สิ่งที่คิดว่าใช่ เช้าวันนี้ตื่นมานึกว่าเป็นเช้าที่ฝนตกที่ไหนได้ไม่ใช่ซะงั้นเมื่อวานตอนเย็นก็เหมือนว่าท้องฟ้ามันมืดครึ้มมาก็นึกว่าจะใช่ เฮ้อ..แต่ว่าอากาศเย็นอยู่นะคะ วันนี้ก็ออกเดินไปข้างนอกเพื่อที่จะมองหาอะไรสักอย่างเพื่อที่จะช่วยคลายเครียด บางครั้งการอยู่บ้านเฉยๆมันกผ้เครียดได้เหมือนกันนะคะ บางครั้งก็แทบจะจัดการกับอารมณ์ที่มันขึ้นลงไม่ได้ ถ้ายังเป็นแบบนี้อีกไม่นานมีหวังต้องพึ่งยาหรือไม่ก็ต้องปรึกษาหมอล่ะคือเครียดแล้วเดี๋ยวบ้าฮ่าๆๆ ทางเดียวที่จะช่วยได้ตอนนี้คือการออกไปเดินถ่ายรูปเล่น เจอหมาถ่ายรูปหมาเจอต้นไม้ถ่ายรูปต้นไม้ ถ่ายไปเรื่อยๆจนตอนนี้ระแวกบ้านไม่มีอะไรจะให้ถ่ายแล้ว
อันนี้ก็คือหนึ่งในนั้นที่ถ่ายมาและก็เอามาเลือกเอาว่าวันนี้ใช้รูปนี้ล่ะกันพอได้ ตอนนี้ก็ไม่ได้หวังว่าจะส่งแล้วจะชนะการประกวดอะไรหรอกนะคะเพราะรู้ระบบดีว่าเป็นแบบไหน แต่เอามาประกวดทุกวันก็เพราะว่าเรามีเรื่องเขียนในเรื่องของเราและได้รับการดูแลจากชุมชุนนี้ก็พอแล้ว เพราะถ้าไม่มีชุมชนนี้เชื่อว่าอีกไม่นานก็คงจะเหลือแค่นั้นจริงๆ ระบบเลียนาย สรุปวันนี้ต้องขอหยุดเขียนแค่นี้ก่อนเพราะฉันเพิ่งรู้ว่าถ้าคนเราไม่มีอารมณ์งานเขียนที่ออกมาจะไม่มีคุณภาพอะไรเลย มันเหมือนการเขียนส่งเดชไปอย่างงั้นเองจริงๆ
ขอบคุณสำหรับกดโหวตและกดติดตามนะคะ ~ Thank you for visiting my post.😊