ဘယ္ေတာ့မွခ်စ္မာလဲ

"ဘယ္​​ေတာ့မ်ားမွခ်စ္​မာလဲ(၁၁)"

"မိတူး"

"႐ွင္​ မမ​ေလး......ဘာခိုင္​းမို႔လဲ"

"ဘာမွမခိုင္​းပါဘူး"
ပန္​းခ်ီ အသံတို႔က ႏြမ္​း႐ွ​ေနသည္​။
"ပန္​းခ်ီး ဒီမွာအိပ္​မလို႔"
"ဟင္​ မမ​ေလးကလဲ မျဖစ္​ႏိုင္​တာ"
မိတူး အံျသသြားသည္​။

"ကို​ေလးနဲ႔ဘဲသြားအိပ္​ပါ​ေနာ္​ မမ​ေလး"
"ဟင္​့အင္​း....ပန္​းခ်ီ........"

"မင္​း ဒီမာ ဘာလုပ္​နာလဲ"
ပန္​းခ်ီ စကားတို႔မဆံုးလိုက္​ ​ေက်ာ္​​ေဇယ် တံခါး​ေပါက္​မွလွမ္​း၍​ေျပာလိုက္​သည္​။
"ကြၽန္​မဘာ ကြၽန္​မဘာလုပ္​လုပ္​​ေပါ့ ႐ွင္​့အပူပါလား ႐ွင္​ကြၽန္​မကို
ခ်စ္​လို႔ ယူထားတာလဲမဟုတ္​ဘူး လိုက္​စပ္​စုမ​ေနနဲ႔"
ပန္​းခ်ီ စိတ္​မ႐ွည္​စြာ​ေျပာလိုက္​သည္​။

"မင္​း.....လာ"
​ေက်ာ္​​ေဇယ် ပန္​းခ်ီ လက္​​ေကာက္​၀တ္​​ေလးကို ဆြဲကိုင္​လိုက္​သည္​။
"ဖယ္​....လႊတ္​"
ပန္​းခ်ီ အတင္​း႐ုန္​းဖယ္​ပစ္​လိုက္​သည္​။
"ဟာကြာ မင္​း.."
​ေက်ာ္​​ေဇယ် ပန္​းခ်ီကိုယ္​​ေလးကို​ေစြ႔ကနဲ႔ ​ေပြ႔ခ်ီလိုက္​သည္​။
"ဟင္​့အင္​း...လူယုတ္​မာ ​ေအာက္​ခ်​ေပး​ေနာ္​"
ပန္​းခ်ီ ​ေက်ာ္​​ေဇယ် ပခံုး​ေတကို ထု႐ိုက္​ကာ​ေျပာ​ေနမိသည္​။

မနက္​​ေန​ေရာင္​ျခည္​က ​ေမွာင္​​ေန​ေသာအခန္​း​ေလးထဲသို
တိုး၀င္​ျဖာက်လာသည္​။
ပန္​းခ်ီ မ်က္​၀န္​းတို႔က မ်က္​ႏွာ​ေပၚက​ေန​ေျပာက္​ေၾကာင္​့
တစ္​ျဖည္​းျဖည္​း ဖြင္​့ဟလာသည္​။

"း.၀ါး.."
​​ေက်ာ္​​ေဇယ် ႏိုးႏိုးခ်င္​း ၀ါမ္​းတစ္​ခ်က္​သပ္​လိုက္​သည္။
ပန္​းခ်ီ အတင္​းမ်က္​လံုးမ်ားက္​ိုျပန္​မွိတ္​ကာ အိပ္​ခ်င္​​ေယာင္​
​ေဆာင္​​ေနလိုက္​သည္​။

​ေက်ာ္​ေဇယ်လဲ ​တစ္ျခား​​ဘက္​​ေရာက္​​ေန​ေသာ ပန္​းခ်ီကိုယ္​​ေလးကို
ရင္​ခြင္​ထဲ ဆြဲဖက္​လိုက္​သည္​။
ပန္​းခ်ီ အလိုက္​သင္​့​ေလး ​ေနေနလိုက္​သည္​။
​ေက်ာ္​​ေဇယ် လက္​​ေတက တစ္​ျဖည္​းျဖည္​းနဲ႔ ပိုတင္​းက်ပ္​လာသည္​ဟု ပန္​းခ်ီထင္​သည္​။
မသိမသာ​ေလး႐ုန္​းလိုက္​​ေတာ့ သန္​မာ​ေတာင္​့တင္​း​ေသာ
သူ႔လက္​​ေတက နဲနဲ​ေတာ့​ေျပ​ေလ်ာ့သြားသည္​ဟုပန္​းခ်ီ ထင္​သည္​။

