สวัสดีค่ะ เพื่อนๆทุกๆคน มื้อวานนี้ นั่งดูทีวีอยู่ดีๆ จู่ๆก่อมีแขกมั้ยได้รับเชีน มาเล่นกลับเราด้วย ชื่งจะเป็นอะไรนั้นเราไปชมกาพพ้อมๆกันเลียค่ะ, มันก่อคือเจ้านี้เลยค่ะ ที่บ้านเรียกว่าแมลงหมูน้อย ชื่งสาเหดทีาเราเรียกมันว่าแมลงหมูน้อยก่อเพราะมันมีเสียกเล็กๆและร้องอีดๆเหม่อนกลับโตหมูน้อยๆร้องมากๆ นี้ถ้าใรรมั้ยรู้จักมาก่อนก่อคงคิดว่าเป็นเสียกหมูน้อยร้องมาจากไหนเลยและ, หน้าตของมันเป็นแบบนี้น่ะ ค่ะ ลำตัวสีดำน้ำตาล แบบน้ำตาลเขั้มๆแต่พื้นท้องจะออกสีเท่าๆนิดหน่อย ส่วนตัวของมันนั้น จะมีน้ำหนักเบาๆแบบว่าลำตัวเป็นป่องๆเหมือนลูกโปง แต่ตัวของมันก่อมั่ยแขงและหนี่มจนเกีนๆปแบบว่า พอดีพอดี, ส่วนที่เป็นไรไลสำคันนั้นคงหนี้มั้ยพ้น สวนสะเพราะทางด้านหัวของมัน เพราะว่ามันมีดวงตาที่แปลกมากๆ เหมือนกลับดวงตาของชุบเปีแมนหลืพวกอาบะเรนเจี ที่สู้กลับสัดปะหลาดที่จะยืดคองโลกอะไรประมานนี้น่ะค่ะ ชื่งเราจำได้ตอนเด็กๆจะชอบดูหนังแนวนี้ได้ ดั่งนั้นเลยจำลํกตาของมันได้อย่างดี พอมาเห็นเจ้าตัวนี้แล้วบอกเลยว่า สะไพมากๆ เพราะมั้ยใส่แค่เหมือน แต่เราว่ามั้นใส่เลย บางทีทางผู้ส้างหนังแบบนี้อาดจะได้แมลงแบบนี้มาเป็นแรงบันคารใจก่อได้ใครจะไปรู้ แต่ที่เราแปลกใจเป็นที่สุดก่อคือ ทำมั้ยมันต้องมาเกาะที่มื้อของเรา และ ก่อมั้ยยอมบินนี้ไปไหนด้วย, 5555มื้อวานคืนเราเลย ให้มันเกาะอยู่ที่อื่นชะดีก่วา เพราะว่าเล็บของมันสั่นแบบว่า อย่างกะมีกลาวเลยืเกาะหนืบเป็นอย่างมาก ดัางนั้นถ้ามันเกาะบนผีวทีาอ่อนๆจะรู้สืก ระครายเครื่องเลยและ, เท่าที่เราถามแม่ของเรา แม่บอกว่า แมลงชะนิดนี้สามาดรับปรัทารได้ด้วย ถ้ามันมีเยอะ เราเอามาคลุกกลับเกือและทอดกรอบๆก่ออร่อยมากเลยน่ะ แต่ว่าถ้ามันมาตัวเดี่ยวแบบนี้ ป่อยมันไปเถอะ แต่ เราก่อป่อยแล้วน่ะมันมั้ยยอมบิน อันนี้ครงเป็นเรื่องของมันแล้วล่ะ เอาเป็นว่าวันนี้ขอฝากโพสนี้ไว้ในนี้แล้วกันน่ะค่ะ สำหรับวันนี้ลาไปแล้วค่ะ บ่ายๆ.
Thank you for support up-vote and follow me @ keodavanh
