မမွတ္မိႏိုင္ေလာက္ပါဘူးဆိုတဲ႔ ယံုႀကည္ခ်က္တစ္ခုနဲ႔ နင္ရွိႏိုင္တဲ႔ဆီ ငါလာခဲ႔တယ္။
ကံေကာင္းတယ္ မိႏွင္းဆီ
ငါနင့္ကို ေတြ႔ခြင့္ရလိုက္တယ္။
ေငးမိရံုေလးပါ မိႏွင္းဆီ
ႏွင္းဆီေငးသူဟာ ငယ္ဘဝက ႏွင္းဆီကို ရူးႏွမ္းမိုက္မဲတိတ္ဆိတ္စြာ တရွိဳက္မက္မက္ ေငးရင္း
ကံဆိုးတယ္ မိႏွင္းဆီ
ႏွင္းဆီဖူးေလး ဖန္းခနဲ ကြဲသြားသလို
နင့္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက အသံ
နင္႔ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက ငါ့နာမည္
နင္ ငါ့ကို ေခၚလိုက္တယ္. . .
စက္ရုပ္တစ္ေကာင္လို ငါေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္။
နင္က ငါ့ကို နင့္ရဲ႕မဂၤလာဖိတ္စာေလး ကမ္းေပးတယ္။
ငါ ေတြးေႀကာက္ခဲ႔တဲ႔ ျဖစ္ရပ္ဟာ တကယ္ေရွ႕ေရာက္ခဲ႔ျပီ။
ေလာကဓံဆိုတာ ခံႏိုင္ရည္ထက္ ပိုမလာဘူးတဲ႔။
ငါတကယ္ယံုရေတာ့မလိုပဲ။
ရယ္ရယ္ေမာေမာႏႈတ္ဆက္ႏိုင္လိုက္တယ္
ဟန္မပ်က္ ဖိတ္စာကို လွမ္းယူလိုက္ႏိုင္တယ္
ဒါဟာ ငါ့ဘဝေတာက္ေလ်ာက္ အစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဆံုး ဟန္ေဆာင္မႈလား မိႏွင္းဆီ။
ဒီဇာတ္ဝင္ခန္းေလးျပီးေတာ့ ငါျပန္တယ္။
မ်က္ရည္ေတြက်ရင္း လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ႔အရသာကို နင္သိလား မိႏွင္းဆီ။
ငါငိုတယ္
ေနာက္ျပီးေတာ့ ငါငိုတယ္။
(၉)
ငါ ခူးခ်င္ခဲ႔ေသာ ႏွင္းဆီမေလး
ငါစူးခဲ႔ေသာ အဆိပ္ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာ
ငါဟာ ကိုယ့္သူရဲေဘာေႀကာင္မႈေတြထဲ အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ ျပိဳက်ခဲ႔တဲ႔ နန္းေတာ္ပါ။
မိႏွင္းဆီ. . .
ေဝးကာမွေဝးေရာဆိုတဲ႔ သတၱိေလးတစ္ခုေလာက္ ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ဖူးခ်င္လိုက္တာ။
နင္ကမ္းေပးတဲ႔ ဖိတ္စာကို ရလိုက္တဲ႔နာက်င္မႈမ်ိဳးကိုေတာင္ အလိုလိုခံႏိုင္ရည္ရွိသြားခဲ့တဲ႔ေကာင္ဟာ
ဘာမွ မႀကိဳးစားဘဲ အဆံုးရွံဳးခံလိုက္ေလျခင္းဆိုတဲ႕ ေနာင္တစိတ္မွာ အခါခါ ေသတယ္။
အခုအခ်ိန္မွေတာ့ မိႏွင္းဆီရယ္
စိတ္ရွိလက္ရွိ ေလလြင့္ေပ်ာက္ဆံုးပစ္လိုက္ခ်င္စိတ္ဟာ
ေဆာင္ဦးျမဴခိုးေတြလို . . . .
အတိတ္ဆိုတာ ျပန္မရေတာ့ေသာစိတ္နဲ့ အႀကိမ္ႀကိမ္ေသဆံုးရေသာ သခ်ိၤဳင္း
မိႏွင္းဆီရယ္
ရဲရင့္ခဲ႔ရင္ ငါတစ္ခါပဲေသခဲ႔ရမွာ. . . .
(၁၀)
ဝမ္းနည္းနာက်င္စိတ္ဟာ ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ ခုႏွစ္ရက္ပတ္လံုး။
"ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"တဲ႔
အဲ႔ဒီ႔အသံေတြကို မုန္းတယ္
ငါ့ကို ဘယ္သူမွ နားမလည္ႀကပါဘူး မိႏွင္းဆီ
ငါ့ကို နင္အပါအဝင္ ဘယ္သူမွ နားမလည္ႀကဘူး။
ငိုသံေတြကို မ်ိဳခ်ထားရတာ ကိုယ့္အျမွီးကိုယ္ျပန္မ်ိဳထားရတဲ႔ ေျမြတစ္ေကာင္လို။
ဖဲႀကိဳးစိမ္းေလး. . .
က်စ္ဆံျမွီးေလး. . .
မိႏွင္းဆီရယ္. . . သားေလးေမြးရင္ ကိုယ့္နာမည္ေပးပါ။
အဟက္ . . . အဲ႔လိုေတာင္ ငါ့မွာ မွာခြင့္မရွိခဲ႔။
နင္ရွိတဲ႔ျမိဳ႕ကို ငါမသြားဘူး။
နင္တို႔ျမိဳ႕ကိုေရာက္တဲ႔ ရထားသံလမ္းေတြကို ေငးရင္း ငါ့ကိုယ္ငါဆဲေရးတယ္။
လြယ္ေတာ့မလြယ္ဘူး
နင့္ေနေအာင္ ရူးခဲ႔ရတာပဲ မိႏွင္းဆီ. . .
နင့္အမ်ိဳးသား ပုခံုးကို မွီပါ
အဲဒီ႔လူရင္ခြင္မွာ အိပ္စက္ပါ
အဲဒီ႔လူ အျပံဳးေတြမွာ နင္ေပ်ာ္ပါ
ဘယ္ရင္ခြင္နဲ႔မဆို နင္ေအးျမပါေစ မိႏွင္းဆီ
ဘယ္အရိပ္မွာမဆို နင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ မိႏွင္းဆီ
မိႏွင္းဆီေရ
ဒီျမိဳ႕ေလးမွာ ငါေသႏွင့္ခဲ႔ျပီ။
photo from google