​ေက်ာ္​​ေဇယ် ​ေရခ်ိဳးခန္​းထဲ ၀င္​သြားမွ ပန္​းခ်ီ အသက္​၀၀႐ွဴရဲ
​ေတာ့သည္​။

"မိတူး ဘာ​ေတခ်က္​ထားတာလဲ"
ပန္​းခ်ီ ​ေလွကားထစ္​မ်ား​ေပၚ က​ေလး​ေလးတစ္​​ေယာက္​လို ခုန္​ဆင္​းကာ​ေမးလိုက္​သည္​။
"ကို​ေလးနဲ႔မမ​ေလး အႀကိဳက္​ခ်က္​ထားတာ"

"ဟာ ဟုတ္​လား"
ပန္​းခ​်ီး ခံုအလႊတ္​​ေပၚ ထိုင္​ခ်လိုက္​သည္​။
ၿပီး​ေတာ့ ခူးခပ္​စားမယ္​အလုပ္​
"ဟင္​ မမ​ေလး ကို​ေလးကိုမ​ေစာင္​့​ေတာ့ဘူးလား"
"​ေစာင္​့ပါဘူး ဘာလို႔​ေစာင္​့ရမာလဲ"
ပန္​းခ်ီ စူပုတ္​ကာ​ေျပာလိုက္​သည္​။
"မမ​ေလးကလဲ ကို​ေလးက မမ​ေလးကိုခ်စ္​ပါတယ္​ မမ​ေလးက
မသိလို႔"
"​​ေတာ္​ပါ"

​ေက်ာ္​​ေဇယ် ​ေလွကားထစ္​မ်ားအတိုင္​း လ်င္​ျမန္​စြာ ဆင္​းလာလိုက္​သည္​။

"ငါ အျပင္​မာဘဲ စားလိုက္​​ေတာ့မယ္ မိတူး"
​ေက်ာ္​​ေဇယ် ​ေရႀကီးသုတ္​ျပာနဲ႔ ​ေျပာလိုက္​သည္​။
"ဟုတ္​ ဟုတ္​ကဲ့ ကို​ေလး"

ပန္​းခ်ီ ႐ုွဲ႔မဲ့ကာ
"ၾကည္​့ပါ့လား ငါ့​ေတာင္​မႏုတ္​ဆက္​သြားဘူး"

​ေန႔လည္​(1)နာရီခြဲ
​အ္​ိမ္​​ေအာက္​ထပ္​မွထိုင္​ဖုန္​း​ေလးက အဆက္​မျပတ္​ျမည္​​ေန​ေလသည္​။

"ဒီမိတူး ကလဲ ဘယ္​​ေန​ေ႐ွာက္​သြားနာလဲ မသိဘူး"
ဟုဆိုက ္​ျမည္​​ေန​ေသာဖုန္​း​ေလးအား ပန္​းခ်ီ
​ေကာက္​ကိုင္​လိုက္​သည္​။

"ဟယ္​လို"
"ဟုတ္​ မ​ေနပန္​းခ်ီ နဲ႔​ေတြ႔ခ်င္​လို႔ပါ"

"႐ွင္​ ..ဟုတ္​ ခုပန္​းခ်ီ ​ေျပာ​ေနတာပါ"

"​ေအာ္​ တို႔မင္​းကို​ေျပာစရာရိွလို႔ပါ"
ပန္​းခ်ီ နဲနဲ​ေတြ​ေ၀သြားသည္​။
ဒီအသံုးအႏႈန္​း​​ေတကိဳ ပန္​းခ်ီ ရင္​းႏွီး​ေနသလို။

"ခု ​ေျပာ​ေနတာ ဘယ္​သူလဲမသိဘူး"

မင္​းလာရင္​ သိမာ​ေပါ့

ပန္​းခ်ီလဲ သိခ်င္​တာနဲ႔
"ဘယ္​​ေနရာလဲ"
"......"
"Ok​ေလ လာခဲ့မယ္​"

တစ္​ဖက္​မွဖုန္​းခ်သြားသည္​။

ဆိုင္​ထဲမွ ခံုအလႊတ္​တြင္​ ပန္​းခ်ီ ၀င္​ထိုင္​လိုက္​သည္​။
ခနအၾကာ ပန္​းခ်ီ ဆီတန္​းတန္​း​ေလ်ာက္​လာ​ေသာ မိန္​းမတစ္​ဦး

တစ္​ျဖည္​းျဖည္​းနီးသထက္​နီးလာမွ ပန္​းခ်ီ မ်က္​ခံုး​ေလးႏွစ္​ဖက္​
အ​ေပၚသို့တြန္​့သြားသည္​။
"႐ွင္​ ..မာယာ.မလား"
ပန္​းခ်ီ ​ မ်က္​​ေတာက္​မခတ္​စိုက္​ၾကည္​့ကာ ​ေမးလိုက္​သည္​။
"ဟုတ္​ပါတယ္​ ဘာျဖစ္​လို႔လဲ တို႔က အဲ့​ေလာက္​​ေတာင္​​ေၾကာက္​စရာ​ေကာင္​း​ေနတာလား ...ဟား..ဟား"

