Wednesday Walk: admiring street art by the canal,ชมภาพเขียนที่ริมคลอง
The canal was very quiet with refreshing breezes and peaceful vibe. This lockdown period was incidentally good for visiting sightseeing sites and enjoy the surroundings in solitude. I told myself to visit places of my childhood and famous old temples in order to take photos as my collection of historical record. In ten years’ time, these places might change so much that I would need to remind myself what they looked like in the past. The last two years have changed my attitude quite a lot: I no longer take familiar things for granted.
The renovation project of the old canal was intended to revive tourism in the old part of Bangkok. With the help of local volunteers, some famous artists and sponsors, the street art project along the canal turned out very well and it got a lot of publicity two years ago. We saw lots of Thai tourists during the weekends. The canal was very popular among teenagers and people who came along in period costumes for taking photos with colourful street art.
Before the spread of the pandemic, this was the best place to spend the evening. There were street food stalls, restaurants, snack stalls, beer and wine bars, souvenir shops and live jazz band including a few buskers. The atmosphere was very cheerful and groups of people came to party along the canal. I was lucky to stumble on this place on my way to Chinatown. So, I did enjoy the evening party mood at the canal long time ago.
I recently went back to check out the canal and to experience a completely different atmosphere during the lockdown of Bangkok. I had more time to be alive to absorb the strangely deserted canal and the local market was completely closed as if all the people were all hiding in a bomb shelter during the Second World War. The empty space seemed to shrink the size of paintings on the wall along the canal.
I could not find any stray cats nor could I hear any dogs barking like in the past. Stray cats also went into hiding from Covid. I wished some aliens would just drop by to take their selfies with street art . Then I would have someone to chat with during my walk. I would probably ask them to help in neutralising the new coronavirus and COVID around the world. They could read my mind, that’s why they decided not to come to take some selfies.
โพสต์นี้เรานำเสนอรูปภาพตามกำแพงบ้าน ที่ริมคลองโอ่งอ่าง เราไปเดินลัดจากวังบูรพาเพื่อไปถนนเยาวราช คลองโอ่งอ่างเป็นทางลัดของเรา เพื่อไปขึ้นรถเมล์ที่แถวเยาวราช ครั้งนี้บรรยากาศเปลี่ยนแปลงไปมาก เพราะมีการล็อกดาวน์นานเกือบสี่เดือน เราชอบเดินเที่ยวในบรรยากาศเงียบสงบ แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่ามันเงียบปิดปกติ บรรยากาศมีพลังของความเศร้าปนอยู่มาก ตลาดขายของก็ปิดหมด ไม่มีลูกค้ามาเดินเลือกซื้อของ ร้านอาหารก็ปิดหมด เราก็อดนั่งกินขนมและดื่มนำ้ชาตอนบ่าย แต่ก็ได้ถ่ายรูปที่เราไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน
ทางการได้พัฒนาคลองโอ่งอ่าง ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมเมื่อสองปีที่แล้ว ตอนนั้นที่นั่นดังมาก มีคนมาเดินเที่ยว และถ่ายรูปกันแน่นทุกเสาร์อาทิตย์ ร้านขายอาหารและขนมก็คึกคักมาก มีนักดนตรีมาเล่นเพลงแจซให้ฟังด้วย บรรยากาศเหมือนคนนัดมาเจอกัน เพื่อมีปาร์ตี้กันหลายกลุ่ม คนต้องคอยคิวเพื่อถ่ายรูปกับภาพเขียนกันเลย เรายังได้เจอแมวเร่ร่อนออกมาหาอาหารกินหลายตัว แต่วันนั้นเราไม่เจอแมวสักตัว คนก็หายไปหมด ราวกับว่าเขาพากันไปซ่อนในหลุมหลบภัย จากเครื่องบินมาทิ้งระเบิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
เราต้องเก็บรูปภาพสถานที่ต่างๆในกรุงเทพไว้ ตอนนี้เวลาเราไปเดินระลึกถึงชีวิตในวัยเด็ก หรือไปตามวัดเก่าแก่ เราจะเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึก สำหรับเตือนใจตนเองในอนาคต ว่าอดีตที่เราเคยรู้จักเป็นอย่างไร. เราเกรงว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไป จนเราจำสภาพในอดีตไม่ได้ ความไม่ยั่งยืน และไม่แน่นอนของอนาคต ทำให้เรายิ่งเห็นคุณค่าของชีวิตในปัจจุบันมากขึ้น เราอยากให้มนุษย์ต่างดาวลงมาหาเรา แล้วเราจะขอให้เขาจัดการดูดไวรัสของโควิท ออกไปจากโลกให้หน่อย บังเอิญพวกเขาอ่านใจเราได้ เขาก็เลยเปลี่ยนใจ ไม่ยอมเดินทางมาหาเราเลย ตอนนี้เราก็ได้แต่ภาวนาขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์โปรดช่วยให้ความจริงทั้งหมด เกี่ยวกับโควิทถูกเปิดเผยออกมาโดยเร็ว และหวังว่าคนไทยจะมีบุญวาสนามากพอ ในการเอาตัวรอดจากวิกฤติในครั้งนี้ด้วยเถิด
Wishing you peace, good health and prosperity.
Stay strong and cheerful.
#wednesdaywalk created by 