Bu görülen fotoğrafta açlıktan vücudundaki kemikleri gözüken ve onun ölmesi bekleyen akbaba..
Sudan'da 1994 yılında çekilen bu fotoğraf, fotoğrafı çeken kişiye birçok ödül kazandırmıştır. Burada bence önemli olan başka bir konu var... Fotoğrafı çeken şahıs çocuğa yardım edebileceği halde bu yola tevessül etmeden fotoğrafını çekip olay yerinde ayrılmış. Fotoğrafçının bu hareketine tepkiler verilmesi üzerine verdiği cevapta çok ilginç : kendisinin profesyonel fotoğrafçı olduğu, yardım görevlisi olmadığı iddia etmiş. Ancak unutmaması gereken birşey var ki o da insan olduğudur. Burada fotoğrafçı olduğunu hatırlayıp insan olduğunu unutması bu insanın karakter zafiyeti geçirdiğinin en büyük göstergesidir.
Daha sonra haber kaynaklarından öğrendiği kadarıyla fotoğrafçı : o an gazeteci olduğumu düşünüyordum şimdi insan olduğumu düşünüyorum diyerekten intihar etmiştir. Ancak olayın başka bir yönünden bakmak gerekirse : bu çekilen fotoğrafla birçok insanın bu bölgeye olan ilgisi artmış ve yardım kuruluşları bu bölgeye yardımlarını arttırmıştır.
Yirmibirinci yüzyılda olmamıza rağmen halen dünyamızda belki yüzlerce insan bu sebeple öldüğü düşünürsek, oturup hayıflanmamız
ve elimizdeki imkanların değerini bilmemeiz gerektiğini düşünüyorum...