"႐ွင္​ဘာ​ေျပာစရာရိွလို္​့လဲ"
ပန္​းခ်ီ ထိုင္​ခံု​ေပၚျပန္​ထိုင္​ကာ ​ေမးလိုက္​သည္​။

"ဒီမာ တို႔​ေျပာစကား​ေတကို မင္​းမယံုမာစို႔လို႔ ဓာတ္​ပံုပါ ယူလာတာ"

​ေက်ာ္​​ေဇယ်နဲ႔တြဲရက္​ပံု​ေတကို ပန္​းခ်ီ​ေရွ့ကမ္​း​ေပးလိုက္​သည္​။
"အာ့ ကြၽန္​မက ဘာလုပ္​ရမာလဲ"

ပန္​းခ်ီဘာမွမျဖစ္​သလို ​ေျပာလိုက္​သည္​။
ပန္​းခ်ီ ႏွလံုးသားက နာက်င္​မႈ​ေတကိုအဲ့မိန္​းမ ျမင္​လို႔မျဖစ္​ဘူး။

"သူက တို႔ကို ဟိုတုန္​းက အရမ္​းတန္း​ဖို႔ထား ခ်စ္​ခဲ့တာ"
သူ႔အသံ​ေတက မာထန္​မႈမရိွ​ေတာ့ ပန္​းခ်ီနားထဲ ပိုခါးတာ​ေပါ့

"ဒီမာ ႐ွင္​အဓိပၸါယ္​မရိွတာ​ေတ ​ဆက္​​ေျပာ​ေနမယ္​​ဆိုရင္​ ကြၽန္​မ
ျပန္​​ေတာ့မယ္​"

"ဘာအဓိပၸါယ္​မရိွတာလဲ"
သူ႔မအသံႀကီးက ႐ုတ္​တ႐ုတ္​ ထြက္​​ေပၚလာသည္​။

"အဲ့အ​ေၾကာင္​းကို သူမိန္​းမ​ေခၚၿပီး ​ေျပာစရာလား
အဲ့ကတည္​းက အဓိပၸါယ္​မရိွ​ေတာ့တာ"
"ပန္​းခ်ီ ဆိုတဲ့ မိန္​းမက တစ္​ခါဘဲ ရမယ္​ ႏွစ္​ခါမရဘူး"

"​ေအး​ေလ နင္​့ဘက္​ကစၾကမ္​း​ေတာ့ ငါလဲျကမ္​းရတာ​ေပါ့"

"​ေအးငါနဲ႔သူနဲ႔က ခ်စ္​သူ​ေတ ငါ​ ေမာင္​့ကို ဆံုး႐ုံးမခံႏိုင္​ဘူး
အာ့ နင္​သိ​ေအာင္​​ေျပာတာ"

"ဒါဘဲမလား "
ပန္​းခ်ီ ထကာ ထြက္​လာလိုက္​သည္​။

"​ေတာက္​...."
လူပါး၀တဲ့မိန္​းမ
ပန္​းခ်ီ သူ႔လုပ္​ၾကံမႈကို တစ္​ခါခံထားရ​ေတာ့ ရင္​ထဲက ယူက်ံဳးမရ နာက်င္​သည္​။သတ္​ပစ္​ခ်င္​​ေလာက္​​ေအာင္​ မုန္​းသည္​။

"မင္​းဘယ္​​ေတ​ေ႐ွာက္​သြား​ေနတာလဲ"

ပန္​းခ်ီ သူနဲ႔မ်က္​ႏွာခ်င္​းမဆိုင္​ခ်င္​

"ဘယ္​မွမသြားဘူး"
တိုတိုတုတ္​တုတ္​​ေျဖကာ ပန္​းခ်ီ အိမ္​ထဲသာ ဦးတည္​၀င္​လိုက္​သည္​။

"မမ​ေလး ထမင္​း စား​ေတာ့မာလား"

"​ေအး မိတူး ငါည ဆာမွထ စားလိုက္​​ေတာ့မယ္​"

"ဟုတ္​ကဲ့"

ပန္​းခ်ီ ပင္​ပန္​းလာတာမို႔ ​ေမြ႔ယာ​ေပၚ ပစ္​လွဲခ်လိုက္​သည္​။
လူပင္​ပန္​းတာထက္​ စ္​ိတ္​ကပိုပင္​းပန္​း​ေနသည္​ဟုထင္​သည္​။

"႐ွင္​့ကို ကြၽန္​မႏွလံုးသားက အမွန္​အကန္​းမုန္​းပစ္​ခ်င္​တာ​ေတာ့
အမွန္​ ..ဒါမဲ့.....ဒါမဲ့......ပန္​းခ်ီ ႐ွင္​့ကို မုန္​းလို႔မရဘူး"

​ေကာင္​း​ေတာ့မ​ေကာင္​းဘူး သည္​းခံဖတ္​​ေပး😁တိုလဲတိုတယ္​😝😁😁